FrpWorld.Com

los koridorlarda ilerlemeye devam etti... kenarlari sedaf oynali altin bir aynanin onunde buldu kendini.. cok sasirdi.. kendini gorebildigi ilk aynaydi .. kendine bakti .. iri ela gozlerine bakti.. diger vampirlere bezemeyen soluk olmayan yuzune.. dislerine bakti. diger vampirler gibi olmayan dislerine.. boynuna indi bakislari... tam o sirada aynadaki yaziyi fark etti...
"hem gerceksin hem degil!
yasiyorsun ama gercekten yasmiyorsun
gercekten ne yasamak istiyorsun?"
yaziyi okuduktan sonra aklindan gecen tek sey "ozgur" olmakti. yazinin degisti fark etti saskinlikla.
"ozgur olmak yaninda yalnizligi getirir hatta mutsuzluguda..."
"burdada mutlu degilim" der yuksek sesle.
yazilar kaybolur ve gider.
hayret icindedir genc kiz "neden bana cevap vermedin bu sefer" diye sorar.
aynada yine yazilar belirir
"bana soru sormadinki"
"sey haklisin soru sormadim bilmiyorum ozgur olmak istiyorum neden satodan dierleri gibi cikamadigimi bilmek istiyorum disardaki hayatta ne oldugunu ogrenmek istiyorum deliler gibi kosmak istiyorum. ve hatta yasaklanmis kutupanadeki insanlara ait kitaplardaki asik olmak istiyorum...." der
araya uzun bir sessizlik girer. aynada bisey yazmamistir..
arkasini donup gidecekken
" neden benimle konusmuyorsun yoksa sadece sorulara cevap veren bir aynamisin sen?"
diye sorar.
"evet gorevim bu sorulara cevap vermek. aradigin huzursa kendinde bulmalisin , disarda degil. yok eger aradigin macera ve heyecansa disarda bol miktarda var tehliklerin esliginde. ama eger gercek aski ariyorsan bulamayadabilirsin. karsina nerde cikacagini bilemezsin. disariya gercekten gitmek tehlikelerle gercekten yuzlesmek istiyorsan kendini korumak zorundasin.cesaret kadar da zekaya ve bilgiye ihtiyacin var. gercek kimligini bilip ona gore gercekten kendini korumayi ogrenmelisin acik vermeden. bunlari bilmek icinde deneyime ihtiyacin olacak.deneyim; hatalarla elde edilen bir bilgidir. hata yapamaya ve ogrenmeye ecikmisin? korkuyla buyumediniz hic prensesim. korkuyu ensenizde hissetmeye hazirmisiniz?"
"disarda ne var beni bekleyen?"
"disarda sizleri avlayan avci adini verdigimiz insanlar var. diger insanlardan daha farklilar.sizi fark ederler.iyi birer dovustucudurler. genelde ozel yetenkleri olan kadinlardan secilirler.secilmislerdir.bizim gibi konseyleri vardi.egitmenleri vardir. onlara gozetmen derler.
ekip arkadasalari vardirki birden cok yerde saldiri oldugunda yardimci olabilsinler diye. sadece biz vampirlere degil bi cok yaratiga karsi normal insanlari korurlar.hizli, cevik, guclu ve akillilardir."
"sadece bunlarmi disariyi tehlikeli yapan?"
"hayir bunun disinda diger yaratiklarda bizim icin tehliklelilerdir."
"ne gibi?bizden ne istiyorlar?"
"atalarin neyi istiyorlarsa onlarda ayni seyi"
"atalarim huzur ariyorlar"
"yaniliyorsunuz prensesim"
"sacmalama baska ne bekliyor beni disarda?"
"saf kan olmanizdan dolayi siz gun isiginda gezebilirsiniz, ama ates sizi yakip gecer.
ve size tahta kaziklar ve tahta yada metal haclar zarar vermez sadece gumus olanlari sizi etkiler. gumus hac sizi oldurmez ama agir yara verir. gumus kazik kalbinize girdiginde toza donusup yok olursunuz.gumus kursunlarda sizi etkiler.ayrica kutsal sularda sizi etkilemez sadece yaralar"
"baska sadece bunlarmi benim disaridaki dunyayi kesfetmemi engelleyecek seyler?"
"bunlar basit bilgiler gerisi artik sizin deneyimlerinizle ogreneceginiz seyler. aslinda benim bilgi vermem yasaktir, ama prensesimizin hayatta kalip koloniyi yonetmesi icin biraz bilgi."
bi kac dakkalik derin sessizlik olur ve gene soru yonlendirir arven:
"disari nasil cikabilirim?"
"disari cikmak icin kendini sinamalisin eger hazirsan disari cikabilirsin..."

ayna ortadan yok olur yerini iki avci almistir.
ellerindeki kilicla saldiraya gecerler.

arven vampirlere ozgu gucleri olmasindan dolayi cevik bir hareketle geriye dogru sicrayarak kendini kiliclarin darbesinden kortarmistir gecici bir sureligine.ama sadece kacarak onlari yenit sinavdan gecemezdi ve satodan kurtulamazdi. acele bisiler yapip bu satodan cikmasi gerekiyordu arven'in.
birden iki avcinin arasinda kaldigini fark etti,iki avcida karsi ataga gecmis kiliclarini ona dogru savurmus yaklasiyordu.havaya dogru sicradi. ters takla atarak duvara oturdu. ve iki avcinin kiliclari birbirne girerek onlari oldurdu.

ayna tekrardan ortaya cikti.
"testi basari ile bitirdiniz prensesim. bu kilic artik sizindir."
aynanin icinden inanilmaz parlakliga sahip altin bir kilic cikar.
arven ellerini uzatir ileriye dogru ve kilic ellerine gelir. som altindan yapilmis sedef oymali uzerinde daha once hic gormedigi bir arma gorur.armanin altinda kendi imzasini gorur.

"prensen arven..."
kekelereyerek sorar:

" bu neyin armasi "
bunu ogrenmek artik sizin isiniz der, catirdayarak paramparca olur....

az süren çevreyi inceleme merakından sonra kapıya yöneldi ve zaten uzun zamanda paslanmış kildi az bi zorlamayla açtı... uzun ve karanlık koridorda yoluna devam etti... şatodan çıkma yollarını arıyorduki bi anda küçükken orada gezdiği için babasının ona kızdığı koridor geldi oraya gtti... :evillaugh:

gece göz açıp kapayıncaya kadar geçmişti arven tm uykuya dalmıştıki içeriye giren halasının sesini duydu kalkması gerektiğini söylüyordu balamir geleceği için hazırlıkların çok uzun süreceğinden şimdiden hazırlıklar başlamalıydı şatonun hazırlıkları aylar öncesinden başlamıştı...
arven kalktı kahvaltıya indi kahvaltıdan sonra tek başına hazılanmak istedğini kimsenin onu rahatsız etmemesini söyleyerek bir kaç saatliğine kendini odasına kapadı... tam çekmeceden tarağını alıyorduki fotografı gördü tekrar düşüncelere daldı kaçma isteği yeniden uyandı tanımadığı biriyle evlenip burada kapana kısılmış gbi yaşayamazdı bi şekilde kaçacağım diye düşündü kararını vermişti bu gün hatta hemen bu işi yapacaktı... vakit kazanmak için odanın kapısının kitli kalması gerketiğini düşündü ama nasıl çıkacaktı?
camdan dışarı bakıyorduki duvardaki sarmaşık gözüne ilişti ve aklına bir fikr gelmşti
eşyalarını topladı ve odasının camından çıkarak sarmaşığın üzerine çıktı sarmaşıktanda yan odaya geçti yan oda antikaların durduğu toz içinde kimsein yıllardır ayak basmadığı bir odaydı...

burdan kaçmalıyım daha uzaklara hem ne olursa olsun buradan kurtulmalıyım diyordu kendi kendine...

şatoyu gezmek belkide tek eğlenceydi bu güne kadar hiç bir zevki tatmamış olan arven için, hergün şatonun yeni bir yerini keşfediyordu bir gün şatonun zindanlarının bulundğu katta bir odaya tesadüfen girdi odaya girerr girmez bazıları çürümeye yeni başlamış bazıları çoktandır çürümeye terk edilmiş bir oda dolusu ceset gördü... böyle bir görüntünün bu şato için normal olduğunu biliyordu ama bir anda böyle bi görüntüyle yüzyüze gelmek ona korkuyla tiksinti karışımı bir duydu yaşattı zaten bu şatodan kesinlkle kurtulmasını söyleyen içindeki ses daha da gür çıkıyrdu artık... tam arkasını dönmüş odadan çıkıyorduki gözü duvar kapının arkasına ilişti bir fotoğraf duruyordu çok güzel bir kadın fotoğrafı... arkasında bir not vardı:
'' seni ne kadar çok sevdiğimi tarif etmek için dünyada yada kainattaki hiçbir dil yada işaret tarif edemez ancak ayrılmak zrundayız ölmen benim bu sonsuz hayatımı sensz yaşamaktan daha çok cehenneme çevirir ''
nedenini bilmesede bu not arveni etkilemişti fotgrafıda alıp odadan çıktı...
bütün gece fotografa bakıp düşündü bu kadının kim olduğunu yada notu yazanın kim olduğunu çok merak ediyordu... ertesi gün müstakbel nişanlısı balamir ile tanışacaktı brujah klanın tek varisi olan bu vampir zor durumda olan lasombra klanının da başı olmak istioyordu daha dorusu arven bunun böyle olduğunu düşünüyordu balamir' i hiç görmemişti hoş zaten merak ta etmiyordu evliliği rutin ve yapılması gerken bir iş gibi görüyordu...


Yener : Mesajlarınız birleştirilmiştir.

arven kendini bildi bileli bu şatoda haps olmuş bir hayat sürmekteydi... bu şatoda vampir olarak doğmuştu lasombra vampir klanının tek prensesiydi babası dışarının onn için tehlikeli olacağını düşünmekteydi çnkü vampir avcılarının sayısı çoğalmıştı ve böyle bi dolu sepep vardı. şatoda istediği herşey önüne gelmekteydi yanlız bir sorun vardı arven hiç bir zaman kendni dier vampirlerle bir tutmamıştı hem onlardan farklı hissdiyodu ve dış görünüş olarak tamamen farklıydı dişleri onlar gbi deildi yüzü ddaha canlıydı ...