FrpWorld.Com

ikinidi saatlerinde renne tek basinda odasinda kah asagi kah yukari yururyerek dusunuyordu. bugun duyduklari hem urkurtmus hem heyecanlandirmisti aslinda. gecmisin tozlu sayfalarina kapattigi anilarini bir kez daha yasiyacakti. yeni bir deneyim yasayacakti. bu sefer yasadigi aciyi azaltabilirdi. kotu deneyiminin ustundeki etkisini belki bu sefer yenebilirdi.

cok uzun zaman onceydi ilk ruhlarla olulerle konusmaya baslamasi daha 17 yasindaydi.cocukluk aski luna ile buyuler uzerinde konusurlarken ilk o zaman karsilasmisti. arkanda bi adam var demisti luna'ya ama luna arkasini donup baktiginda kimseyi gormedigi icin onunla dalga gecmisti. renne sinirle karisik odasina gitmisti. gece yarisi oldugunda gunduz luna'nin arkasinda gordugu adam cikip gelmisti.adi edimiondu. karisini aradigini soylemisti. yardim istemisti. yardim etmeyi kabul etmisti renne. gunlerce aylarca aradilar. luna renne'nin iyice cildirmis oldugunu dusundugu sirada, bi adamla tanismisti. adi endimiondu. her gece evinin onunde senaratlar yapan hos seslik yaksikli bir adamdi.
ask yasmaya basladilar kisa bir sure icerisinde. ama luna anlamiyordu neden etrafta kimseler yokken bulusmak zorundaydilar?
birgun adama kafasindaki bu soruyu yoneltti.:
"endiminon neden biz seninle etrafimizda kimse yokken bulusuyoruz.?"
adam solgunun yuzunun en belirgin yeri olan iri ela gozlerini genc kadinin gozlerine yaklastirip
"henuz askimiz testten gecmedi sevgilim" dedi.
"hayatim artik benim en yakin arkadasim renne ile tanismani istiyorum. cunku ben ona herseyimi anlatiyorum.bari onunla tanis" der
"sevgilim herseyin sirasi var once askimizi test etmeliyiz" der.
" aksam saat 9 civarlarinda koyun disindaki kuyuda bulusalim " der oradan ayrilir.
luna arkasindan bakakalmistir.
rennenin yaninda alir solugu olanlari anlatir. renne" ben bu adamdan hic haz almiyorum luna gitmenide istemiyorum. ne aski, ne sinamasi cocukm kandiriyor? bak luna basina kotu bisi gelebilir gitme."
"renne nie boyle yapiyorsun anlamiyorum. hep supheci ve sahiplenicisin?"
"luna bak" ellerini tutar luna'nin ben seni seviyorum. askima karsilik vermesende mutlu olmani istiyorum. ama bu adam biraz tuhaf"
"renne adam tuhaf falan degil asil tuhaf olan sensin olmus oldugunu idda ettigin bir adamla konusuyorsun ama etrafta kimse yok " der kapiyi carparak cikar.
arkasindan bi kahkaha sesi duyar ve doner:
"burdamiydin endimion?"
"evet.onu tamamiyla kaybettin"der.
biliyorum haklisin ama bahsettigi bu adam cok tuhaf biri."
"biz oluler oyleyizdir dostum"
"ne demek istiyorsun endimion?"
"neyse genc genc dostum ben aradigim kadini daha dogrusu karimi buldum artik ayriliyoruz burdan sanada hoscakal demeye gelmistim." der ve ortadan kaybolur.

.....

renne eski anilarin canlamasindan gelenlerin oldugunu anlamamistii. arkasini dondugunde odasinda kahya ile yabanci bir kizin oldugunu fark etti. kahya :
"hanimefendi illiurus'un kuzeni oldugunu soyledi."
genc kadin elindeki zarfi uzatark"illiurus'un selami ile geldim" dedi.
mektupta soyle yaziyordu:

" sevgili dostum
seninle her yola her kotuluge karsi beraber olmak , seninle her cepehe olmekten gurur duyarim. yalniz amansiz bir hastalik bedenimi ele gecirmis durumda. her gun biraz daha eriyip yok oluyorum. bu hastalik buyuculerin dilinde buyucu yok eden. nasil ne sekilde bulasti bilmiyorum ama hem bulasici hem tehlikeli. bu durumda sana yardimdan cok zararim dokunur.
kendim yerine genc bir yetenek olan, kuzenim elenor'u yolluyorum sana. hem zeki hemde gozupek. ustelik her zaman kendisinden deneyimli olanlarin sozunu dinlecek kadar da saygili. buyuleri kusursuzdur. onun sana benden daha cok yardimi dokuncaktir. hep yaninda bir adim arkanda seni benim gibi koruyup kolluyacaktir.
mektubun icinde bulacagin madolyan tanrilarin adiyla seni korusun.

sevgi ve saygilarimla
illiurus mandyioies "

mektubu okuyan renne'nin gozleri dolmasina ragmen aglamadi.
"elenor'a bir dosek hazirlayin. yarin icin gerekli her turlu erzak ve hazirliklari tamamladiktan sonra iyice dinlenin. yarin zor ve uzun yolculugumuzun baslangici olucak."

arkasini donerek cama dogru yaklasti.disardan disariyi izliyormus gibi gozukse bile coktan eski hatiralarina donup onlar icinde kaybolmustu bile.

....

-tabiki de tanışırıx o olayın en kolay kısmı,önce durumu ve neler yapabileceğimizi koınuşmalıyız...tabi eğer bu işte her berabersek? diyerek acaba kararını verdi mi dercesine renne ye baktı hinkor yine o güleryüzlü tavrıyla
-bilmiyorum gerçekten bilmiyorum bunlara tekrar katlanabilir miyim...fakat yuvası kasabası sahip olduğu herşey tehlikedeydi
-beni de katın dedi kesin bir tavırla renne
peki o zaman ne zaman yola çıkıyoruz? diye hemen konuya girdi hinkor
-fakat bir dakika,eğer bu kadar çabuk başlayacaksak bir kaç arkadaşımın yardımına ihtiyacımız olabilir,hayatımın en zor anlarında ne zaan yanıma dönsem hep orada bulundular isterseniz hemen haber salayım yarın şafak sökmeden burada olurlar şimdi herkes yarın için hanlarına çekilsin yarın ayrıntıları konuşuruz diyerek evine dinlenmeye yöneldi renne.....

-ruhlarla konuşabildiğim doğru ... dedi renne
-ama bu onlara karşı bir yaptırm gücüm olduğu anlamına gelmez.
grubun içinden ince uzun kara cüppeli bir adam öne doğru çıkıp cüppesinin başlığını indirdi. o ana kadar bunu hiç yapmamıştı.
-işte o konudada ben devreye giriyorum , dedi adam çok güleç bir tavırla.
adamın yüzü adeta bir ruh gibi benbeyazdı, ama bu yüzden hiç beklenmiyecek kadar neşeli ve güleryüzlüydü.
-bu niro dedi, bu arada bende hinkor. niro bir büyücüdür. senden farklı olarak herşeye saldırıda bulunabilir, ancak elbette saldırıcağı hedef kendine belli edilebilirse, dedi hinkor güleç bir tavırla.
renne biraz durduktan sonra güleç bir tavırla söze başladı:
-sanırım artık tanışma vaktimiz geldi...

----evet anlatacaklarımdan sonra ilgilendirir...ama önce şu dışarıda olanlara bakalım der ve beraber malikaneden dışarı çıkarlar hava iyice kararmış sanki kötülüğün tanrısı öfkesini kusmaya hazırlanırcasına uğursuz bulutlar gökyüzünü sarmıştır..bu hyağmur bulutlarından çok farklıdır
----en sonunda buraya da ulaştılar...der büyücüye yabancı,
----bu kara bulutlar bizim geldiğimiz yerin etrafında toplanıyordu kaç zamandır,özellikle de ormanın üstünde,o ormandaki her ne ise birşeyleri huzursuz ediyor ve çok önceden unutulmuş olan şeyleri harekete geçiriyor hem de karşılaşmak istemeyeceğimiz şeyleri...ve bunun sadece bulutlarla kalcağını da sanmıyorum heryer tehlike altında olacağa benziyor senin kasaban,yuvan da....
bu olayı anlamamıza yardım edecek misin?

bunun üzerine renne dşünmeye başladı napmalıydı?daha önce yaptığı ve geçmişe gömmeyi yeğleyeceği bir deneyimi tekrar yaşamayı göze alabilir miydi?........

renne adamın dış görünüşünden ürkmüş gibiydi..çok çirkin bir yüzü vardı yara bereydi suratı.ama iyi biri olduğunu hissetmişti.. sadece bir his değildi bu...rene de kendi güçlerini tam olarak bilmiyordu..ya da farkında değildi...adam renenin gösterdiği masaya geçti..
-yüzümdeki yaralardan ötürü beni maruz gör..yaşadığım sıradışı bir deneyimden ötürü diyelim.ama bu önemli değil.konuşmak istediğim konu daha farklı şimdi beni iyi dinle genç adam..
yaban ormanda işler çığrından çıktı..adamlarım ve ben ormandan geçerken garip sesler ve çığlıklar duymaya başladık...sonra bir isim işittik..."efene"...ormanın derinliklerinden geliyordu bu ses..gidip bakmaya yeltendik ama orman bize geçit vermedi..adeta ağaçlar dallarıyla yolumuzu kesmiş gibiydi..

o sırada renne bu duruma çok şaşırarak
-efene bu ismi daha önce duymuş gibiyim ama çıkaramadım doğrusu..devam edin lütfen..
adam cebinden bir parça tütün çıkarır ve piposunu yakar..
-çok eski bir hikaye de öğrendik bundan yaklaşık 120 yıl önce lador isimli bir druidin yaban ormanda yaşıyormuş ve ormandan asla dışarı çıkmıyormuşş..onu gören bir insan olmamış şimdiye kadar..söylenenlere göre renne bir elf kızıyla tanışmış adı efenne imiş...ona aşık olmuş..onu sevmiş ve ormanına almış..yıllar geçmiş..bir gün lador kaybolmuş .efenne onu heryerde aramış ama bulamamış..çok ağlamışş..onunla beraber orman bile ağlıyormuş...yılalr geçmiş ama ladordanhaber alınamamış..genç elf kızı bu acıya dayanamaz olmuş ve kendini ağaca asmışş...anlatılanlara göre genç kızın ruhu ormanda hala dolaşıyormuş..
ve biz bu hikayeye pek de inanmadık...ama içimizde lador ile ilgili şüpheler var.
acaba gerimi dönmüştü??
-bu bir efsanedir...ormanla ilgili anlatılan bir masal...ama her hikayede bir gerçek payı vardır derler...peki bunu neden bana anlatıyorsunuz benim bir ilgim yok..
size cevap vermeyeceğim ne yazıkki..
-ölüler konusunda deneyimli olduğunu öğrendik...daha önce ölülerle konuşmuşsun..
senden yaban ormana gitmeni istiyoruz..
-daha önce yaptım..ama bu sizi ilgilendirmez..

............

o sırada garip bir ses işitilir..herkes ayaklanır..hava birden kararmıştır..oysaki henüz öğlen vaktidir..

Renne Markenistle, büyücülerin pek uramadığı kasabanın hanında şarabını yudumluyor ve handaki insanları izliyordu. Bu han çevredeki çoğu handan temiz ve düzenliydi. Renne’nin burayı seçmesinin nedeni buydu. Handaki müşterileri izlerken bir grup dikkatini çekti.Bu grup handaki diğer insanlara göre iyi giyimliydi. Bu hana yolcuların dışında genelde kasabadaki çiftçiler ya da zanaatkarlar geldiği için zengin olanlar hemen diğerlerinden ayrılırdı. Ama bu kasabada pek ayrım yoktu.Zenginide yoksuluda aynı muameleyi görüyordu. Ama Renne bu kasabayı yöneten kraliyet tarafından lordluk unvanı aldığı için diğerlerinden farklıydı. Bu grup Renne’nin onlara baktığını görünce yanına gelmeye başladılar. Sonunda yanına vardıklarında grubun lideri gibi görünen sarı saçlı, uzun boylu yapılı bir adam konuşmaya başladı:
“ Merhaba büyücü dostum, sana bi kadeh şarap ısmarlayayım sen onu içerken bi yandanda iş konusalım mı?” Bu basitsoru Renne’yi sinirlendirdi.Onlar kim oluyordu da Renne’ye böyle bir teklifte bulunabiliyordu. Sonunda sinirini denetim altına alıp cevap verdi: “ Hayır gerek yok, bende kalkıyordum ama iş meselesi dikkatimi çekti.Onu benim evimde konuşabiliriz “dedi. Adam başıyla onayladı ve hep beraber handan çıktılar. Yağan sağanak yağmuru gören Renne başlığını örttü ve diğerlerine öncülük etmeye başladı. Evi kasabnın biraz dışındaydı.Daha doğrusu evden çok bir malikaneydi.Babasından neredeyse kasabanın beşte birinin miras kalmasıyla bayağı zengin olmuştu. Kasabanın dışına çıkana kadar onu gören sokaktaki insanların çoğu başıyla selam verdiler. Diğerlerinin bu selamlamaların saygı dolu olduğunu gördüğünü fark eden Renne’nin yüzünde çabuk silinen bir gülümseme belirdi.Renne bu kasabada sadece parasıyla aynı zamanda yeteneğinden dolayı da saygı görüyordu. Ã?oğu zaman insanlara yardım ederdi. Ve sonunda evine vardılar ve adam bahsettiği işi anlatmaya başladı...