by siatias » Sun Jul 04, 2004 1:01 am
insanlar unutur..
bir zamanlar sana kendi hayatlarını vaadedenlerin donuk bakıslarında yakalarsın bu gercegi..
sevginin coktan terkettigi kurak bakıslarda..
belkide sen unutmussundur önce.. yahutta hiç sucun yoktur.. sırf görmen için, hayat fırlatıyordur acıları suratına..
anla diye..
ne fark eder ki? dersin içinden..
gülümsemeye calışırsın..
ve unutmaya..
ve tuzaga bir kere daha düşersin..
hayatın karanlık yönüdür aslında, unutmak, affetmek..
ve canavar beslenmek ister senin kanlı gözyaslarınla..
BUGÃ?N DEGİL..
istediğini al ve beni rahat bırak değil..
sen busun biliyorum ve böyle hersey olması gerektiği gibi..
umutsuzluğun içinden parlayan umut..
karanlığı yırtarak ortaya cıkan ışık..
ve o zaman gercektende burukta olsa hafif bir gülümseme yayılır yüzüne..
bu seferki gerçektir..
isteklerin, arzuların gülüşü degil..
biliyor olmanın hafif gülümsemesi..
ve o canavar küçük bir oyuncaga dönüşür.. yavas yavas..
hayat artık sana verdiğinden daha fazlasını alamaz..
bilirsinki; güzel olan hersey ölür..
gülümsersin..
ugurlarsın gideni..
adını ünler, iyi dilekler tutarsın onun için..
döndüğünde ormanın üzerinde hafiften ışık parlamaya baslar..
gece yerini gündüze bırakmaktadır..
tekrar gece olacagını bilirsin..
vegeceninde güzel bir yanı oldugunu...
insanlar unutur..
bir zamanlar sana kendi hayatlarını vaadedenlerin donuk bakıslarında yakalarsın bu gercegi..
sevginin coktan terkettigi kurak bakıslarda..
belkide sen unutmussundur önce.. yahutta hiç sucun yoktur.. sırf görmen için, hayat fırlatıyordur acıları suratına..
anla diye..
ne fark eder ki? dersin içinden..
gülümsemeye calışırsın..
ve unutmaya..
ve tuzaga bir kere daha düşersin..
hayatın karanlık yönüdür aslında, unutmak, affetmek..
ve canavar beslenmek ister senin kanlı gözyaslarınla..
BUGÃ?N DEGİL..
istediğini al ve beni rahat bırak değil..
sen busun biliyorum ve böyle hersey olması gerektiği gibi..
umutsuzluğun içinden parlayan umut..
karanlığı yırtarak ortaya cıkan ışık..
ve o zaman gercektende burukta olsa hafif bir gülümseme yayılır yüzüne..
bu seferki gerçektir..
isteklerin, arzuların gülüşü degil..
biliyor olmanın hafif gülümsemesi..
ve o canavar küçük bir oyuncaga dönüşür.. yavas yavas..
hayat artık sana verdiğinden daha fazlasını alamaz..
bilirsinki; güzel olan hersey ölür..
gülümsersin..
ugurlarsın gideni..
adını ünler, iyi dilekler tutarsın onun için..
döndüğünde ormanın üzerinde hafiften ışık parlamaya baslar..
gece yerini gündüze bırakmaktadır..
tekrar gece olacagını bilirsin..
vegeceninde güzel bir yanı oldugunu...