FrpWorld.Com

Derogan ın içini sıcak ve yakıcı bir enerji kaplamaya başladıgını hissetti..Enerji dalgası onu iki adım geriye uçurdu..Ardından göğsünde boğuk bir acı hissetti..Zorlukla nefes alıp versede ancak göğsünü hissedemiyordu..Ayaga kalktı..Ã?ksürerek biraz duraksadı ve sinirlenerek yerdeki devasa kılıcını eline aldı..Göğsünden yükselen hafif bir duman iyice sinirlenmesini sağlamıştı..Derogan da bir insandı elbet..Bir gün ölecekti..Ancak bir büyücüye değil..Hele vampir bir kadın büyücüye karşı ölmeyecekti..Kadının gözlerine baktı dik dik..Bir başka büyüye daha başlamıştı..Daha ne kadar dayanabilecegini bilmiyordu..Belki bir sonraki büyü işini bitirebilirdi..Eğer büyü yapılırsa..

Derogan tüm o karmaşa içerisinde sinirinin vücuduna hakim olmasına izin verdi..Sinir ve nefret enerjiye döndü savaşçının zihninde..Ve bu enerji vücuduna yayıldı..Koşuyordu..Elleri arasında sımsıkı tuttugu devasa kılıcı ile koşuyordu..Rakibine doğru..Öldürmek için..Acısına son vermek için..Normal hızından kat kat hızlı koşuyordu..Naralar atarak koşuyordu..

Derogan kadının yanına tekrar ulaştıgında kılıcını boyun hizasında geniş bir kavisle savurdu..Kılıç kadını göğüs hizasından derin bir yara açmıştı..Ancak kadın sanki hissetmemiş gibiydi..''Tabi hissetmez aptal..''diye kendini azarladı Derogan..O bir vampir..Tahta bir mızragın olmadıgına göre kafasını kesmek zorundasın..Yoksa ölmez..''

Kadın büyüsünün son kısmına gelmişti..Derogan kendi etrafında döndü ve kılıcını kadının boyun hizasına getirdi..Az zamanı kalmıştı..Başarmalıydı..
''Arrrrrrrggggghhh''
Derogan çığlığı ve hemen ardından çıkan garip sesi duydugunda kendinden emin bir şekilde sırıttı..Vampir kadın toza dönüşmüştü..Göğsündeki yanık izine baktı bu sırada..İz kalacaktı..Bu günü anacagı..Bir vampir büyücüyü öldürüşünün kanıtı olacagı ve övünecegi bir iz olarak kalıcaktı..

Koşuyordu; durmadan, yavaşlamadan. Kendini rage'e girmiş barbar gibi hissediyordu. Gözü düşmanlarından başka hiçbir şeyi görmüyordu, kulağı kılıç sesinden başka hiçbir şey duymuyordu, burnu kan kokusundan başka bir şeyin kokusunu almıyordu. Aklında sadece bir düşünce vardı: Düşmanı öldür. Daha önce kendini hiç bu kadar güçlü hisstmemişti. Vurduğunu indiriyor, ve var gücüyle kadına ulaşmaya çalışıyordu. Öldürdüğü her adamdan sonra kadına bakıyordu ve nasıl bi şey olduğunu anlamaya çalışıyordu. Yaklaştı... Yaklaştı. Bir süre sonra karkına vardı: Kadın, yürümüyordu,adım atmıyordu gerçekten. Yanlış tahmin etmemişti, ama kadın hareket ediyordu. Bunca yıllık hayatında böyle bir şey görmemişti. Kadın yerden beş, on santim yüksekte uçuyordu sanki ama anladığı kadarıyla bir büyüye benzemiyordu. İlerlemeye devam etti. Artık geri dönmek için çok geçti, zaten böyle bir şeyi asla aklına getirmiyordu. Yaşamı boyunca cesaretiyle yaşamıştı ve bu sayrede farklı olmuştu ve saygı görmüştü. Derken, önüne gelen adama kılıçını sapladı ve adamı yere indirdi. Ayağını adamın vücuduna dayayıp kılıcını çekerken, kadına baktı. Kadın durmuştu ve başını yere eğmişti. Hemen kılıcı çıkarıp koşmaya devam etti. Artık kadınla arasında kimse kalmamıştı. Gözleri kadının üzerindeydi. Daha da yaklaştığında kadının bir şeyler mırıldandığını duydu. Ses, anlaşılan bir dildeydi ama sanki biraz çınlıyordu. Ve kadın başını kaldırdı. Vampir! dedi içinden. Hayatında vampir görmemişti ama bu gece karanlığında bile yüzünün şekli ve solukluğunu fark edecek kadar kandindeydi. Aynı anda gördüğü bir düğer şey de kadının elinden çıkan lightning bolt oldu.

Delogan , orkları hallederken , önüne iki başlı dev bir dağ ogresi çıktı. yanındada bi tane dağ trollü vardı. ikisi birlikte ona doğru kosuyordu , ogre elindeki maul'u savurdu , delogan kenara kaçtı , trollde gecikmeli olarak elindeki mızrağı savurdu ama yanlışlıkla ogrenin bacağını sıyırdı.buna sinirlenen ogre maulu iki eliyle tutarak trollün kafasını parçaladı.Bu boşluktan yararlanmaya çalışan Delogan , 2 elli kılıcını , bacak arasına sapladı.Bu haraketi beklemeyen ogre , maulu son bir kez savurdu , gözleri kaymaya başladı.Ve yere düştü , ama ölmemiş , bayılmıştı.Kafasıyla etrafa bakan Delogan , ilerlede , uzaklarda siyah bir silüet , bir Kadın gördü. Bu kadın her bir saniye yaklaşıyor , ama sanki yürümüyordu.Delogan kadına doğru koşmaya , önüne çıkanları doğramaya başladı...

Delogan kendisine geldiğinde sövalyeleri gördü , savaşın kazanılmak üzrer olduğunu hissetti.ama bir yanlışlık vardı.Bu olmamalıydı.Bir büyücü...Olmamalıydı o...Ve orklar..Bu kadar kötülük..Nasıl bir araya gelmişti...Williama baktı .. Cesedi sürüklenmiş , hırpalanmış ve kesilmişti.Onu öldüren kılıcı eline aldı.Bu kılıç William'ı öldürdüyse , bunu bu kılıçla ödeyecekler dedi.İçine gelen öfke kuvveti ile kılıçı sanki bir bıçakmış gibi savuruyor , önüne gelni doğruyordu.Orkların zırhlarını deliyore , yumruklarıyla onları bayıltıyordu...

logan bagırdı ''mevzilenin ,mevzilenin ''borusunu çaldı kaledeki okçular güney tarafına yöneldi birden,loganın atı rahat durmuyır yeridne oynuyordu.bir sağ bir sola baktı,
''ewet dostlarım , bu son kalemizi savunmak için kanımızın son damlasına kadar savaşcagız ''birden büyük bir ugultu geldi.kılıçlar kalkanlar vuruluyordu. düşan ordusu git gide yaklaşıyordu sayıca kalabalıklardı ve kale ye gelene kadar büyük bir bölümünü alırlardı logan süvarileri,birden bir boru sesi duydu tüm diyar loganın sol tarafında geliyordu ,logan baktı bir atlı cıktı sonra yine binlerce atlı bu kaleden kovulan loganını kardeşi idi kardeşi logana selamını verdi logan karşılık vardi
2 süvari birligi birden koşmaya başladı karşı taraf ne yapcanı şaşırmış tı o anda ok yamuru başladı karşı tarafa
logan koşarken
''aile lerimiz için ,kralımız için , bizi sevenler için yütrüyün aslanlarım merhamet yok acıma yok çünkü onlar size cımıyacaktır .''logan atını daha hızlı sürmeye başladı ardında tüm atlılar logana yetişti
ordunun içine daldılar 2 süvari birliği logan atat düştü kılıcını kavradı yerdeki orklarla savaşmaya başladı her kez birbirinin arkasını koluyordu.
logan kılıcını düşürdü onda doğru koşan orka hançerini fırlatı
''kılıç''
diye bağırdı
''al kardeşim '' dedi loganını kardeşi 2 tane olan kılıçlarında birini fırlatı logan havada yakalı kendi ekseni etrafında döndü bir orkun kafasını uçurdu .yedeki kılıcınıda aldı.

Herkese selamlar siteyi yeni kesfettim. Ama artik benden kolay kurtulamiyacaksiniz.

Oldurdugu son sovalyeden sonra Logan biraz geri cekildi ve savasin gidisine bakti. On piyade guruplarinin yarilmaya baslayan siralari suvarilerin ortaya cikisiyla guclenmisti. Surlardan yapilan duzenli ok atislariysa arkadan gelen destegi engelliyordu. Loganin yuzene bir siritma oturdu. Daha 2 saat gecmemisti ama savasi kazanmaya baslamislardi.
Ama sehrin guney tarafindan gelen bir patlama loganin yuzundeki gulumsemeyi sildi. Atini hemen o tarafa ceviren logan "Suvariler beni takip edin" diye bagirdi. Zaten cogu isini bitiren suvariler Loganin pesi sira sehrin guneyine dogru dort nala surduler atlarini. Dumanlarin yukseldigi yerin patlamanin geldi yer oldugunu bilen Logan gozlerini oraya kitledi. Ve gozlerine inanamadi. Biranda ortaya cikan orclar ogreler ve troll ler cikiyordu. Bunlarin hemen ustundede saydam ama giysilerinin siyah oldugu anlasilan bir adam yada kadin duruyordu. Pek secemesede duzenli olarak biseyler miriladiniyo gibiydi. ......



Meksikadan herkese selamlar

logan piyadelerin güçsüzleştini görüdü...
etrafına baktı tüm atlı süvarisi onun emrindeydi...
''hazır olun askerlerim şimidi bize ihitayçları var , bu savaş bizim sayemizde kazanılcak yada bizim sayemizde kaybedilecek ,ben size inanıyorum ,tanrı bizim yanımızda sakın korkmayın ''
logan birden borusunu çaldı birden kale surları açıldı ve belki onbinlece süvari kale kapsında cıkarak kendi askerlerin arsında geçerek düşman dogru gitmeye başladı.son 40 metra kal logan kılıcını çekti ve onula beraber şovalyeleride çekti kılıçlarını
''ileriiiiiiii askerlerim ,kimsee acımak merhamet etmek yok ''
logan düşman püyadelerin arasına daldı birine kesiyor diyerine geçiyordu
atı çogu askeri eziyor direne bilenler arkadakilere eziliyordu.
artık piyadeleri geçmiş karşı bölügün süvarilerine gelmişti kıran kırana bir savaş oluyordu...
bir şovalye geldi önüne sadece bir hamleyle öldürdü yer düşürdü ,yavaş yavaş zafer yakındı...
loga birini geçiyor idyerini kesiyordu ufak darbeler alıyordu ama savaş tecrübesinde onu etkilemiyordu bile

Derogan askerleriyle birlikte surların merdivenlerinden inip kapıya ulaştılar.Kendi bölüğü safların en arkasındaydı.O yüzden şehrin içinde bekliyorlardı neredeyse.
Komutanı emirler yağdırmaya başladı " piyadeler hazır olun. Okçular hazır!". Piyadeler ön saflara cıkmaya başladı. Derogan'da kendi bölüğünün başında piyadelerle birlikte biraz daha öne , 2.safa geçmişti.
Okçular surlardan oklarını yağdırırken düşman ordunun piyadeleri gelmeye başlamıştı."piyadeler!Kalkanlar!"dedi komutan.Herkes dibi Derogan'da çekti kalkanını.Bir yandan oklar yağmaya başlamış , bir yandan düşman piyadeler 1. safın mızraklarıyla can vermeye başlamıştı.İşte asıl adrenalin şimdi başlıyordu.
Kendi kılıcını hazır etti.Ã?nüne gelen birisine kalkanıyla vuruyor sonrada kılıcını kalbine saplıyordu.Hızlı hareketlerle bir kaç kişi öldürdü.Sonradan acaba 20 kişiye noldu diye düşündü.2 saniye boyunca etrafına bakındı ve kendi bölüğünden olan 3 kişiyi gördü.Sonra önünden gelen kişiyi kılıcına oturttu.Etrafı boş kalınca 9-10 adım koşarak bir düşmanın boğazını kesti.
Sonra ilerisinde kendi bölüğünden birinin yere düşmüş kendini savunmaya çalıştığını gördü.Yere düşenin miğferi açılmış ve gençliğe yeni adım atmış bir genç olan William'ı gördü.William üstüne gelen adamın two-handed swordunun hamlelerini engellemeye çalışıyor , sağa sola kayarak kurtuluyor.Ancak ayağa kalkamıyordu.William'ı gören Derogan 20-25 adım ilerisindeki olaya doğru koşmaya başladı.Ancak bir kılıç kabzası darbesi sırtına , omuruna indi.Yere yığıldı , görüş alaı kaymaya başladı.Kafasını salladı ve tepesine inmek üzere olan kılıc darbesinden kenara atlayarak kaçındı.Fazla bişey yapamayacağını Anlayan Derogan bir çare olarak kılıcını fırlattı ve bir bağırma sesi duydu.ama bağırma sesi önündeki düşmandan değil , 15 metre arkasından geliyordu.Arkasına bakmaya çalışan Derokan , hiç bakmamış olmayı diledi.Williamın karnına uzun bir kılıç saplanmış , ve çekiliyordu.Bağırtılar çığlığa dönüştü ve kesildi.William ölmüştü...

Ayak sesleri...Yeri göğü sarsan binlerce ayak sesleri..şehirdeki herkezin korku içerisinde kalmalarını sağlayan ayak sesleri...

Derogan düşünmeye başladı..Etrafını gözledi bu sırada..Komutan her birlige toparlanmasını ve hazır olmasını belirtmişti bölük liderlerine..Düşman yaklaşıyordu..İki kraliyetin çarpışması...Nedenının ne oldugunu bilmiyordu Derogan..Gerçi ilgilendirmiyorduda..O sadece öldürecegi adamlara bakacakti..Kendisi savaşmak için doğmuştu..Savaşarak ölecekti..Zaten 11.ci bölüğün başıydı.Adamlarına hazırlanma emri vermişti oda diğerleri gibi..Onlar hazırlanırken askerlerine baktı..Daha önce savaş tecrübesi yaşamamış toy askerlerine..Yüzlerindeki korkuyu gördü..Endişeyi..Geleceğe yönelik korkuyu..

Bu savaşta acaba aralarından ne kadarı sağ kalacaktı..Merak ediyordu..Adamlar şimdiden kendi aralarında konusmaya dalmışlardı zırhlarını giyerlerken kılıçlarını kusanırlarken..Kimisi karısı ve çocugundan bahsediyordu..Ölmek istemediklerinden..Arada tabi savaşın ritmine uyum sağlayabilenler de vardı yanındakilere kılıcını tehtitkar bir biçimde savuruyor ve düşmanı nasıl avlayacaklarını anlatan bir iki tipte olmasa birlik bir avuç korkak fare gibiydi Derogan ın gözünde...
Derogan ufak bir sırıtışın ardında seslendi..
''KONUşMAK YOK!!..''Ã?abuk olun..''Düşmanla neredeyse burun buruna geldik..Ancak siz hala oturdugunuz yerde sayıyorsunuz..''Ã?abuk olun sizi beceriksizler..''

Bu sırada kentin kapısından büyük bir borozan sesi geldi...

''Hay lanet..''dedi Derogan..Askerlere sertçe baktı ve..

''Yürüyün beceriksizler..Gidiyoruz..''

Askerler bir anda hazırlıklarını hızlandırdılar..Bir kısmı heyecandan titriyordu..Hazırlıklar tamamdır artık..Fiziksel olarak hazırlardı..Her ne kadar ruhen hazır olmasalar bile..

Derogan yanında yirmi asker ile şehrin surlarından şehrin muazzam kapısına doğru yola çıktı..