FrpWorld.Com

Ã?IRAK,İRKİLDİ VE TEKERLEME BOZULDU...Yan odadan gelen sesler ve aslında olmaması gereken bir yerde bulunmasının verdiği sıkıntı ve gerginlik,asabını bozmuş ve dikkatini dağıtmıştı.

Apar topar elindeki ağır kitabı kapattı ve mağaranın içine oyulmuş ,büyücünün çalışma odalarından oluşan dehlizlere doru kaçıştı,terler damla damla boşanırken,mağarad yer yer esen ılık hava dalgası cüppesinin önünü savurarak koşuşturan genç acemiyi sersemletiyordu.

Birden açılmakta olan bir dalga kapısı nın sesini işitti.Biliyordu,çünkü belirli büyücülrin kendi isim ve kimliklerini kullanarak açtığı güçlü dalga kapılarının herbirinin kendine has bir tınısı olduğunu,ustasından öğrenmişti.

Essonya büyücü Kurganın onun için açtığı *"Dalga Kapısından" geçerek mağra zeminine ayak basmıştı. Bu işlem sayesinde zamanında olması gereken yerde olabiliyordu.
-" Her zamanki gibi soğuk , Kasandra evin gibi sende insanların tüylerini ürpertiyorsun"
-" Bakın burda kimler varmış... Büyücünün küçük kızı hehehehehhe. Ne o artık Kurgan kendi işlerini sanamı yaptırıyor küçük kız. "
Essonya karşısında belkide şimdiye kadar gördüğü en güzel kadına bakıyordu . Fakat aynada yansıyanlar her zaman gerçek olmayabiliyordu ve Essonyada bu görüntünün gerçek olmadığını bilen ender insanlardan biriydi.
-" Yaşlı Kasandra bakıyorum her zamankinden daha genç ve güzelsin. Yılan derini iyi koruduğun bir gerçek şimdi bana sorun çıkarma..."

- " Küçük Essonya, yoksa o bunak büyücü sana büyüklerinle böyle konuşmaman gerektiğini öğretmedi mi? Tabi ya öğretmemiştir yoksa öğrettide annen gibi barbar kanın seni böylesine asi ve saygısızmı yapıyor."

Essonya bir an için şaşkınlığını saklayamamış ve "Senin gibi bir yaratığın annemi eleştirmeye hakkı olduğunu sanmıyorum Yılan Soyu Kasandra..."

Büyücünün tüm uyarılarına rağmen Essonya dayanamamış ve Kasandrayı kızdırmıştı. şimdi ortalık biraz karışacak gibiydi. Büyücü olanları izliyorsa muhakkak Essonyanın iyi bir ders almasını istiyecekti ama öncelikle mağranın girişindeki kızı bu yerden çıkarması gerekiyordu...




* Dalga Kapısından= Güçlü büyücülerin bölgeler arası yolculuk yapmasını sağlayan bir tür geçit

Ã?ırak,mağara zeminine serili olan kaliteli Kalrid halısının puf rothe yününden dokunmuş,rengarenk kök boyalarına batırılmış yüzeyini eliyle okşadıktan sonra,bağdaş kurduğu halde elinde tuttuğu ağır kitabın sayfalarını her seferinde ustasının öğretmiş olduğu sözleri yineleyerek ağır ağır çevirmekteydi:
'Mmi etin rtyjhko
Rmklopsrtewun poıissi
Kuwahua sıgımbıfl...'
Böylece tehlikeli büyülerle örülü desenlerin blunduğu kitabın kötülüğünden korunuyordu.

...Ansızınyan dehlizlerden gelen sesi duydu ve irkildi,odağı dağılırsa ve söleri yalnış söylerse,hiç bilmediği bir büyü dokunabilir ve hiç bilmediği bir bela kendisini bulabilirdi.

Alnından soğuk terler boşanarak yineledi:

'...Mmi etin rtyjhko...'

Yankılanarak düşen su damlacıkları,derinden gelen sıcak bir esintiyle titreşmekte,zeminde biriken su birikintisi,meşalelerin ve fenerlerin ışığında parıldamaktaydı.
Yabani sarmaşıklardan kayarak inen küçük mağara böcekleri,titreşimlerden kaçıyor,alışık olmadıkları seslerin titreşimleriyle antenlerini titreştiriyordu.

Ne yapmaya çalışıyorsun Büyücü! Neden bana bu görüntüleri izlettiğini merak ediyorum ...
-" Sabırlı ol Essonya , çok yakında anlayacaksın nedenini. şimdilik izlemeye devam et" Essonya sabırsızca gözlerini tekrardan önünde duran küreye çevirmişti... Daha küçük bir bebekken Büyücü Kurgan onu yanına almıştı. Büyücünün anlattığına göre bir zamanlar annesi kuzeydeki barbar kabilelerininden birisinin komutanıymış. Büyücü ona annesinin adı olan Essonya ismini verme nedenini hiç bir zaman anlatmamıştı. Essonya düşüncelerinden birden bire sıyrılıvermişti. Kürede gördüğü kız öylesine korkmuş ve öylesine yalnızdi ki! Ona kimsenin yardımı olmazdı, özellikle o lanet mağraya girme gibi bir aptallık yaptıktan sonra.
- " Kurgan neden yardım etmiyoruz! Kızın ölmesine izin veremezsin yada ben vermem"
-" Her zamanki gibi duygularına söz geçiremiyorsun genç Essonya, için rahat etsin şimdilik ölmeyecek kadar değerli bir emanet taşıyor genç kız o yüzden ona yardım etmene izin vereceğim. Lakin şunu sakın unutma Kasandra ile fazla didişmeni istemiyorum kızı o mağradan alıp bir an önce geri göneceksin...
-" Evet bana kalsa o lanet Kasandrayı ortadan kaldırarak dünyaya bir iyilik yapmış olurdum ya neyse senin dediğin olsun büyücü...

Kız attığı her adımda mağaranın içine dahada çekiliyordu.Sanki dev bir ejderin miğdesine inmek gibi diye düşünürken,bir yandanda mağaradaki tek ve yegane ışık kaynağı olan duvarlara inceliyordu...Duvarlar sarı ve turuncu renkli garip kristallerle kaplıydı ve bu kristaller sarımtırak bir ışıkla parıldıyordu...

Birden bire mağaranın içinde bir ses yankılandı.Kız bu sesin ne olduğuna anlam veremeden,bir ikinci ses daha mağaranın donuk sessizliğini bozdu.Kız sesi dikkatli dinlediğinde bir kadına ait olduğunu ve yüksek dereceli bir kahkahaya benzediğini farketti.
Ses mağaranın içlerine gittikçe dahada artıyor ve etraftaki kristaller garip bir titreşimle sallanıyordu...


Birden bire ses o kadar yükseliverdi ki,mağara kendi içerisinde sallanmaya başladı.Etraf garip bir uğultuyla çalkalanıyor,kristallerin ışığı dahada artıyordu...

Mağara;

Buz gibi, rüzgarın kapıdan içeriye üşüştüğü ve içeriyi dışarıdan daha soğuk olmaya iten bir mağara... Buz sarkıtlar tavandan aşağıya sarkıyor, kristalimsi duvarlardan yansıyan ışık insanın gözünü alıyor. Mağarada bir his var. Bir yalnızlık hissi. Sizi sarsan ve tüketen, sizi içine hapsedip kurutan.

Kız ağlamak istedi. Zorlukla nefes alıyor, aldığı her nefesle önünde beliren dumanın arasından mağarayı inceliyordu. Sağ eli cebindeki kristali sıkı sıkıya tutuyor ve onu kaybetmekten ölesiye korkan ruhu mağarada daha derinlere gitmesi gerektiğini adeta haykırıyordu.

Kız zorlukla mağarada ilerlemeye başladı. Korku ve üşüme aynı anda daha fazla titremesine yol açıyordu. Mağarada yardım bulamayacağına emindi artık ama tek yapabileceği... tek yapabileceği mağarada daha derinlere gitmekti.

Kristalimsi yüzeyde zorlukla ayakta durarak mağarada daha, çok daha derinlere ilerledi.

Kız,tam arkasından gelen boğuk bir sesle yerinden sıçradı:

-"DAHA HIZLI KOşUN SİZİ TEMBELLER!EğER KAR-ADAMLARI BİZİM BURDA OLDUğUMUZU Ã?ğRENİRLERSE,YÃ?K TEHLİKEYE GİRER!...Kızak yıldızı vaktine kadar o kızı bulmalıyız..."

Kız son bir gayretle ayağa kalktı ve karın içinde yürümeye başladı.Kendisini izleyenlerin seslerini duyuyordu.Arkasını dönüp baktığında yalnızca beş adımlık bir yol gidebildiğini gördü.Artık biliyorduki onlardan kaçmasının mümkünatı yoktu...


Birden bire garip bir ışık gökyüzünü aydınlattı.Kız ışığın geldiği yöne bakınca,ilerdeki kayaların arasında saklı kalmış bir mağaradan bir ışık kaynağının fışkırmakta olduğunu gördü.Işık sanki kayaları delip geçiyormuş gibiydi,kız bir çığlık sesinin arkasındaki adamlardan geldiğini farketti...İçlerinden birisi ışığı farketmiş ve tüm diğer adamları oraya yönlendiriyordu...

Kız bir süre düşündükten sonra kristali eline alarak,ışığın kaynağı olan mağaraya girdi...

Kız zorlukla nefes alarak yerden doğruldu ve ellerinin arasında ki masmavi krsitali cebine yerleştirerek kalktı. Durmamalıydı. Uzun zamandır kaçıyordu ve durmamalıydı. Nefes nefese koşarken bir an için dönüp arkasına baktı ve onu gördü. Hâla peşindeydi.

Karlara bata çıka ilerliyordu. Ã?şüyordu, titriyordu ve kesinlikle yalnızdı. Ona yardım edebilecek kimse yoktu. Arkasında ki adam o kristal'i almamalıydı. O kristal'in büyük gücüne sahip olmamalıydı. Ona sahip olursa çok büyük güçleri olurdu.

Koşarken kristal'i yeniden cebinden çıkartıp bakan kız neden onu kendisi kullanamadığını düşündü. Hiçbir zaman içinde büyü gücü ile doğmamıştı. Hiçbir zaman o gücü hissetmemişti. Kristal'i tutan her büyücünün hissettiği o gücü hissetmiyordu kız.

Ama kristal en azından güvenilir birisinin ellerine geçmeliydi.

Yorulmuştu... Daha fazla koşamıyordu...

Yalnızdı... Yalnız... Ona yardım edecek kimse yoktu. Yoksa var mıydı?

Nefes nefese karlara yığıldı...