FrpWorld.Com

Başlık Kulaktan Kulağa bölümüne daha uygun olduğu için taşınmıştır.

yaşlı alfret göbegini hoplata hoplata güldü. "geç bakalım evlat bu kabadayılara nasıl eylenildigini göster bakalım" "ama masalarıma basarsan sopayı yersin! yerde dans et Hahaha"

Ã?nünde uzun mu uzun dev mi dev bir adam vardı işteeee. Goblin korkarak büzüldü küçücük oldu. Sonra kendi kendine biraz cesaret kazandırdı. Hala titremeye devam etse de.. Ben ben ya... ben diye konuşmaya başladı. Ben sizin bu gruba katılmaya gelmiştim. Ben şarkı sölerim. Çalarım söylerim dans da ederim hatta bazen.. Eğer isterseniz dans ederim de.. Ama istemiyorsanız da geriye gidebilirim tabiii.

Sonra birden geride toprakları düşündü. Naaapacaktı orada? Burayı zar zor bulmuştu. Birden adamın önünde zıplamaya başladı. Ama gireyim gireyim. şarkı sölerim gireyim buraya hadi gireyim size.

kapıyı kafasında 4 tel saçı kalmış şişman han sorumlusu açtı karşısındakini bir çocuk zanneti yaşlılıktan gözü artık pek seçmiyordu. "gel içeri evladım yemek veriym sana." diye elinden geldigince tatlılıkla konuştu.

2 haftadır bu işe yaramaz askerlere bu harabeyi gerçek bir kışla haline sokturmaya çalışıyordu. stratejik olarak gerçekten yeri iyiydi heryönden metrelerce kaya tarafından korunuyordu üstelik bir hava tüneli tamamlandıgında askerlerin kalması için yatakhanelerde açılıcaktı. şimdilik askerler ve gönüllüler magra girişine kurulmuş geniş çadırda konaklıyorlardı. birkaç tüccarda kampın yakınlarında pazar açmıştı.ellerine belkide bakırdan başka para geçmemiş bu çocuklar askerolduklarında ceplerine normalde çalışarak kazanamayacakları kadar para veriliyordu üstelik adınada cep harrçlıgı deniyordu. hava tüneli tamamlanmasına az kalmıştı cephanelik ve yatakların bir kısmı magranıniçine taşınmıştı bile yapı 2 katlı ve pürüzsüz şekilde işlenmişti. gönüllülerin henüz esas kışlaya giriş izinleri yoktu onlar kışlanın bitişigimdeki han sistemiyle işleyen derme çatma binada kalıyorlardı binayı 3 günde yerleştiri vermişti askerler. üst tegmen Praxis elini kaşlarının üzerine koyup parlak güneşışıgına siper etti uzaktan birileri geliyordu galiba."Evet daha fazla gönüllü ihtiyacımız olandabu! sudan daha az uyuyan bir düşmanın varken birkaç sarıtaş ugruna ölmek istiyen askerlerin olması şart"

Koca koca bi bina gibiydi bu önde duran. Koca koca bir bina ne olabilirdi ki? İnsanların bıçaklarla bekledikleri yerlerden biri olabilir miydi.... Belki... Neyse işte o şarkı sölüyordu sonuçta şarkıcılar her yere girerdi di mi?

Böle karmaşık düşüncelerle yırtık mavi pelerinli goblin binanın önüne geldi. Burası savaşan adamların yeri idi her halde.. O da onlara katılırdı belki. Hem belki şarkı bile söylerdi adamlara.

Uzun kapıyı tutarak zıplamaya başladı. Kapı açılmıyodu işte açılmıyodu... HEEEEY diye bağırdı ince sesle... Ben GEEEELDİİİİİM YAVVVV.... Ben size katılmak istiyom da... İşte ben geldiiiim.

İki üç defa zıpladıktan sonra terlemiş sarı derisi hafif kırmızıya dönmüştü.

(Arkadaşlar yaklaşan bir savaş öncesi yeni kurulmuş bir kışlada geçiyo. baglı oldugu ordudan destek gönderilemiyor bu sebepten yerel halktan asker seçiliyor yada gönüllü alınıyor.çekinmeyin gelin maksat iyi zaman geçirmek. savaşçı dedigin kışlayı evi bilir haksızmıyım)

Dip kışla büyük şehirlerden uzakta kalan bu daglık kesimdeki tek askeri güçtü. Büyük İmakar nehrinin diğer adıyla "ülke ayıranın" kaynagı olan İmakar daglarının etegine çok eski zamanlarda oyulmuş fakat insanlarca gasp edilmiş bir cüce tesisinin içine yerleştirilmişti. Cesur lordları için halktanda küçük bedeller isteniyordu en büyük ogulları gibi. birde gönüllüler vardı insafsızca kan akıtan düşman krallıga karşı bu orduyu seçen yada sadece para için.herkezin beklentisi ve sebepleri farklıolsada hep birlikte bu kapalı taş yıgınında bekliyorlardı savaşı.

Kendi türü yaşadıgı daglık bölgeden geçerken onları izlemişti üstlerinde garip bir post vardı tüysuz bir post. taşıdıkları silahlar babasının ona gösterdigi resimlerdekine benziyordu ama bu elfler ona hiç benzemiyordu çok daha cılız ve güçsüz gözüküyorlardı doganın güçsüz olanlara bahşettigi alçak gönüllü kabulleniştense çok uzaklardı. sürülideri bir kurdun ifadesiyle süzüyorlardı çevrelerini oysa adımları daha çok yavru bir ceylanı hatırlatıyordu Zaudre'ye. günlerce onları takip etti yüzünü onlara hiç göstermeden. sevmedikleri birine yardımdan bahsediyorlardı. Dip kışla adında bir yerden.İnsanlardan.