FrpWorld.Com

Tanrıça Meleari kılıca dokundu ve bir dua okudu. Sonra gözlerini açtığında yeniden tüm benliği ile gücünü kendisine doğrultmuş olan elf tanrıçası İnoneyi gördü. Gözlerinde hülyalı bir bakışla elf tanrıçasına baktı ve "Sana karşımdan çekilmen için son bir şans veriyorum İnone!" dedi.

"Son bir şans..." diye tekrarladı şövalyenin dudakları istem dışı...

Gundarın ruhu geri bedenine girdi, göz ve ağız boşluklarından açık mavi bir ışık sızdı ve söndü

Gundar eflatun gözbebekleriyle yattığı yerden etrafı süzdü ve ayağa kalkarak kılıcını kavradı...

vücudunda dolaşan yeni bir gücü hissediyordu.. bunu kalbinin her atışında her nefes alışında baştan yaşıyordu...kendi içinde tanrısallıktan bir parça hisseden Gundar Aşk tanrıçasına baktı ve kılıcını sessizce ona teslim etti...

"Kılıcım emrinizde tanrıçam..."

Melearinin haykırışı tüm ormanda yankılandı. Beyazlar içindeki kadın ölen şövalyenin bedeninin önüne diz çökerken ruhunda yeni bir gücün doğmakta olduğunu hissediyordu.

HAYIR!

Aslında bu güç hiç gitmemişti. Ã?mitsizliğiydi onu bu hâle getiren. Bir tanrıça nasıl tanrıların babası Odeusun izni olmadan tüm güçlerini kaybedebilirdi ki?

Yavaşça ayağa kalktı ve bakışlarını gökyüzüne doğru yükselmekte olan ruha çevirerek "Asla!" dedi. "Asla ama asla böyle bir aşk ölmemeli..!" Dudaklarından sözler dökülürken bir ışık tüm ormanı kapladı ve ölmüş olan beden vücudunda bir çok yara ile havaya süzüldü. Gökyüzüne yükselmekte olan ruh havada bir an için öylece donup kaldı.

Tanrıça İnone bir an şaşkınlıkla baktı ve sonra "Demek güçlerini kaybetmedin Meleari!" dedi. Bir kahkaha patlattı. "Ama hâla bir ölüyü senin bile diriltemeyeceğini biliyorum!"

Meleari içindeki nefreti aşk duyguları ile bastırdı ve yalvarışı tüm kainati sardı. "Lütfen baba!" dedi yalvararak "Bana onu bağışla. Bu senden ilk ve son isteğim"

Hava hızla karardı ve tanrıların babası Odeus'un varlıksal sureti belirdi gökyüzünde. İnonenin kahkahası bir anda bir kahkaha ile kesildi ve gülen Odeusun büyüsel sureti sardı ölüyü. Gundar'ın ruhu hızla yeryüzüne yöneldi ve bedenine geriye yerleşti.

"Kalk Gundar!" dedi tanrıların babası. "Kalk ve tanrıçan için seçilmiş savaşçı ol!" Sonra kahkaha Meleariyi sardı. "Bu senin için tek yapabileceğim şeydi kızım!" dedi. "Artık tanrılar katında yalnızsın."

Haykırışın ardından Gundar yere yığıldı....

şovalye asla önüne birinin geçmesine izin vermezdi...hele bir Leydinin..

Tanrıça onun önüne geçmeseydi belki bu saldırıdan sakınabilirdi kendini ama bu sefer gönüllü hedef olması gerekmişti...

şovalyenin bedeni kasıldı ve son nefesi ile birlikte , iki tanrıça ruhun bedenini terkedişini izlediler..

Tanrıça İnone badem gözlerini kısarak saygısız şövalyeye baktı ve tek elini havaya doğru kaldırarak "Ã?yleyse gücüme tanık ol şövalye!" dedi. "Biz elfler insanlardan hoşlanmayız. Zaten köpek gibi ürüyorsunuz. şimdi birisi eksilse ne olur ki?"

Meleari dehşet içinde olanları izledi ve tam tanrıça elini kaldırmış ilahi gücünü şövalye üzerinde kullanmak üzereyken ileriye atıldı. Artık kaşısındaki tanrıçanın ezici varlığını oda hissediyordu. İlahi güçlerin yok gittikçe yok oluyor ve o dahada iyi anlıyordu yaşamın ne demek olduğunu. Artık biliyordu bir insanın üzerine salınan o kuvvetli tanrı aurasının neler yapabildiğini.

Tanrıçanın büyüsü parmaklarından boşalırken Meleari araya girdi ve büyük bir haykırış ormanda yankılandı.

Gundar küçümseyici bir kahkaha attı...

"Hah... aşkın gücünü küçümseme tanrıça İnone.. Aşk basit sınırları arkasında bırakan bir kavramdır..şavaş başlatan ya da bitiren, nice savaşcıları savaş alanında binlerce ölü yatmaktayken ayakta tutan güç budur..."

gözü bilekliğindeki mendile gitti...

"şovalyeler savaşa kolluklarında , aşıklarının mendiliyle gittiği sürece aşk var olacak ve gücü herhangi bir tanrınınkinden fazla olacak..."

Gundar hiddetlenen tanrıçaya belki son sözleri olacak sözleri sarfetti...

"Evet güçlüsün ve beni bir anda yokedebilirsin.. ama bu senin yüceliğini değil.. acizliğini kanıtlar..aşktan olan korkunu kanıtlar...Bu korku neden 'YÃ?CE' tanrıça... hiç sevgilin olmadımı....tabii büyülediklerinden başka????"

Gundar hiddet dolu gözlerle tanrıçaya baktı...bu aşkının dışa vurumuydu.. ölmek umrunda değildi.. asıl bunları söylemese yaşayamazdı...

Gundar tam leydi Meleari ile konuşacaktı ki elf tanrıçasının sureti ile sarıldı bedeni. Bi ezilmişlik hissetti elf tanrıçası İnoneyi görünce yan tarafta. Bakışları Meleariden İnoneye kayarken İnone ona küçümseme ile bakıyor ve karşısındaki tanrıça olmasa ezicekmiş gibi duruyordu.

Sonra aklına gelen bir düşünce ile yüzü aydınlandı elftanrıçasının "Görüyorsun Meleari!" dedi. "Artık güzelliğim seninkinden daha dikkat çekici. Artık gerçek bir tanrıça bile değilsin ki aşkı yayasın."

Meleari ellerine baktı ve üzerinde sürekli bulunan auranınazalmakta olduğunu fark etti. Neler oluyordu? Aura neden azalıyordu?

Derken İnone şövalyeye döndü ve "şu anda seni koruyan hiçbir güç yok şövalye!" dedi. "Aşkın yanında değilken seni koruyan ne olacak?"

Bakışlarını yeniden eleariye çevirdi ve "Peki seni koruyan ne olacak?" diye sordu aşk tanrıçasına. "Seni uyarıyorum Meleari!" dedi buyuran sesi. "Bir kez daha topraklarıma insanların aşkını getirmeye çabalarsan seni yok ederim." Güzel suratında bir gülümseme belirdi. "Ve emin ol artık bunu yapıcak gücüm var. Senden daha güçlüyüm!"

İki tanrıçanın konuşması henüz bitmişti ve İnone nin yaydığı ışıklar kaybolurken arasından atıyla çıkan Gundar Keenhand, Melleari yi görünce atını durdurdu

"leydim ormanda tek başınıza ne arıyorsunuz.. burası yalnız bir leydi için oldukça tehlikeli..."
diyordu ki şovalye...

Melleari ormana aımını atmıştı ki ormanın derinlerinde yanklılanan ve adeta çığplıklarla birlikte duyulan o şarkıyı hissetti. Bu aşkın şarkısıydı. Biliyordu bir erkeğin kalbindeki aşktan başka bir şey bu şrkıyı ortaya çıkaramazdı. Bir erk... Terk edilmiş bir erkek mi?

Asasını gökyüzüne doğru salladı ve "İnone!" diye seslendi elflerin biricik tanrıçasına. "Ne yaptığını sanıyorsun."

Hafif bir kıkırdama duyuldu ormandan. Kıkırdama içleri dağlayan bir güzellikle buluşarak ortaya çıktı ve ormanı bütünleştiren her bitki bir noktada toplanmışçasına doğaya renk kattı.

"Bunda senin parmağın olduğunu biliyorum İnone!" dedi Melleari çatık kaşları ile. Beyaz cübbesinin altından tüm güzelliği ortaya dökülüyor ve çıplaklığı doğa ile bütünleşiyordu.

"Kıllı bir insan Melleari!" dedi elflerin tanrıçası. "Sadece bir insan!"

"İnsanlarda aşık olurla none!" dedi Mereari. "Bunda anlayamadığın ne?"

Elf tanrıçası bu sert sözl üzerine her zaman dostu olan tanrıçaya kaşlarını çatarak baktı. "Aşık olurlar Melleari ama kendi o tensel aşklarını asla bir elfle buluşturamazlar. Elflerin yüzeysel aşkından asla anlayamazlar!"

"Elflerde insanlar gibidirler İnone!" dedi Melleari. "Onlarda insanlara aşık olurlar. Bu ölümlüler arasında çok sık görülen bir şeydir." Gözlerini kıstı ve elf tanrıçasına baktı. "Hatta biz tanrılar arasında bile..."

şovalye Gundar elflerin şehrini yeni terketmişti ve ilk defa burdan gülümsemek yerine gözyaşları ile ayrılmıştı... Evet, bir şovalyenin gözyaşları. Tek tek dökülüyordu çünkü aşkını kalbine gömmesi gerektiğini öğrenmişti...Kalbini verdiği elf leydisine açılmıştı ancak hiç beklemediği şekilde reddedilmiş, aşşağılanmış ve terslenmişti...

Omuzları çökmüş şovalye amaçsızca atını sürüyordu rahvan rahvan...
kafasında sadece leydisinin son sözleri yankılaıyordu... KOl korumalarının içine sakladığı işlemeli medile gitti gözü...

Gecenin karanlığında gökyüzünde beliren bir ışık hızla aşağıya doğru süzüldü ve büyük bir parlaklıkla yeryüzüne indi. Parlaklık bir an için hızla arttı ve sonunda büyük bir ışık dalgalanması ile tamamen yok oldu. Bir kadının sinirli bakışları gökyüzüne döndü ve "Dünyaya sürülmem bir şey değiştirmiyecek Sezrart!" diyen haykırışı duyuldu. Kadının sesindeki kudret ve güç o kadar büyüktü ki etrafta, ışığın indiği açık arazide yaşayan tüm hayvanların sesleri durdu ve bir an sadece sessizlik yaşandı. "Ben aşk tanrıçası Melleari eninde sonunda geriye dönüp intikamımı alacağım."

Elinde tuttuğu asasını gökyüzüne doğru sallayan beyazlar içindeki kadın çatık kaşlarını yeryüzüne çevirdi ve "Ah dünya!" dedi. "Senin için sana sürüldüm."

Etrafta hiçbir ses duyulmazken az ilerdeki sessizlik ormanına doğru ilerlemeye başladı. Bu ormanda elfler yaşardı ve elflerin tanrıçası İnone, Mellearinin en iyi dostlarından birisiydi.