FrpWorld.Com

Oren bir süre duraklar ve ağzından şu sözcükler dökülür; Lieber Mortis...evi kapatan büyü yokolur, Oren Kafasını dostu olduğunu iddia eden adama çevirir ve hatırlamaya çalışır..Dost..Acaba gerçekten dostumuydu...Ama şu an aradığı o değildi tek istediği şey kitabıydı; Lieber Mortis. Oren daldığı düşüncelerden geri geldi.
"Hadi gidelim"

bak büyük ihtimalle burda olduğumuzu biz buraya gelmeden önce öğrenmişlerdir ve burda güvende olmadığımızın farkındasındır bu yüzden alman gereken değerli bir şey varsa al ve hemen gidelim yoksa küçük bir eğlence bizi bekliyor olacak.eğer kitabına bir an önce kavuşmak ve rahat bir atak iyi bir yemek yemek istiyorsan acele et yoksa burdan kendi yöntemlerimle ayrılırım ve sende seni çağıran dostuna kötü ev sahipliği yaptığın için her şeyi hatırladığında kendini affetmezsin ve ben bu durumun olmasını istemiyorum bu olduğunda kendini affetmemen için çok daha büyük sebeplerin olacağına inanıyorum bu yüzden an az bir kere güven çünkü geçmişimizde gerçekten ii bir dostluk var eğer öyle olmasaydı senin neden tekrar aramıza dönmen için kellemi ortaya koyiyim?

Ölmeden önce yaşadığı ev hala ona aitti görünüşe bakılırsa. Korktuklarından olsa gerek kimse girmemişti .
''Dur bakalım MaNiak'' dedi Oren '' Beni niye çağırdın. Bana Sağlam bir açıklama borçlusun, geçerli olsa iyi olur ve sen bu açıklamayı yapana kadar hiçbiryere gitmiyoruz, ne sen ne de ben''
Oren'bu sözleri sarfederken MaNiak'ın gözleri kapı girişine kaydı artık yeşil bir barikat vardı,kafasını pencerelere çavirincede aynı manzarayla karşılaştı.Oren a döndü ve Oren;
''Seni dinliyorum!!!''

oren içeri girerken kapının gölgesini bir süliyete benzetti ve o süliyeti tanıdı nerden tanıdığını bilmiyordu ama tanıdı bu süliyet atıldı elf muhafızın boğazını bir anda özel silahlarıyla parçaladı ve yere yığdı koridor boştu ve adam çok ses çıkarkadı adam ölürken bir insana dönüştü ve oren zaafını anladı siyahlar içindeki adam silahlarını kapattı cesedle birlikte yok oldu ve yok olurken arkanı dön evine git dedi oren çıldırdı sende kimsin die haykırdı tek ve son birses MaNiak...ve oren anılara daldı evini hatırladı ve geçmişindeki birçok şeyi ssora arkasını döndü ve ordan ayrıldı evine gitti. gittiğinde MaNiak evdeydi... ve burda güvende değiliz dedi benim evime gitmeliyiz özel eşyalarının hepsi evimde yola çıkalım

'' Aman tanrım!'' dedi Oren, içten içe sanki ona yardım edebilecek bir tanrı varmış gibi.eski vücudndan ona kalan kılıcı ve kolyesi olmuştu tıpkı beklediği gibi.... Oren için o kadar da kötü sayılmazdı çünkü Oren 'ın tek hayranlık duyduğu şey elflerdi..
Oren itiraz etmedi ve muhafızı takip etmeye başladı.. Güzel ve büyük bir bahçeden geçtiler ve devasa saraya girdiler, etraf inanılmaz huzur vericiydi ama o gergindi . Bir süre yürüdükten sonra muhafızlar tarafından korunan süslü bir kapının önüne geldiler ve Oren a eşlik eden muhafızın bir hareketiyle kapıyı açmaya başladılar. İşte huzurun bittiği yer dedi Oren ve artık içerideydi...

Görevinin ayrıntıları anlatıldıkça titriyordu.. Hayır bunu ondan isteyemezlerdi hayııııııır diye bağırdı ve bi anda kendini bir sarayın bahçesinde buldu. Güzel kadınlar onu selamlıyordu.. ileri yürüdü ve nehirdeki yansımasına baktı.. Yakışıklı bir elf muhafızı gibi görünüyordu.. Kalemize hoşgeldin yabancı dedi bir ses.. Arkasını gördüğünde bir muhafız gördü. kralımız sizi bekliyor Sizi ona götüreceğim.

Oren'ın bedeni geçen yüzyıllar içinde gerçekten de sefi görünüyordu, sanatının ondan götürdüğü senelerden hiç bahsetmiyorum..Ama hissettiği korku değilgi, hayır.. başından geçen bunca olaydan sonra korku olamazdı. Öyle büyük bir hayal kırıklığına uğramıştı ki, gelen aşşağılamalara bile kulak asmamıştı.
Oren sorusuna hala cvp alamamıştı ve tekrar sordu, ''Ne istiyorsunuz??''

seni hayata döndürdük dost mutlu değilmisin??? Sefil bedenine bakan adam cevap verdi bunu haketmek için naaptım öldürün beni.. Adam güldü elbette ama önce yapman gerekenler var.. Birden ciddileşti ve bunları yapıncaya kadar o sefil bedeninde var olmayı sürdüreceksin... Belki yüzyıllarca Adam korkmuştu Yavaşça ne istiyorsunuz diye sordu.

Herşey bitti sanıyordu, bütün kovalamaca,kargaşa ve kavgalar, lanetli bedeninin huzura kavuştuğunu sanmıştı, ta ki... ta ki bilmediği tapınağımsı bir yerde gözlerini loş duvarlara açana kadar.Oren hala dünyada olduğunu anladığında gözleri sinirden yeşil yeşil parlamaya başladı, tıpkı kara sanatının rengi gibi...pis bir yeşildi bu, nerdeyse siyah gibi.. Oren'ın gözü ilk önce yerde yatan silüyete gitti ve ardından ayakta duran başka bir tanesine, kızgın ve kısık bir sesle sordu; 'Benim burda ne işim var?)