by Aegron Linwelin » Sun Nov 30, 2008 6:54 am
YARI ELF AEGRON
aegron elf bir anne ile insan bir babadan meydana gelen yarı elf bir çocuktu.Sıradan bir hayatı
vardı.Taki 100 yaşında ormana tek başına bir ava çıktığı ana kadar.Bir geyiği kovalamakla
başlayan serüveni onu nereye kadar götürecekti.Bunlar dan habersiz aegron ormanda karşısına
çıkan geyiğin arkasından sinsince onu takip ediyordu.
Ormanın çok sık olduğu bir yerdi.Geyiği takip etmek bu yüzden zor oluyordu.Saat larce süren
takibin sonunda geyik az bir açık alana gelmişti.Aegron bunun farkına varınca okunu yayına
koydu ve germeye başladı.Uzun yürüyüş sonrasında çok yorulmuştu bu yüzden oku germek
bile ona zor geliyordu ama son kuvvetini orda harcıycağını bilse yinede o geyiği
bırakmazdı.Zor bela okunu sonuna kadar gerdi.Tam atışını yapacağı sırada daha önce hiç
görmeiği iki yaratık aegronun geyiğini yakalayıp parçalamaya başladı.
Aegron hayretler içinde o iki yaratığa bakıyordu.Korkusundan kıpırdıyamıyodu.
Aegron nun düşündüğü iki şey vardı artık.Anne ve babasını görebilmek ve hayatta
kalabilmek.Aegron bu düşünceler içindeyken yaratıklar geyiğin tümünü bitirmişlerdi bile.Bir
süre sonra Aegron arkasına değen ani bir el ile irkildi.Arkasına baktığında cüppeli bir adam
gördü.Adam ona eli ile sessiz olmasını ima ediyordu.Aegron a onu takip etmesini
söyledi.Aegron kısa bir süre aklından bu hiç tanımadığı adama güvenmek mi yoksa burda
yaratıkların gitmesini beklemek mi düşünceleri aralrında kaldı.Korkusu yüzünden adamla
gitmeye karar verdi.
Adamın büyücü olduğu üstündeki cüppeden ve elindeki asadan belliydi.Yarım saat kadar
sessizce yürüdüler.En sonunda aegron adama kim olduğunu sordu. Adam bunun önemi yok
dedi.Ã?enmli olan senin gibi genç bir yarı elfin minator bölgesinde tek başına ne yaptığın
dedi.Aegron minatormu o da ne dedi.Adam onların çok tehlikeli yaratıklar olduğunu söyledi.
Adamla tanışmasından sonra yeni bir serüvene daha atılacağından haber siz olan aegron
arkasına bakmadan yoluna devam etti.Kafasında bununla ilgili birçok soru vardı ama şu anda
onun aklında olan tek şey anne ve babasına bu garip adamın
yardımıyla tekrar görebilmek
Gözünü açıp kapayana kadar kaybolmuştu esrarengiz büyücü ... . Hızlı adımlarla köyüne
vardığında gördüklerinin bir hayalden ibaret olduğunu düşündü... Gördükleri gerçek
olamayacak kadar korkunçtu . Bunları ailesine anlatmamaya karar verdi . Fakat hayal sandığı
kadim gerçeklerin hayatını değiştireceğinin farkında bile değildi...
"Geyik vurabildin mi?" diye soru babası. Artık 60'lı yaşlarına gelmişti ve bu da insanlar için
oldukça yüksek bir yaştı. 30'lu yaşlarında olan Aegron ise 18 yaşında bir insan gibi
görünüyordu.
"Hayır, baba. Birini takip ettim ama elimden kaçtı." Babasının hayal kırıklığı yüzünden
okunuyordu. Uzun süredir iyi bir yemek yiyememişlerdi çünkü tahta yeni geçen kral
tarlalarına el koymuştu. Aegron'un annesi ise yıllar önce onları terketmişti ve şu anda uzak bir
yerde diğer elflerin arasında kaliteli elf şarapları içerek yaşıyordu.
"Merak etme baba, yarın yine ormana gideceğim ve bu sefer söz veriyorum ki bir geyikle
döneceğim." dedi Aegron.
Babasına verdiği sozu yerine getirmek istesede hala içinde büyük bir korku olan aegron ne
yapacagını tam olarak bilemiyordu. Yaslı babasını üzmek mi yoksa yaratıkların oldugu diyara
gidip tekrar bir geyiğin peşinden hayatını tehlikeye atmak mı... aegron buna bir çözüm
bulmalıydı ama ne ? Yaslı babası için herşeyi yapabilirdi babasını bir daha hayal kırıklıgına
ugratmayacaktı. Bunun içide elinden geleni yapacaktı ölümü söz konusu olsa bile nedense
artık sadece babasını düşünüyordu bunun dışındaki kavramlar onun için soyut ve önemsiz di
artık. Annesi ise içinde sakladıgı büyük bir acıydı. Cesaretini toplayıp kararını vermişti.
Sefalet içindede olsa yarın akşam yemeklerinde geyik olacaktı. Bu düşünceler içinde kendini
uykunun derinliğinde buldu. Sabahın gozunun acıtan ilk ışıklarıyla uyasndıgında fikri
degismis deildi....
Hemen kalktı giyindi yayını ve sadağını alıp dışarı çıkmak üzereyken babasına tebessümle
baktı ama bunun onun babasına son bakışı olacağını kim bilebilrdi ? Geçen günkü yolunu
izledi ,yürüdü yürüdü fakat önüne ne bir geyik ne bir tavşan yada herhangi bir canlı
çıkmıyordu, sanki ormanın ruhu çekilmişti , hiç bir canlı varlıktan işaret yoktu... Aklına dün
gördüğü yaratıklar geldi...Bir an geri dönmeyi düşündü ama bir söz vermişti bu gün babasına
o geyiği getirecekti ...Kendinden emin bir şekilde yola dewam ederken bir çıtırtı duydu
.Ağaçların arasında hareket eden bir şey vardı...
Korkuyla o yöne yöneldi. Hayalinde gorduunu sandıgı adam oradaydı. Ona sessiz olmasını
işaret etti. Nedenini bilmediği bir sebepten sessiz kalmak aegron a gore deildi. Ve yüksek bir
sesle neden diye sordu. Adam Sussss desede aegron ısrar etti. Adam kaç diye bağırınca
aegron bir şeylerin ters gittiğini anladı. Arkasına döndüğünde onu bekleyen iki yaratıkı hesaba
katmamıştı. Var gücüyle koşuyordu Aegron. Adam elindeki asayı yere vurdu ve Aegronu
sıkıca tuttu. Aniden kendilerini başka bir yerde buldular. Burası adamın barınağıydı. Aegron
ne diyeceğini bilmiyordu. Adam ona senin derdin ne diye sordu. Aegron ise asıl senin derdin
ne bana yaratıkların orda oldugunu soyleyebilirdin dedi. Adam iki minator un yanında bunu
nasıl yapacagını aegrona sordu. Aegron haksız oldugunun farkındaydı. Adamda peki sen
kimsin dedi. Adam tekrar bunun onemsiz olduğunu soyledi. Aegron ısrar edince
anlattı...................
minator bolgesinin koruyucusu olduğunu soyledi. Aegron çok şaşırmıştı:
-Bu yaratıkları korumak mı? çıldırmış olmalısın bunlar seni gorseler canlı canlı yerler niye
sana zarar vermek isteyen yaratıkları koruyorsun bir anlam verebilmiş değilim.
Adam hafif gülümseyerek Aegron a :
-Onlar beni değil iki gündür seni öldürmeye çalışıyorlar onlara yem getirdiğimi zannedip
seni yakalmaya çalıştılar. Bugünde onlarlan oyun oynuyorum sanmış olabilirler.
Aegron şaşırmış bir şekilde adama bakarak:
-bunlara inanmamı beklemiyorsun değil mi dedi. Adam:
-Gel benimle sana bunu kanıtlayabilirim dedi
Ve birlikte yola koyuldular. Ormanın ortalarına kadar gelmişlerdi.Aegron git gide içinde
artan korkuyu durdurmaya çalışsada korktuğu yüzünden çok net belli oluyordu zaten.Bu
korku bir süre daha devam etti taki minatorlar gözükünceye kadar. Yaklaşık 25 30 tane
minatorun olduğu büyük bir yuvaya gelmişlerdi. Adam Aegronun şaşkınlıkları içinde onların
çıkardığı gibi garip bir ses çıkardı ve tüm minatorlar adamın etrafına toplandı. Hepsi
Aegron u yemek için can atıyor gibiydi. Adam onlara kendi dillerinde onun dost olduğunu
açıkladı. Minatorlar Aegronu yemek listelerinden çıkarmışlardı artık.Aegron garip bir
şaşkınlık içinde adama:
-Bu nasıl olur yani bennn anlayamıyorum sen kendinden katlarca büyük bir minator
sürüsüne nasıl soz geçirebiliyorsun diye sordu.
Adam gülümseyerek:
-Onlarla aramızda bir bağ var. Bu bir sihir gibi. Ben onların kurallarına uyuyorum onlarda
benim. Bu kadar basit. Direnişcilerin halkı yağmaladıkarı zamnlarda direnişcileri toprak
vaadiylen buraya getirirdim ve onları minator arkdaşlarıma birer kurban gibi sunradım.
Aramızdaki dosluk boyle basladı tam olarak sonra da devam etti. Neyse bunlar uzun
hikaye. Sen dün bu yaratıkların burda olduğunu ogrendiin halde bugün neden burdasın
seni baygın bir şekilde koyune bıraktım ve bir daha gelicegini hiç sanmıyordum açıkcası
dedi.
Aegron:
-Babama verilmiş bir sozum var bu aksam geyik eti yiyeceğiz bu ne pahasına olursa olsun
olacak ben gitmeliyim dedi.
Adam Aegron a yardımcı olabileceğini soyledi e birlikte oramnda avlanmaya çıktılar şanslı
olduklar için iki geyik avladılar ve aralarında paylaştılar. Aegron babasına vermiş olduğu
sozu gerçekleştirmenin verdiği mutlulukla evine giderken adamda yalnızlık barakasına geri
dondu.
YARI ELF AEGRON
aegron elf bir anne ile insan bir babadan meydana gelen yarı elf bir çocuktu.Sıradan bir hayatı
vardı.Taki 100 yaşında ormana tek başına bir ava çıktığı ana kadar.Bir geyiği kovalamakla
başlayan serüveni onu nereye kadar götürecekti.Bunlar dan habersiz aegron ormanda karşısına
çıkan geyiğin arkasından sinsince onu takip ediyordu.
Ormanın çok sık olduğu bir yerdi.Geyiği takip etmek bu yüzden zor oluyordu.Saat larce süren
takibin sonunda geyik az bir açık alana gelmişti.Aegron bunun farkına varınca okunu yayına
koydu ve germeye başladı.Uzun yürüyüş sonrasında çok yorulmuştu bu yüzden oku germek
bile ona zor geliyordu ama son kuvvetini orda harcıycağını bilse yinede o geyiği
bırakmazdı.Zor bela okunu sonuna kadar gerdi.Tam atışını yapacağı sırada daha önce hiç
görmeiği iki yaratık aegronun geyiğini yakalayıp parçalamaya başladı.
Aegron hayretler içinde o iki yaratığa bakıyordu.Korkusundan kıpırdıyamıyodu.
Aegron nun düşündüğü iki şey vardı artık.Anne ve babasını görebilmek ve hayatta
kalabilmek.Aegron bu düşünceler içindeyken yaratıklar geyiğin tümünü bitirmişlerdi bile.Bir
süre sonra Aegron arkasına değen ani bir el ile irkildi.Arkasına baktığında cüppeli bir adam
gördü.Adam ona eli ile sessiz olmasını ima ediyordu.Aegron a onu takip etmesini
söyledi.Aegron kısa bir süre aklından bu hiç tanımadığı adama güvenmek mi yoksa burda
yaratıkların gitmesini beklemek mi düşünceleri aralrında kaldı.Korkusu yüzünden adamla
gitmeye karar verdi.
Adamın büyücü olduğu üstündeki cüppeden ve elindeki asadan belliydi.Yarım saat kadar
sessizce yürüdüler.En sonunda aegron adama kim olduğunu sordu. Adam bunun önemi yok
dedi.Ã?enmli olan senin gibi genç bir yarı elfin minator bölgesinde tek başına ne yaptığın
dedi.Aegron minatormu o da ne dedi.Adam onların çok tehlikeli yaratıklar olduğunu söyledi.
Adamla tanışmasından sonra yeni bir serüvene daha atılacağından haber siz olan aegron
arkasına bakmadan yoluna devam etti.Kafasında bununla ilgili birçok soru vardı ama şu anda
onun aklında olan tek şey anne ve babasına bu garip adamın
yardımıyla tekrar görebilmek
Gözünü açıp kapayana kadar kaybolmuştu esrarengiz büyücü ... . Hızlı adımlarla köyüne
vardığında gördüklerinin bir hayalden ibaret olduğunu düşündü... Gördükleri gerçek
olamayacak kadar korkunçtu . Bunları ailesine anlatmamaya karar verdi . Fakat hayal sandığı
kadim gerçeklerin hayatını değiştireceğinin farkında bile değildi...
"Geyik vurabildin mi?" diye soru babası. Artık 60'lı yaşlarına gelmişti ve bu da insanlar için
oldukça yüksek bir yaştı. 30'lu yaşlarında olan Aegron ise 18 yaşında bir insan gibi
görünüyordu.
"Hayır, baba. Birini takip ettim ama elimden kaçtı." Babasının hayal kırıklığı yüzünden
okunuyordu. Uzun süredir iyi bir yemek yiyememişlerdi çünkü tahta yeni geçen kral
tarlalarına el koymuştu. Aegron'un annesi ise yıllar önce onları terketmişti ve şu anda uzak bir
yerde diğer elflerin arasında kaliteli elf şarapları içerek yaşıyordu.
"Merak etme baba, yarın yine ormana gideceğim ve bu sefer söz veriyorum ki bir geyikle
döneceğim." dedi Aegron.
Babasına verdiği sozu yerine getirmek istesede hala içinde büyük bir korku olan aegron ne
yapacagını tam olarak bilemiyordu. Yaslı babasını üzmek mi yoksa yaratıkların oldugu diyara
gidip tekrar bir geyiğin peşinden hayatını tehlikeye atmak mı... aegron buna bir çözüm
bulmalıydı ama ne ? Yaslı babası için herşeyi yapabilirdi babasını bir daha hayal kırıklıgına
ugratmayacaktı. Bunun içide elinden geleni yapacaktı ölümü söz konusu olsa bile nedense
artık sadece babasını düşünüyordu bunun dışındaki kavramlar onun için soyut ve önemsiz di
artık. Annesi ise içinde sakladıgı büyük bir acıydı. Cesaretini toplayıp kararını vermişti.
Sefalet içindede olsa yarın akşam yemeklerinde geyik olacaktı. Bu düşünceler içinde kendini
uykunun derinliğinde buldu. Sabahın gozunun acıtan ilk ışıklarıyla uyasndıgında fikri
degismis deildi....
Hemen kalktı giyindi yayını ve sadağını alıp dışarı çıkmak üzereyken babasına tebessümle
baktı ama bunun onun babasına son bakışı olacağını kim bilebilrdi ? Geçen günkü yolunu
izledi ,yürüdü yürüdü fakat önüne ne bir geyik ne bir tavşan yada herhangi bir canlı
çıkmıyordu, sanki ormanın ruhu çekilmişti , hiç bir canlı varlıktan işaret yoktu... Aklına dün
gördüğü yaratıklar geldi...Bir an geri dönmeyi düşündü ama bir söz vermişti bu gün babasına
o geyiği getirecekti ...Kendinden emin bir şekilde yola dewam ederken bir çıtırtı duydu
.Ağaçların arasında hareket eden bir şey vardı...
Korkuyla o yöne yöneldi. Hayalinde gorduunu sandıgı adam oradaydı. Ona sessiz olmasını
işaret etti. Nedenini bilmediği bir sebepten sessiz kalmak aegron a gore deildi. Ve yüksek bir
sesle neden diye sordu. Adam Sussss desede aegron ısrar etti. Adam kaç diye bağırınca
aegron bir şeylerin ters gittiğini anladı. Arkasına döndüğünde onu bekleyen iki yaratıkı hesaba
katmamıştı. Var gücüyle koşuyordu Aegron. Adam elindeki asayı yere vurdu ve Aegronu
sıkıca tuttu. Aniden kendilerini başka bir yerde buldular. Burası adamın barınağıydı. Aegron
ne diyeceğini bilmiyordu. Adam ona senin derdin ne diye sordu. Aegron ise asıl senin derdin
ne bana yaratıkların orda oldugunu soyleyebilirdin dedi. Adam iki minator un yanında bunu
nasıl yapacagını aegrona sordu. Aegron haksız oldugunun farkındaydı. Adamda peki sen
kimsin dedi. Adam tekrar bunun onemsiz olduğunu soyledi. Aegron ısrar edince
anlattı...................
minator bolgesinin koruyucusu olduğunu soyledi. Aegron çok şaşırmıştı:
-Bu yaratıkları korumak mı? çıldırmış olmalısın bunlar seni gorseler canlı canlı yerler niye
sana zarar vermek isteyen yaratıkları koruyorsun bir anlam verebilmiş değilim.
Adam hafif gülümseyerek Aegron a :
-Onlar beni değil iki gündür seni öldürmeye çalışıyorlar onlara yem getirdiğimi zannedip
seni yakalmaya çalıştılar. Bugünde onlarlan oyun oynuyorum sanmış olabilirler.
Aegron şaşırmış bir şekilde adama bakarak:
-bunlara inanmamı beklemiyorsun değil mi dedi. Adam:
-Gel benimle sana bunu kanıtlayabilirim dedi
Ve birlikte yola koyuldular. Ormanın ortalarına kadar gelmişlerdi.Aegron git gide içinde
artan korkuyu durdurmaya çalışsada korktuğu yüzünden çok net belli oluyordu zaten.Bu
korku bir süre daha devam etti taki minatorlar gözükünceye kadar. Yaklaşık 25 30 tane
minatorun olduğu büyük bir yuvaya gelmişlerdi. Adam Aegronun şaşkınlıkları içinde onların
çıkardığı gibi garip bir ses çıkardı ve tüm minatorlar adamın etrafına toplandı. Hepsi
Aegron u yemek için can atıyor gibiydi. Adam onlara kendi dillerinde onun dost olduğunu
açıkladı. Minatorlar Aegronu yemek listelerinden çıkarmışlardı artık.Aegron garip bir
şaşkınlık içinde adama:
-Bu nasıl olur yani bennn anlayamıyorum sen kendinden katlarca büyük bir minator
sürüsüne nasıl soz geçirebiliyorsun diye sordu.
Adam gülümseyerek:
-Onlarla aramızda bir bağ var. Bu bir sihir gibi. Ben onların kurallarına uyuyorum onlarda
benim. Bu kadar basit. Direnişcilerin halkı yağmaladıkarı zamnlarda direnişcileri toprak
vaadiylen buraya getirirdim ve onları minator arkdaşlarıma birer kurban gibi sunradım.
Aramızdaki dosluk boyle basladı tam olarak sonra da devam etti. Neyse bunlar uzun
hikaye. Sen dün bu yaratıkların burda olduğunu ogrendiin halde bugün neden burdasın
seni baygın bir şekilde koyune bıraktım ve bir daha gelicegini hiç sanmıyordum açıkcası
dedi.
Aegron:
-Babama verilmiş bir sozum var bu aksam geyik eti yiyeceğiz bu ne pahasına olursa olsun
olacak ben gitmeliyim dedi.
Adam Aegron a yardımcı olabileceğini soyledi e birlikte oramnda avlanmaya çıktılar şanslı
olduklar için iki geyik avladılar ve aralarında paylaştılar. Aegron babasına vermiş olduğu
sozu gerçekleştirmenin verdiği mutlulukla evine giderken adamda yalnızlık barakasına geri
dondu.