FrpWorld.Com

“Söz konusu güç olunca ihanet kuraldır istisna değil.”



Evanir, başını kaldırdı, “Bir tehlike var. ” dedi o soluk sesiyle, savrulan yeşil siyah giysileriyle etrafta dolaşıyordu. “ Büyü bu topraklarda zayıflamıştı, şimdi burası hiç olmadığı kadar büyüle kaynamakta, biraz ileride Savaş varken, aklıma büyücülerinde savaşa katılacağından başka bir şey gelmiyor.”

Eldia De Corle’nin, dudaklarında bir gülümseme belirdi. “ Çok iyi oynuyorsun elf, beni burya sınamak için mi getirttin, V.R bizi buraya çağırdı, olmayan büyücülerle neyi amaçlıyorsun ?”

Kardo, Evanir’in Eldia’ya gülümsemesini görünce ister istemez irkildi. “ Olmayan büyücüler, demek sıradan bir druid için büyüyü sezmek ne kadar da marifetli bir şey. Büyünün olup olmayacağına bu kadar kolay karar vermen çok ilginç.”

Eldia bir şey diyemeden Evanir kılıcını yıldırım gibi çekerek, savurdu. Eldia, tahtadan olan asasıyla bu hızlı saldırıyı durdurabildiyse de, Gözlerinden, büyük bir şaşkınlık okunuyordu fakat yüzü ciddiydi. “Demek bir şey konuşma bir yalandı, beni Durka’dan uzaklaştırmak için, buraya çağırdın. Çok zekisin elf ihanet içinde olacağından hiç şüphelenmemiştim.”

“İhanet mi ?” dedi Evanir, sarı saçlarının arasından kırmızı bir ışıltıyla. “ Bu çok komik, Eldia. Bana senin geleceğinden söz etmişlerdi, ama sen o değilsin ?”

“Kardiff Kardo, sana inayet bahşedildi.” dedi Eldia, kılıçla sopa kenetlenmişti. “ V.R’nin iradesini bilen, Durka’ya güven veren benim, bu yalnız şüpheci elf, Gerçekten bahsedilen Evanir değil, İnfazına burada karar ver.”

“ Sana danışmanlık yapmak için çağırıldım, bu kadın bizim ilk casusumuz son da olmayacak, eğer bu örgüt devam edecekse, ilk sınavından geçmeli.”

Eldia, yalvaran gözlerle, Kardo’ya bakıyordu. Evanir kılıcını savurarak, kadını odanın gerisine sürükledi. şimdi Kardiff Kardo’nun karar zamanıydı Evanir, ona bakmadan, Eldia’ya ilerliyordu. Kadın ise, lütfen dercesine bakıyordu. Asasını önüne doğrultmuş, savunmasızca karşılık vermek için çabalıyordu.

Kardo bu konuda ne yapacaktı….

Eldia De Corle'ye tekrar baktı Kardiff. Kadın da onu rahatsız eden pek birşey yoktu. Aksine Evanir'in yüzünden birşeyden huzur olduğu ve bunun Eldia De Corle ile ilgili olduğunu okuyabiliyordu. Kadına bakarken gözleri daha bir kıslıyor, daha bir sert bakıyordu adeta.

Evanir'in söylediğine hak veriyordu. Konuşmaları gerekti. Eldia De Corle'ye bakıp kendisinden beklenmeyecek bir kibarlıkla;

"Biraz konuşabilir miyiz?" dedi. Daha dediği anda kendisinin kadın karşısında zayıf görünebileceği ihtimalini düşünüp sinir oldu.

Dannand'a bakarak;
"Buradaki işleri halletsen iyi olacak" dedi sert bir tonla. Durka ve Tark'ın konuştuğunu görünce grubun kaynaşmaya başladığı düşüncesiyle mutlu oldu bir an.

"Tark. Birşey olursa diye burada bekleyin siz. Buradaki ödül avcıları sıradan insanlar değil. Çoktan birilerinin bizden haberi olmuştur bile. Dikkatli olmalıyız artık. Daha dikkatli.."

Merdivenlerden yukarı çıkarken gergin olduğunu farketti. Basamakları yavaş yavaş çıkıyordu. Ne söyleyeceği hakkında en ufak bir fikri bile yoktu şu anda. İlk kata vardıklarında sağa dönüp kapısı hafif aralık olan odaya girdi. Etraf yeni temizlenmişti ve güzel bir koku hakimdi. Masanın kenarına bir sandalye daha çekerek Eldia De Corle'nin oturması için yardımcı oldu. Sonra masaya oturup Evanir'e baktı. Konuşmak isteyenin o olduğunu bildiğinden ilk önce onun başlamasını istiyordu.

"Ã?ekinme Evanir.. Seni dinliyoruz" derken sesi yıllardır dost olan birinin sesi gibiydi.

Bu konuşulanlardan ödül avcısı hanı şaşkınlık ve şok içindeydi, yeni bir grup birden peydahlanıvermişti önlerinde, Bazı çabuk ve hızlı ödül avcıları ve hırsızlar efendilerine bilgi ulaştırmaya gittiler. Ã?oğu ödül avcısıysa korkudan dağıldı. Ã?dül Avcılarının Liderinin Başkentte olduğu süre zamanında bunların olması, Üstelik aralarından Dannand ve Durka gibi adamları çekebilmeleri ve büyü kullanabilmeleri, onları tartışmasız güçlü ama tuhaf anlaşmazlıklarla dolu bir grup yapmaya yetmişti.

Yıkık handan, sessizce birçok insan çıktı, kimse bu gruba itiraz edemezdi. En azından, şimdilik o yüzden çoğu ödül avcısı oradan çekmiş gitmişti. Kalanlarda vardı orada, Evanir etrafa kuşkuyla baktıktan sonra Kardiff’in kulağına eğilip fısıldadı.

“Bu üçü, burada etrafı korurken biz beyni olanlar yukarıda boş odaların birinde , biraz konuşalım. Ne dersiniz? ” Dedi Evanir, gözleri, tahta asasına dayanmış güzel görünen kadındaydı. Gizemli orman büyücüsü gibi görünen kadındaki bir şey Evanir’i rahatsız ediyor gibiydi. Görünen tek gözünü de oldukça kısmış kadına bakıyordu.

Kardiff Kardo, Evanir’in sözüne cevap vermeden önce, diğerleri ne yapıyor diye şöyle bir baktı,

Ã?te yanda Dannand, yarısı yıkılmış handa hala kaçıp gitmemiş yani safını belirlemiş, ödül avcılarıyla laflamaktaydı. Durka ise mesafesini korumuş yıkık kapıya yaslanmış duruyordu. Yanında sessizce düşünceleriyle kalmış Tark’a bakarak bir şeyler konuşmaya başlamıştı.

“Bugün burada kalanlar, beş para etmez yalaka köpeklerdir. Dannand sokaklarda büyümüş bir piç, bütün alemi elinin ayası kadar ezberinde. Bunlarla uğraşacaksak, işimiz zor. Dannand ne düşünüyor bilmiyorum, bıçkın bir delikanlı yirmi bir yaşında Ã?avuş rütbesine yükselecek kadar da iyi dövüşüyor, ama ne yazık ki şu kalan köpeklerle uğraşıyor. Bana kalsa onların hepsi bu hanın dibine gitmesi gerekenlerdir.”

Onlara bakmaktan sıkılan, Kardo, Evanir’e dönerek sorusunu cevaplamaya hazırlandı.

"Kelimeleri bilmek yetmiyormuş gibi birde bunları ahenge koymak o da yetmiyormuş gibi şimdi bir de bu duygu..

Uyandığımdan beri dinmeyen susuzluğumu kana kana kan dökerek dindirmeye çalışmaktan başka bir şey yapmadım oysaki.. Kendi tabiaatımı gizlediğimi sandım varolmuşlardan oysaki kendimden nice şeyi setretmişim, nihan kalmış benliğimde bunlar..

Ah sorular, sorular bir kurda yakışmıyor bu hisler üstelik 'bozulmuş bir kurda'.. Cevaplarını bulma arzusu, susuzluğuma galebe çalabilecek tek aday şimdilik..

Ne olacaksa olsun artık sabrım kararım yok benim..

Gözlerimi kapadığımdaki o karanlığı özlüyorum.."

Nasıl mı görünüyordu lycan bunları düşünürken:
"Tark sessizce homurdandı.."

“Hiç kimse onun iradesine karþý çýkamayacak…”

Kardiff'in kafasında saniyelerce yankılandı bu ses. Gerçekten de bu olacak mı diye düşündü kendi kendine. Hayalleri süsleyen güce kavuşabilecekmiydi sonunda. Bu şehrin başında iradenin sahibi olabilecek miydi. Ã?dül avcıları, şehrin kumarhaneleri, yönetimdekiler, halk..

Ayağa kalkmaya çalışırken gözleri boş bakıyordu etrafa. Gördüğü bulunduğu ortam değil geleceğin ta kendisiydi çünkü. Gözlerinin önünden adeta bir şerit gibi akıp geçiyordu şu anda. Geleceği bir an olsun gözlerinin önünde yaşadı Kardiff. Kendine olan güveninin de kısa süre önce kaybettiği o güveninin geri geldiğini hissetti tam bu anda.

Ayağa tam olarak kalktığında "Eldia De Corle" diye mırıldandı kendi kendine. Kadının sesindeki ahenge kaptırmıştı şimdi kendini. Böylesine bir kadının barbarı sakinleştirmesi. Özellikle de bir barbarın öfkesini anında dindirebilmesi.. Kadını süzerken bunları düşündü.

Sonra barbara döndü ve gerçektende sakinleştiğini farketti. Az önce deliye dönmüş barbar şimdi sakince ona bakıyor ağzından ne çıkacağını bekliyordu. Gözlerinin içine baktı Kardiff. Tam içine.. Ve orada cesareti, yürekliliği gördü bir an. Kadında ise yaşamı, adeta huzurun ta kendisini görüyordu.Grubu şöyle bir süzerken herkesin farklı özelliklere sahip ve birbirini bütünleyen üyeler olduğunu farketti. Yüzündeki o her zaman ki hain gülümsemesinin büyümesinin tek nedeni de buydu. Başarabiliriz. Bu grupla evet başarabilir diye düşündü tekrar tekrar. İçinde verdiği korku dolu savaşta bir nebze olsun rahatlamıştı.

Etrafındakilerin beklentili gözlerine karşılık ciddi tavrını tekrar takındı. Gülümsemesi kaybolmasına rağmen içindeki heyecan ve yeşermeye başlayan ümit gözlerinden çok açık okunuyordu. Böyle bir grupta yapması gerekenin sadece onları bir arada tutmak ve güveni sağlamak olduğunu, gerisinin zaten geleceğini düşündü ve Eldia De Corle'ye bakıp;

"Volcardo Rajuf... İradenin ta kendisi olacak." dedi.

"Geçmişte bir gücün iradesi bildiği kelimeyle ölçülürdü. Bu kelimeler kadim büyü sanatlarının kilit noktalarıydı. Açığa çıkan irade kelimenin gücünün , bilinçte yansımasıydı. Valcado Rafuj niye Valcardo Rafujdur. Kanla iktidar olanların hikayesinde, neyin iradesi bu örgütü kurdurttu ?."

Nickoy Waldemer.


“Bozulmuş kurdun aklına uyan bozulur, hükmü bilmeyen zorbalık eder, Kanı adalet için değil, çıkarı için akıtanlar yok olmaya mahkumdur.” dedi Barbar, baltasını kaldırdı. “Benim düşüncelerim basittir, belki kısırdır ama gerçektir.

Barbar kalan tüm kuvvetiyle Kardiff’e doğru savuruyordu ki, ufak bir el birden önüne geçerek. Barbarın dev koluna dokundu. Barbar tuhaf bir şaşkınlıkla onu durduran kadına baktı. “De Corle.” Dedi şaşkınlıkla.

Onu durduran kadının, yeşil giyinmişti, uzun tahta bir sopasıyla Bir anda Kardo ile Durka arasına girmişti. Gece karası saçları yeşil kısa şapkasının arkasından dalgalanıyordu. Bir eli geride Durkanın koluna dokunurken sopasını, Kardiff’e doğru doğrultmuştu. Gözlerini kapatıp derin bir iç çekti. Sopasında kazınan rünlerde yeşil bir ışık parladı.

“Bu o,” dedi Eldia De Corle asasını indirdi.

Durka’nın yüzü çarpıldı. “Başreis bizi bu isimsiz haydutlar sürüsüne mi gönderdi? Üstelik bozulmuş bir kurdun aklına sahip bu mu bize geleceğe giden ışığı taşıyacak adam.”

“O ‘Işığı ilerlemek için kanı ve zorbalığı gerektiriyorsa yapılacak, kötülüğü iyilik adı altında yaşatanlar yargılanacak. ‘ demişti.” Yüzü düşünceli olan kadın Kardiffe baktı. “Bu durum ona uyuyor gibi hem, bu o, bunu görebiliyorum.”

“Bu sözü diyen adamı tanıyorum.” dedi Evanir, elinin ters bir hareketiyle büyüsünü bitirdi. “Hiçbir şeyi unutmuyor.”

Kardiff kaşlarını çattı sadece, Tark sessizce homurdandı. Dannand ise yüzünün nerdeyse şeklini değiştiren barbara sövüyor gibiydi. Eldia De Corle, Dannand’ın yanına gelerek, ince elleriyle adamın kanlı çenesine dokundu. Bir ufak mırıltı her yanı doldurarak, Dannand’ın yüzündeki hasarı emdi yine eski yaralanmamış yüzü açığa çıktı.

Dannand şaşkınlık ve şok içinde elini çenesinde ve yüzünde gezdirirken, Eldia küçük bir gülümseme attı, ve dört adamında yakınında dolaştı. Evanir’in yüzünde sinsi bir gülümseme vardı. Bir adım geriye çekildi. Gözleri bir an için çakıştı ama Eldia gözünü ilk çeken oldu. Nedense kadın somurtmuştu. Hızla dönerek ilerledi şimdi. Tark’a doğru yönelmişti.

Yakındakilerine sanki bir rahatlık ve mutluluk aşılayan kadın , hepsini iyi ve kötü manada etkilemişti. Kafası salonun tavanına değen barbarda bir savaşçının teslimiyeti vardı. Kardiff Kardo bir şey belli etmiyordu ama içinde ne fırtınalar kopuyordu. Dannand hayran hayran kadına bakarken Evanir, en geriye çekilmiş kadına temkinle bakmaktaydı. Tark ise kadın yakınana gelince hissettiği ilk şey sıcaklık oldu uzun zamandır hissetmediği bir sıcaklık…

“V.R. ‘nin gücü bizi bu çatıda topladı.” Dedi Eldia güzel fısıltıyla “Hiç kimse onun iradesine karşı çıkamayacak…”

Bir kurt adam hiç de olağan cümleler değildi bunlar. Tark uzun uzun süzerken bu şekle gelmeden önce nasıl bir insandı diye düşündü. Neyle uğraşır, ne yapar, ne eder.. Bilemeyeceği şeylerdi bunlar. Bildiği tek birşey vardı ki o da sıradan bir insan olmadığıydı.

Bu düşüncelerdeyken asıl konuyu Durka'yı bir anlığına unutmuştu. Dev cüsseli adamın yüzünde hala sorgulayıcı ve sinirli ifadeyi görünce derhal birşeyler söylemesi gerektiğini düşündü. Aynı zamanda kısa bir süre de olsa dinlenmiş olmanın verdiği enerji ile büyünün içindeki dolaşımını tekrar eskisi gibi hissetmeye başlamıştı. Dev cüsseli adama her bakışında ileride ona yardımcı olabilecekleri çok şey olduğu düşüncesi ile kendi içinde heyecana kapılsa da dışarıya belli etmemeye çalışıyordu. Bu dev adamı ikna etmek istiyorsa biliyordu ki kendisininde güçlü olduğuna ikna olmalıydı. Sesinde tok ve güçlü bir ifadeyle Durka'ya doğru;

"Tark'ı duydun. Hükmetmek, en iyi en üst olmak için buradayız. Bizimle olman hem senin hemde bizim yararımıza. Güçlüsün, hemde oldukça güçlüsün. Bunu buralarda değil bu topraklara hükmederken kullanman gerekir."

Bu dev beni tanıdı mı bilmiyorum, kurt iken karşılaşmıştık onunla, bozuntuya vermemeliyim tanımadıysa şayet.. Ã?oğu zaman basit bir çiyanın varlığını sezdirmeden düşmanına saldırışı, düşmanının karşında tüm heybetiyle dikilen bir aslanın pençesinden daha ölümcüldür..

Yenilmişlerin öfkesiyle doluyum şimdi. İrademi tümüyle kinime teslim ettim. Kadim öfkeyi kuşandım..
Ve kusarak söylüyorum bu sözlerimi kurtkeseni sürüme ilticaya hassetmek için..:

"Bre, şu dar-ı dünya deli gönlün gibi viran olsun..!
Sen herkesi kör, âlemi sersem mi sanırsın..?
meylettiğin yolu doğru mu sanırsın..?
avareliği kendine rehber mi sanırsın..?"

Bir an duraksadı birazdan söyleyeceklerinden ötürü tükürdü yere..

"Dillere destandır gücün gâyette hem rindânedir,
Her ne derlerse senin hakkında hep efsânedir..
Zalim! Sana bu en güçlüler olma yoluna davetimizdir.."

“Yüce mi ?” dedi Evanir soğuk bir sesle, alnındaki kandamlacığını yavaşça sildi, gözleri delercesine Barbara bakıyordu.

Durka, “Size niye katılayım ha ?” diye gürledi, “Siz kimsiniz ? Ne halt edip buraya geldiğiniz, ?, Ucube sürüsüne ben niye katılayım, şövalye bozuntusu niye ? Birkaç gümüş sikke ve altın için mi güldürme beni ? Niye Katılayım size başka söyleyecek bir şeyin yok mu ? ”

Hanın sol tarafı yıkılmış, kapısı paramparça olmuştu, Hanın giriş kısmındaki masalar dağılmış çoğu parçalanmıştı. Etraftaki ödül avcıları bu görüntülerden korkuyla sinmiş gibilerdi. Kapıda dövüşen beşli, çok kudretliydi. Büyü seviyeleri çok güçlüydü ama Kuzeyin Barbarı, hepsini dize getiriyor gibi görünüyordu ki elf yeniden ortaya çıkmıştı. Liderleri gibi görünen büyücü-şövalye bu kuvvetli barbara, teklif sunmuştu ve barbarın kükreyen cevabı bütün salonu sessizleştirmişti.

Kardiff Kardo cevap vermeden, yerden elleri üzerinde kalkmaya çalışan Dannand kan tükürerek cevapladı, bu soruyu. “Ã?ünkü biz en güçlü olmaya geldik.”

Ardından Evanir soğukça ekledi “ Kanı diplomasi ile yoğurmaya geldik.”

Tark hemen ardından hırıltıyla. “Cebren değil Hakken var olmaya geldik.”

Kadirff Kardo, yoldaşlarının sözlerinin etkisiyle dikleşerek. “ Ã?ünkü biz, güdülmeye değil Hükmetmeye geldik.”

"... Bize katılarak.." mı..?
Bir gözümü neredeyse kör edecek olan bu dev bozmasının sürüme katılması mı..?
Lideri olduğum sürümün katlini gerçekleştiren bu lycan katili mi, intikam ateşiyle tutuştuğum bu herifle aynı yolda yürümek mi, kabul edemem bunu..

"O gün hala yadımda:

Dolunayın altında Kaldrim'in gümüşten suyu içmiş gibi acı ulumasını duymuştuk ve kulak kesildik elbette bir yardım çağrısıydı bu, Kaldrim ki kudretli idi çağrıda bulunuyorsa muhakkak bir tehlike söz konusuydu..

Savaş çağrımla beraber topladım sürümü Kaldrim'e doğru önden Duncan'ı gönderdim, yavru bir kurttu daha kendisi ama bir tilki gibi kurnazdı kendisi.. Ama yanılmıştı getirdiği bilginin vehametinde basit bir dev olduğunu söylemişti biz de alelade saldırılarımızla saldırıya geçmiştik bu deve karşı..

Heyhat gümüşten değildi ne eli ne silahı bu devin amma ki, ilk iki koldan saldırımızda üzerine atılan bir ferdimizi daha havadayken boğazından kavrayıp oracıkta nefesini kesmişti bile.. Bunu o kadar hızlı yapmıştı ki aynı anda atılan Leto'dan dahi sıyrılıp baltasıyla yere çalmıştı hemen ardından.. Bir taktik geliştirmemin imkanı yoktu artık sürümün gözü kana bürünmüştü, bu kanı sıcak varlıkları nizama sokmak.. hele böyle bir durumda..

Kendisininde ilk pençeyi atabilen ben olmuştum ama o ana kadar sürümün yarısından çoğu katledilmişti bile, içgüdülerime bilgeliğimi de eklemeliydim bu herife karşı, kalan dördümüz daha temkinliydik artık bir süre etrafında dönmekle yetindik hiç bir açığı olmuyordu.. Bir an geldiki gardını düşürdü, tuzakmış meğer, aynı anda atılmıştık hepimiz yaralayabilmiştik bu sefer ama lakin etkilenmişe benzemiyordu..

ne Ka'ren ne D'leh bu iki cesur kurda döndüm ama vazgeçmek üzereydiler buna dayanamazdım, yenilgiyi kabul edemezdim, o kadar hırslanmıştım ki dönüşümümü son radedye kadar zorlamıştım, kurda değil artık başka bir şeye dönüştüğümü hissediyordum.. Atıldım üzerine tüm kudretimde bir süre başbaşa mücadele edebilmiştik ama üstün gelemeyeceğimi anlayınca diğerlerine uzaklaşmalarını söyledim ve son bir kez daha atıldım üzerine pençelerim o kadar hızlıydı ki bir trans halinde gibi saldırıyordum ona o da bir o kadar hızlıydı elbet,. Sonunda yıkabilmiştim kendisini, tam öldürme fırsatı bulmuşken kahrolasıca yüzüme geçirmişti baltasını görüşümü yitrmiştim o an ve yere yığılmıştım acıyla.. Fırsat bilip işimi bitirmeye kalktığında hayatta kalma içgüdümle inanılmaz bir çeviklikle sıyrılmış ve olağanca hızımla uzaklaşmaya başlamıştım oradan ardından lanet okuyarak..

O günden sonra ne sürümdekilerden haber aldım ne de artık sürümden başka bir ferdin adını ağzıma aldım.. O geceden beridir yüzümde taşırım bu utancımı ama ki şimdi o herif karşımda ve ben yine bir şey yapamıyorum üstelik..

Üstelik kaybettiğim sürümün yerine yeni sürümde yer alacakmış.. Belki de "dostunu yakınında düşmanını yanında tutmanın" meyvesini görebilirim böylece bakalım bu "yüce adam" ne karar verecek, nefesim ensesinde olacak her an.."

Tüm bunları düşünürken refleks olarak elini yüzünün solunda tutuyordu lycan.. İntikamını soğuk servis edebilme düşüncesi bir nebze olsun rahatlatmıştı onu.. Artık daha temkinli olmalı her adımını açıklarını, zayıflıklarını gözlemeliydi bu devin.. Bir dost gibi bile görünmeyi göze alabilirdi hatta..

Diplomatik sihirbaz'ı destekleyecek şekilde:
"Kaybettiğim nice yoldaşımın yerine mi geçeceksin koca adam..? Hepsinin toplamına denk olduğun aşikar.."
söylediği bu yalandan öylesine tiksinmiş ve incinmişti ki Tark ama bu tiksintisi o dev'e duyduğunun yanında bir hiç..

şaşkınlığını gizlemeye çalışan Kardiff adamın ne kadar güçlü olduğunu bir kez daha düşündü. Bu adamın kendilerine sağlayabilecekleri yararları düşünmeye gerek bile yoktu. Etten kemikten fazlasıydı bu adam. Dev gibi vücudu incelerken bir yandanda elfin büyüsüne karşı bu kadar dirençli olmasına şaşırmıştı. Kendini korumak için ufak büyü mühürleri yapmaya başladı. Çok az da olsa bir zamanı vardı.

Kılıcıyla daha fazla dayanamaya bileceğini biliyordu. Kasları iyice gerilmiş, gücünün giderek azaldığını da hissedebiliyordu. Daha yapmak istediği onca şeyi düşündü ve akıllı bir karar vermeye çalıştı kendi kendine. Kılıcın zor dayandığını her geçen dakika daha da fazla hissetmeye başladı. En mantıklı yol adamı ikna edip kendilerine katmaktı. Sinirli olan adamı yatıştırmanın bir yolunu bulmalıydı. Yoksa tüm grup mahvolabilirdi. Kılıcının dayanabildiği son noktaya kadar konuşmaya devam edecek olmassa yapabildiği bir kurtulma büyüsünü deneyecekti.

Barbar Evanir'in büyüsünü sorgularken birden söze karıştı.

"Evanir dur! Bu yüce adama hiçbirşey yapamazsın kendini yorma" diye çıkıştı. Sesinde adeta Durka'yı yücelten ve koruyan bir ton vardı. Adamı övüp ne kadar yüce olduğunu belirtip kendisini yüce bir amaç için gruba davet edecekti. Sonra yararı olacağını düşünerek;

"Sen.." adamın sinirli bir şekilde kendine baktığını gördüğünde sözlerini daha tok bir hale getirdi. "Güçlüsün hemde oldukça.. Gücünü büyük paralar kazanmak için kullanmalısın.. Bize katılarak.."

Durka büyünün etkisiyle sersemlemişti, Dannand ileriye bir hamle yaparak bu fırsat ı değerlendirmek istedi, kılıcını Durka"nın gırtlağına savurmuştu. Barbar, kenara çekildi, ama yeterince hızlı olmadığı için, Dannand"ın isyankarı barbarın omzunda derin bir kesik açmıştı.

Durka uludu, Cesaret alan Tark da Barbarın üzerine atladı. Elleri pençeye dönüşmüş Barbarın sırtında izler bırakmaya başlamıştı bile. Durka, öfkeyle yumruğunu savurdu Hanın sol kapı tarafı tamamıyle bu darbeden yıkıldı.

"Beni gerçekten kızdırdınız""

Gözleri kızaran barbarın kasları daha da şişti sanki, Tark"ı tuttuğu gibi hanın bir köşesine fırlatarak, Valcardo Rafuj"un liderine doğru inanılmaz bir hızla atıldı. Dev balta üzerine inerken Kardiff Kardo büyü mühürlerini yapacak vakit bulamadığı için bu darbeyi kılıcıyla durdurabildiyse de, karşılık verecek durumu yoktu. Dev barbarın ağırlığı ve artan muazzam gücü yüzünden hareket edemiyor her saniye hanın döşemesine bir santim daha gömülüyordu.

W. Durka, Kuzeyin Yenilmez Barbarı, Kardiff Kardoy"u bir e bir savaşta zorlayacak hatta kılıç kılıca bir dövüşte yenebilecek güçteydi. Kardo"nun muazzam ağırlığa dayanacak gücü nerdeyse kalmayacaktı ki, Dannand kılıcını savurarak barbarın dikkatini dağıttı. En azından amacı buydu.

Bu saldırıyı Barbar Dannand"ın keskin kılıcını elinde tutarak. Hem Kardoyu hem de Dannand"ı şaşkınlık içinde bırakarak karşıladı . Dev barbar bir eliyle baltayı Kardiff Kardo"ya savurarak onun kılıcını zorluyor, hem de eli kan içinde olsa da Dannand"ın kılıcını çıplak elle tutuyordu. Kardo bu adamdan etkilenmişti. Bir anda dördünü de etkisiz hale getirmişti. Durka, Dannand"ı kendine çekip Ã?avuşa sağlam bir kafa attığında, yaptıklarının bu kadarla kalmayacağını anlamıştı Kardiff Kardo, Ne yazık ki bu kadar muazzam bir yakın dövüş gücüyle daha önce karşılaşmamıştı. Onu bile yere çivileyen bir güç insansı bir güç olamazdı. Bu adam ilk Barbar Are"nin oğlu olmalıydı.

Dannand ağzı burnu kan içinde yere yığıldığında. Durka gülümseyerek Kardoya döndü. Gözleri alev alev yanıyordu. Omzundan akan kan dışında nerdeyse hiç yara almamıştı. Hızla baltasını iki kez daha savurdu, Kardiff Kardo"yu köşeye sıkıştırmaya çalışıyor gibiydi. Yere on beş santim gömülse de hareket etmedi Kardo, Ederse ölebilirdi"

"Seni burada ezeceğim, Demir yığını." Dedi. Acımasızca gürledi kasları biraz daha şişiyordu sanki. " Seni yere çivileyeceğim."

Baltasını kaldırdı, Muazzam kaslar kabardı, Kardo kılıçla bu darbeyi durdurmayacağını biliyordu elleriyle bir mühür şekli yapmaya çalışırken birden. Barbar acıyla kast katı kesildi. Sırtına saplanan üç tane siyah kılıç, önünde karnından çıkmıştı. Acı ile kılıcı tutmaya çalıştığında. Kılıçlar kaybolmuştu bile.

Barbar öfke Kardo şaşkınlıkla etrafına bakınırken Barbarın dev gölgesinin içinden ince uzun birinin yükseldiğini gördüler, Sarı Saçları biraz dağılmış alnından hafifçe kan sızan elf soğukça gülümsedi.

"Ölmedin, bunu yaptığım çoğu yaratık şimdi yerdeydi." Dedi Evanir yavaşça,

Durka güldü, ağzının kenarından kan sızıyordu, ama bir an kasılmaktan başka bir tepki vermemişti. Dizleri üstüne çökmemişti bile. Dev Barbarın gülümsemesi genişledi.

"Sen buna yara mı diyorsun ?"

"Hey koca oğlan o adam bana daha lazım" derken yüzündeki ukala gülümseme giderek artıyordu. Elleri yere paralel şekilde dururken büyünün bedeninde akışını büyük bir çoşkuyla hissetti. Alçak bir sesle birşeyler fısıldamasıyla;

"Exolfus Pramen" diye haykırması bir oldu. Dev adamın gerisin geriye duvara çarpması ve yere yavaşça yığılışıyla nefesini kontrol altına aldı. Ã?fkeliydi. Böyle zamanlarda büyünün ondan daha güçlü aktığını biliyordu.

Dannand bir şey demedi kafasını salladı sadece, tapaya doğru çıkarken daha fazla konuşmamayı tercih etti. Pervasız olabilirdi belki ama aptal değildi daha fazla konuşursa, ilk ölenin kendisi olacağını biliyordu. Kılıcına dokundu "İsyankar" ı dengeledi ve ilerlemeye devam etti.

Hanın kapısına gelenle kadar kimse konuşmadı. Han Üç katlı büyük bir handı, bakımlı ve saygın görünüyordu, içeride kadınlı erkekli kahkaha sesleriyle hoş bir müzik duyuluyordu. "Bugün Taverna günü. " diye açıkladı Dannand sadece.

Dört adam en önde Kardiff Kardo olmak üzere ileleyip hanın kapısından içeriye girdiler. Anında bütün gözler bu dört adama doğru döndü, ilk başta tehditkar baksalar da Dannand"ı görünce biraz yumuşar gibi oldular ama sadece biraz. İlk masalardan kalkan iki iri adam onlara doğru yürüdü Tam önlerinde durdu.

"Bunlar kim, Dan, Patron meşgul yeni adam alma zamnı değil Bil-"

"Patronunla görüşeceğiz." diye sözünü kesti adamın Kardiff Kardo, "Bizi ona götür."

"Kes be." dedi iki adamda kılıçlarını çektiler . İlki Kardiffe doğru kılıcını bir iki santim oynatarak savuruyordu. "Bir daha konuşursan senİn gırtlağını-

Adamın ve müziğin sözleri, sözleri inen kılıçların sesleriyle kesildi. Her şey o kadar hızlı olmuştu ki kimse buna anlam verememişti. Adam tam konuşurken Dannand yıldırım gibi kılıcını sırtından çektiği gibi adam boynuna indirmiş adamın boynunu ve sol kolunu kolayca biçmişti. Bunu gören diğer adam hareket bile edemeden, birden bire anıden arkasında biten Evanir, adımını yere attığında aynı şekilde de diğer adamın iki kolu da yere düşmüştü.

Dannand elfin hızna hayran kalmış olsa da belli etmeden yerdeki cesede vurdu bir adım ileri çıkarak Evanir ile aynı hizaya geldi. Bu arada kolları kesilen adam hala viyaklıyor acı içinde yeri dövüyordu. Dannad ile Evanir Kardo"nun bir adım uzağındalardı Tark ise iki adım arkasında. Kardo"yu bir ters üçgen biçimi almış olarak. Korumaktaydılar.

Handaki, Okçular, hançer taşıyan bütün adamlar ne bulurlarsa üzerlerine fırlatmaya başladılar. Dannand siper bulmak için önündeki masaya bir tekme atacaktı ama Kardo, kaşlarını çatarak konsantre oldu ve ellerini birleştirdi. Eliyle hızlı sekiz mühür hareketi yaptıktan sonra. Yavaşça fısıldadı.

"Se-as Prodage"

Tam o koruma üçgenini kapsayan mor bir kalkan oluştu, fırlatılan baltalar , hançerler ve oklar kalkandan sekerek zararsızca, yere düştü.

"Büyü girişini söylemeden 3. Seviye koruma büyüsü hiç fena değil Kardo." dedi Evanir, gülümsedi. "Bütün büyü işlerini ben yapacağımdan korkuyordum."

"O zaman bunu izle." dedi Kardo Ellerini birleştirerek sadece işaret parmaklarını kaldırdı, Sonra onları çekip başparmaklarını kaldırarak ellerini ayrıdı. "Kai-dest Prodage."

Kalkan parçalara ayrıldığında on iki bıçağa dönüştü. "Asekda." Dönüşen bıçaklar bir bir en önde kalan ödül avcılarının kalplerine saplandı. Bütün ödül avcıları ve handakiler şoke olmuşlar yerlerinden kımıldayamıyorlardı bile.

"Belki o zaman bende bir şeyler gösterebilirim." Dedİ Evanir ve o anda Hanın kapısı parçalanırcasına açıldı. İçeriyi mutlak bir sessizlik kapladı. İçeri girenin gölgesi nerdeyse tüm hanı kaplıyordu. Nerdeyse iki bucuk metrelik adam Kardiff Kardo"ya bile tepeden bakıyordu. Vücudunda çeşit çeşit yerlerinde plaka zırh vardı. Saçları arkaya doğru örülmüştü, sakalı ise öne doğru. Adımını hana attığında yer bir an sallandı. En arkadaki Tark adamın önünde nerdeyse bir cüce gibiydi. Heybetiyle dikliyor, Ne olduğunu anlamış gibi görünüyordu.

şaşırtıcı bir şekilde Tark ve Dannand aynı anda küfüre başladılar çünkü bu adamı tanıyorlardı. Evanir ile Kardo ise, rahatça dönüp baktılar. Kardiff kendisinden uzun bir insan ilk kez görüyordu, onun dışında pek şaşırmamıştı. Evanir de ise tepkinin zerresi yoktu. Ã?ünkü o adamı Tanımıyorlardı.

"Wargdof Durka." Diye fısıldadı Dannand, "Lanet olsun burada ne işin var ?"

"Kurt Katili." diye fısıldadı Tark"

"Geçiyordum uğradım Ã?avuş, Hanımı ne hakla dağıtıyorsun ?" diye gürledi, her zaman içtiği bu hanı kendi sahibiymiş gibi bahsediyordu. "Ayrıca ben kurt öldürmem kurtlar benm dostlarımdır. Ben canavarlaşmış insan kurtcuklarını öldürüyorum. Seni kurtcuk""

Dannad bu adamı tanıyordu, Batının ülkesini terk etmiş güçlü dev, Barbarı. Tek başına yüz eğitimli askeri öldürebilecek bir dev olduğunu. Trollerle güreştiği, ayılarla arkadaş olduğ, kasabaları koruduğu gerektiği zaman yaktığı. Büyük paralarla ödül avcılığında zor bir görev olan bir aileniğn kökünü kurutmayı başarıyla yaptığı bilinen bir adamdı. şimdi ise, altı ayda bir geldiği Daruf"a böyle bir günde ulaşmıştı.

Tark da, bu adamı tanıyordu, On beş kurt adam bu adama saldırmış, Bu adam ise on ikisini öldürmüştü. On beş kurt adamı da halledip yoluna gitmişti. Sol yüzündeki büyük kesik onun şu an elinde tutuğu dev gibi bir baltasının hatırasıydı normal bir insan bu darbeye karşı olsa ölürdü ama kurt postu onu biraz olsun koruyabilmişti. Üstelik balta gümüş bile değilken onu böylesine nasıl kesebilmiş hiç anlamamıştı.

"Yazık Ã?avuş, seni severdim." Dedi Durka ve Baltasını kaldırdı.

"Ben hallederim." dedi Evanir, anında olduğu yerden kaybolup, dev adamın ensesinin olduğu yere belirdi.

Barbar şaşırtıcı bir hızla, dönerek elinin tersiyle yumruğunu Evanirin karnına geçirdi, Evanir müthiş bir hızla, hanın tahta duvarını parçalayarak. dışarıya fırladı.

"Barbaların altıncı hisleri vardır, kimse onlara saldıramaz arkadan. Biri gitti. " diye mırıldandı.

Kardiff, Tark ve Dannad, iki adım geri çekildi. Herkes şaşkınlıkla olan biteni izlemekteydi. Batının dev aygırı şans eseri onların karşısına çıkmıştı. şimdi ne yapacaklardı ???

"İktidar kanla yazılır, Dannad bunu öğreneceksin"" dedikten sonra göz ucuyla Tark'a baktı. Sonra Dannad'a Tark'ı göstererircesine;

"Değil mi Tark, kanla..." derken hafif gülümsedi. Tark'ın planında büyük bir yeri vardı. Ne olursa olsun kurt adamla iyi geçinmek istiyordu bu yüzden. Dannad ona göre sadece bağlantıları olan ilk aşamada harcanması gereken bir piyondu. Bayır yukarı çıkmaya devam ederken Dannad'ın tiksinti ile Tark'a baktığını görünce;

"Belki Tark'dan birşeyler öğrenebilirsin. Bu adamı iyi izle" dedi ve hafif neşesi yerine gelmiş gibi gülümsedi.

Tark'ın birden "İktidar mı dedin..? Bütün yasalara, bütün egemen olanlara baş kaldırıyorum ben..!" diye haykırması ile hafif bir kahkaha attı.

"İşte kastettiğim bu Dannad, işte bu..."