FrpWorld.Com

Sağolasın Hadi decam edeyim.. Türkiyeye girdik demek o halde Mardin...
Uzun ve terletici bir yolun sonunda Aresle birlikte Taş evlerle kaplı tepyi görüyoruz. Mardin.. Güneydoğunun en büyüleyici şehri..
Sıcak korkunç düzeyde şehre doğru hızla koşuyoruz hayır şehir serap değil gerçek..
Taş evlerin arasında bir otel bulup yerleşiyoruz. Yıkaıp bölgenin yöresel serinletici giysilerini giydikten sonra dışarı çıkıyoruz.
Ã?ölün deniz gibi uzanan dümdüz güzelliğini izliyoruz .. İlerde Suriye uzanıyor.
Sonra acıktığımızı hissediyoruz. Ve güneydoğu kebaplarını yiyebileceğimiz bir yere gidiyoruz. İçecek olarak da tabii ki şALGAM SUYU istiyoruz.
Artık akşam olmuş.. Ã?ölün gökyüzünün muhteşemliği altında güneydoğunun hüzünlü müziklerini dinliyoruz. Ardından da geç olduğunu farkediyoruz. Otelin damında yıldızları seyrederek yatıyoruz.

Nasıl oldu Ares sen kızma diye seninle gitmiş olduk : ))

yani iki mesaj arasına ancak bukadar saygı ve sevgi sözleri sıkıştırılabilirdi tebrik ediyorum :-P

ne demek devam edelim tabikide new york harlem olabilir mesela :D:D
zenci bölgesi :D:D

Madem başladık Ã?yleyse devam edelim mi?? Ã?nce senin iznini alayım... Evet dersen devam edeceğim..
Bir güney amerika şehri arıyorum.. Değişiklik olsun..

gidelim hocam ben her zaman heryere hazırım

Cidden çok güzel olmuş bence.. Bir gün gidelim canım çekti...

bu arada arkadaşım olan hoptirikten yazdım belirteyim beraberiz gecenin ilerleyen saatlerinde bana bu yazıda eşlik ettiği için teşekkür ediyorum..

Başlıyoruz firble ile beraber bir maceranın peşinde yine yeni uykusuz günler ve gecelere..
Jeep lerle geldiğimiz doğu beyazıtta kalıyoruz ( doğubeyazıt ağrı dağında bir yerleşim birimi )
doğubeyazıt insanı oldukça hoş karşılıyorlar bizi ama orda kalamıyoruz dağlar bizi çekiyor..
yüklendiğimiz çantalarımızla başlıyoruz kasabanın çıkışına doğru ilerlemeye..
Saatler boyunca kavurucu kış güneşinin altında ilerlerken fırtınanın etkis ile bir ağaç kavuğuna sığınıyoruz ama fırtına hemen diniyor. Yürüme koşulları iyice zorlaştığında uzaklarda olan devasa bir yapıyı fark ediyorlar.
ben bir anda hatırlıyorum " İshak Paşa Sarayı diye mırıldanıyorum
[img]http://www.estore.com.tr/estore/ecard/cards/B/08tu_01.jpg[/img]
( karlı Resmini Bulamadım)
saraya yaklaştıkça görüntüsü ile büyüleniyoruz ama soğuk bedenemize işlerken sığınacak bir yer arıyoruz..
Saraya girmek istiyoruz fakat bir giriş bulamıyoruz kapıdan tam dönerken kapının kendiğiniden açıldıığnı fark ediyoruz "bu bir davet " diyor firble
içeri giriyoruz sesleniyoruz kimseler yok ama içerkedi bütüm meşaleler yanıyor anlam veremiyorum " bu bir büyü olmalı" diye söyleniyorum sarayın derinliklerine indikçe kaybolma korkusu kaplıyor içimizi ama aşağıda neler olduğunuda merak ediyoruz sonra vaz geçip dinlendikten sonra karlı tepelerde 2 kişilik bir gruba rastlıyoruz..
Hemen yamaçlara giden bugruba katılıyoruz

[img]http://stu.inonu.edu.tr/~tirmanis2/451.jpg[/img]
beraber ilerleren aşağıya doğru bakıyorum sisler bulutlar şehrin ve dağın üstünden kaybolmuş gülümsüyor ve firble ye sesleniyorum " işte ovalar " diyorum oturuyorum ve uzaklara dalıyorum...

Ã?ağrı Paçin...

Uygun olur abi yaz Ağrı Dağı ile ilgili....
Bekliyorum eğer yapabilirsen bir şekilde Iğdır ovasını da sok orasını hep sevmişimdir.

acaba bende şöle bi ağrı dağı ile ilgili yazsammı ki ? uygun olurmu kardeşim ?

Hadi bakalım eğer vaktin varsa senden de bir şeyler bekliyorum dostum.. İstersen şehir konusunda yardımcı olabilirim. Nairobi Kenya olabilir. Ya da Bakü Azerbaycan.. Aklıma gelenler. bunlar şimdilik. Jakarta endonezya da labilir. Ya da Hong Kong da olabilir belki..

Eyvallah sxağolasın...

Benim için şerefti Findor.. Hem zaten o kadar soğuğa senle ben dışında kim giderdi di mi ama??

[quote="Firble"]Peki bir tane daha yapayım. Bir kış gecesi Rejavik. İzlanda.. Uzun bir deniz yolculuğu sonucunda oraya ulaşmışım. Yanımda findor olsun.. Ama buz gibi olmuşuz. şehrin sınırındaki bir restorana gidiyoruz. Ve uzaklardan gündoğumunu izliyoruz. Sonra bir yarım saat bir şeyler yiyoruz. Ve bu defa da günbatımını izliyoruz. Ondan sonra yeniden yola devam ediyoruz. Bir ara termostaki çay dökülüyor ve daha havada iken donuyor.
Ama biz yine de yola kendimiz yürüyerek devam ediyoruz. Birazdan gökyüzü rengarenk ışıklarla kaplanıyor. Kuzey ışıkları hep görmek istediğim bir güzellikle. Findorla bunun neyin yaptığını düşünüyoruz . Bir çeşit büyü olmasın. Peki anlamı nedir ki. Sonra ışıkları Bursaya da getirmeye karar veriyoruz. Sonra şehre varıyor. Ve sıcacık bir otele yerleşiyoruz. Sıcağın verdiği o hafifi ağrıyı hissediyoruz. Aşağıda çay içiyoruz. Ve artık iyice uykumuz geliyor. Yukarıda tek oda boş oraya yerleşiyoruz.
Uyumadan önce Uladağ soğuğu ile buranın soğunu karşılaştırıyoruz. Birbirimize eski kız arkadaşlarımızdan bahsediyoruz. Ve dönünce neler yapacağımızdan.. Ya da hiç dönmesek mi?? Burada yaşasak.. Bir ülkenin hem bu kadar soğuk hem de güzel olması mümküün olabilir mi? Dağın eteğinde doğan çocuklar olmasak buna inanmazdık. Ve böylece Rejavikteki günümüz bitiyor.

(nasıl orjinal oldu mu?? )
Abi bıraksanız tüm dünyayı gezerim ben hatta dünya ile yetinmem de.. : )[/quote]böyle güzel bir hikayede sevdiğim bir insan tarafından ele alınmak bana gurur verdi teşekürler firble

Abi Rjavik bildiğim kadarı ile 60 ıncı paralelin kuzeyinde.. 60 ıncı paralelin kuzeyinde.. Kışın günler yarım saate düşebiliyor. Hatta ne kadar kuzeyde olduğuna bağlı olarak durmaksızın gece de yaşanabiliyor.
Yazın da tam tersi oluyor tabii... İmsomnia filmini izlediysen görmüşsündür.