FrpWorld.Com

Düşüncelerim zihnimi kurcalıyor... Griffonların devasa kanatlarının arasında birşey var. Onun Raistlin olduğunu düşünüyorum fakat omzuma dokunan elinden onun yanımda olduğunu biliyorum ... Uzun siyah saçlarıyla griffonun kanatları arasından bana baktığını farkediyorum melek yüzlü, şeytan bakışlı kızın...

Raistlin in kumsaati gözleri benim baktığım yere doğru kayıyor
" O burda..." Dudaklarından onun büyü fısıldadığını duyuyorum...

hakedecek ne yaptım dusunuyorum ama bir türlü cevabını bulamıyorum.Belkide bulmaktan korkuyorum buldugum zaman herşeyin duracağı ve kararacağı yer olacaktı artık herşeye hazırlıklı olmak gerekirde ben aklımdan geçenleri düşüne durum küçük kız ortadan kaybolmuştu belkide o küçük kız hiçbir zaman orda olmamıştı aklımın ve kalbimin hesaplaşması sonucunda zihnimin ortaya çıkardığı bir sanı evet evet bir sanı gözlerimi kapatıyorum ve açtığımda herşey eskisinden daha iyi olacak ama olmuyor neden olmuyor ? sorun ne bir türlü anlamıyorum ve işte o ses uzaklarda beyazlar içindeki yolun sonunda geliyordu korkma gel sana bir zarar gelmeyecek aradığın herşeyin cevabı burda içimde hafif bir ürpeti aklımda soru işareti yola çıkıyorum

şiddetli rüzgar suratımı bir kırbaç gibi sıyırırken , düşmemek için büyücüye sımsıkı yapışmıştım... Onun büyü malzemesindeki baharatımsı kokuyu duydum... ve Raistlinin birkaç kelime fısıldamasıyla gözlerimin yavaşça kapandığını hissettim ve uykunun bilinmez derinliğine doğru düştüm..

Ne kadar zaman seyahat ettiğimizi bilmiyorum... uyandığımda yumuşacık , rahat bir yerde uzandığımı hissettim daha sonra bunun griffonun sırtı olduğunu gördüm...
" Demek uyandın... Bu yolculuk seni yıpratmış olmalı.." dedi raistlin suratında acı bir tebessümle...

Griffondan inmeye çalışırken tam devasa yaratığın sırtından düşmek üzereyken zayıf göründüğü fakat güçlü olduğunu anladığım iskeletimsi eller, belimi kavradı ve yere sağsalim inmemi sağladı..

Ben daha böyle der demez Raistlin griffonları çağırmıştı. Yapılan bir büyü ya da ona benzer herhangi birşeyden iz yoktu ama bir şekilde kudretyli büyücü bir griffon çağırmıştı.

"Madem çağırabiliyordum, şimdiye kadar neden çağırmadın ? " demek içimnden geçmedi değil ama yine de bu soruları yuttum.

Griffon yere indiğinde ben de Raistlinin yardımı ile biraz biraz kendime gelmiştim ve hareket edebiliyordum.

İkimiz aynı griffona binecektik... Gelmiş geçmiş en büyük büyücü ve ben, aynı griffonda ! griffonda !!

Ve hayvan sert bir sıçrama ile yerden havalandı, üzerinde ben ve Raistle birlikte gökyüzüne kanat açtı.

Bir ölünün eli kadar hissiz ve soğuk ,iskeletimsi bir el kolumu kavradı ... Elin bana verdiği ürpertiyle hafifçe başımı kaldırdım ..

Raistlin ejderha pençesi şeklindeki asasından destek alarak beni ayağa kaldırmaya çalışıyordu... Fakat ne bacaklarım tutuyor nede ayaklarımın üzerinde duramıyordum.. Gücüm tükenmişti...

" Dinlenmem gerek .." diye fısıldadım
" Neraka ya olabildiğince çabuk varmalıyız . Burada benimle birklikte olsanda yeteri kadar güvende sayılmazsın.."dedi raistlin
" Bu halde oraya yürümemi nerden bekliyorsun " diye bağırdım öfkeyle .. Sonra sesimi fazla yükselttiğimi düşünüp kızardım..
" Daha fazla yürümeyeceksin ... oraya Griffonlarla gideceğiz.."

Dudaklarımdan bir hayret nidası döküldü.. "Griffonlar..."

Raistlin.... Raistlin ...

Beni Nereka'ya götürmek isteyen kişi lanet olası Raistlindi.

Paladin adına ! Bu dünyanın çivisi mi çıkmıştı böyle ?

Karanlık kraliçe yetmezmiş gibi birde şimdi karşıma Raistlin çıkmış ve beni Nerekaya göndermeye çalışıyordu.

Ama farklı birşeyler olduğu kesindi. Raistlin....

Bu gerçek olamazdı ?? Biraz önce transta olduğunu hatırlıyordu. Uyanmayı beceremediği bri trans ama raistlin bir şekilde onu bu transtan uyandırmıştı. Bu zihinsel bir süreç olmalıydı, o yüzden Raistlinin fiziksel olarak burda olsuğuna iananmak güçtü.

Peki ne olmuştu yani ?

Bir rüyadan uyanıp başkasına mı dalmıştı ?

"Nolur... nolur biri yardım etsin " diye düşünürken Raistlin önümde yürümeye başladı. Takip etmeye hiç niyetim yoktu ki efsanevi büyücü hemen bunu kavramış, geriye doğru delici bir bakış fırlatmıştı. Vücudunu çevirmeden, sadece başını hafifçe bana doğru çevirip o kum saati gözlerini kısmış ve suratıma sinirli bri şekilde bakmıştı ki ben panikle koşar adım yürümeye başladım.

İçimden bir ses o bakışın isteksiz bri dağ olsam bile beni yerimden oynatabileceğini söylüyordu.

Ben ne yapmıştım ? Ben neydim ? Neden bu kadar önemli insanlar benim gibi basit bir kadının yoluna çıkıyor, ve hayatımı daha da zor yapmak için elleirnden geleni yapıyorlardı.

Bu şekilde süren birkaç dakikalık yolculuğun ardından telaşım hafif geçmiş olacak, ya da ayaklarım yorulmuş olacak ki bir ağaca yaslanıp dinlenmeye karar verdim. Bitkinlikten adeta mermer parçasına dönmüş bacaklarımın kesinlikle kıpırdamaya niyeti yoktu. Madem o kadar kuvvetlisin gel bide bu bacaklarla yürü de gör bakalım dünya kaç bucakmış diye içimden geçiriyordum ki o kum saati gözler bir kez daha bana kenetlendi ve içimden geçen tüm şikayetleri yutkunup yürümekten ağrı giren sırtımın da desteklediği ellerimle kendimi ağaçtan iterek uzaklaştırıp kumsaati gözlerin ablukasından kurtulmak istedim. Ama başaramamıştım... Saatlerdir yürümekten ağrı girmiş bacaklarım onun keskin bakışları, reddedilemez karizmasına bile karşı durup bana ihanet etmişti ve yüzüstü yere kapaklandım.

-"Benim gücümü mü sorguluyorsun?"
-"Asla senin gücün hakkında bir yorum yapmak istemedim." diyorum kendime karşımdakinin geçmişin ve şimdinin efendisi olduğunu hatırlatarak.." Bende Sanat'ın bir öğrencisiyim ve senin gücün hakkında o kadar çok hikaye duydum ki bunu sorgulamam mümkün değil! Ama yine de dediğim gibi senin burda olmaman gerekir!"

-"Benim gücüm hakkında o kadar bilgi sahibi isen ki ben sanmıyorum , benim için zamanın bir kısıt olmadığını da biliyorsundur" diyor Raistlin yüzünde uğursuz bir gülümseme ile..."Bunun haricinde gerisi seni ilgilendirmez. Önemli olan senin zaman kaybetmeden Neraka'ya varmak için yola çıkman gerektiği..."

...yürümeye devam ederken aklıma çılgın bir fikir geldi Raistlin mi?O burda olamazdı ki benim çağımda olamazdı.Ben daha küçükken ejderha mızrağı destanını dinlerdim annemden...Tanis,Flint,Tas,.....ve tabi Raistlin.Karanlıklar kraliçesine meydan okuyan onu tahtından indirebilecek kadar güçlü ve hırslı olan büyücü...fakat tarihe göre Takhisis onu cehenneme hapsetmişti hergün bitmek tükenmiyen işkenceler görüyordu...
Peki eğer bu doğruysa Raistlin'in burda işi neydi?Buraya nasıl gelebilmişti?Ona sorma cesaretini kendimde bulabildim:
-"Senin burda olmaman gerekirdi..yanii..."
-"Cehennemde olmalıydım."dedi soğuk ama bilmiş bir tavırla..
-"Evet.Bu nasıl mümkün olabilir ki...nasıl başardın?

Bakışlarımı o korkunç kumsaati gözlerden kaçırdım ..

Kadife yumuşaklığındak kara cüppesi üzerine işlenmiş olan rünlerin gümüş ışıltıları gözlerimi kamaştırıyordu...

Altın rengi olan teni belkide çektiği ızdırapların onda bıraktığı izlerdi...

" Raistlin Majere" dedi alaycı bir ses tonuyla.." Gelin, bu ormandan çıkmalıyız "

Hiç bi yere kımıldayamıyordum ...Bir an hareket edemedim yine transa girdiğimi düşündüm korkuyla...

Aniden iskeletimsi bir el bileğimi kavradı... büyücünün kadifemsi cüppesinin sıcaklığını hissettim tenimde...Aniden insanı bayan ama hoş bir baharat kokusu geldi burnuma daha sonra bu kokunun büyücücün büyü gereçlerinin kokusu olduğunu düşündüm.

" Ben olduğum sürece sana bir zarar veremezler " dedi büyücü yine aynı alaycı ses tonuyla...

Büyücünün yanında yürümeye başladım ...

Ne kadar zaman geçti, neler oldu bilmiyorum. Sadece transa girmiş yürüyordum. Ne çevreme bakıyor, ne de başka herhangi birşey yapıyordum. İçimden bir ses birşeylerin ters gittiğini söylüyordu, kendimden geçmiştim.

Lanet olsun bişeyler ters gidiyordu, neden kendimi bu kadar büyük görüyordum, neden hiç durmadan ilerliyordum.

" Dur ! "

Kaç saattir bu transtan kurtulmaya çalıştığımı bilmiyorum ama bir şekilde bu sesi duyacağımdan emindim. Birileri beni bu transtan kurtarmak için çabalıyordu, ama kim ?

Karşımda şimdi siyah cüppeli bi adam duruyordu. Omuzlarına dökülen saçları, keskin bakışları, sağlam duruşu ile adeta tapılası bir güzelliği vardı.

"Kim bu ?" diye düşünüyordum ki korkunç gerçeği o anda, gözlerine bakarken kavradım. Bu dünyada o gözlere bakarken korkuya kapılmayacak bir kişi bile olduğunu sanmıyorum. O korkunç kum saati gözlere...

Neden Nereka? Orda ne işim olabilir di ki? Ayrıca oraya nasıl gidileceğini dahi bilmiyordum ...Aklımdaki tüm bu sorulara cevap ararken mezar sessizliğindeki ormanda bir hareketlenme sezdim...

Hışırtılarla devasa ağaçlar , etraflarındaki çalılarla birlikte kenara çekildiler...
Ortada dar ve sonu yokmuş gibi uzun bir patika belirdi ... Ve hiç tereddüt etmeden bu yoldan ilerlemeye başladım...

Karanlık ormanda artık yanlız olduğumu hissetmeye başladım ... Sanki ormandaki tüm canlılar sahip olduğum güçten korkarak saklanmış , beni ormanda yanlız bırakmışlardı...Ağaçlarsa gücümün kudretinden önümde eğiliyorlardı...

Nasıl olduğunu, ne yaptığımı farkedememiştim ama işte olmuştu. En büyük büyücülerden biri benim ateş toumdan kaçmak için çabalıyor ama başaramıyordu. İçimde gurula karışık bir korku oluştu, ve belki de biraz şuçluluk. Ama ne yapabilirdim ki, o bana saldırmıştı. Ama neden ?

"Sen , sennn!!" dedi Palin ve alazlanmış cüppesinin eteklerinde hala oynaşan ateşleri heyecanla söndürmeye çalışırken aynı zamanda da sinirle benim üzerime doğru geliyordu.

"Yaklaşma adam ! " diye bağırdım, neden böyle dediğimi, bunu sağlamak içn nbe yaacağımı bilemiyordum ama işe yaramış gibiydi. Palin'in gözündeki tereddüdü görmüştüm ve cesaretim yerine gelmişti. Bu kez ben ona doğru ilerledim. Ne yaabileceğimi bilmiyordum ama bu cesurca hamlem işe yaramıştı. Palin birkaç adım gerilemiş ve kendisini başka bir yere taşıyacak bir büyü yapmış, beni kendimle yanlız bırakmıştı.

Karanlık Kraliçeyi kendisinin çağırması gerektiğinden bahsediyordu ? Ne olmuştu bu adama ? Ne yamaya çalışıyordu. Ya ben, ben ne yamaya çalışıyordum.

"Nereka, oraya gitmelisin " dedi içimden gelen bir ses, oraya gitmeliydim. Ama neden Nereka ? Orda ne işim olabilirdi ki ?

" Senin ruhun yüce Takhisis için bir anahtar !! Karanlık kraliçeyi ölümcül uykusundan uyandırdın! "

Bu heyecan dolu ve bir okadar da ürpertici sesi tanıdığımı hatırladım...
" Sen!" diye bağırdım içimde aniden patlayan öfkemle ...

Karşımda yorgunluktan gözleri çökmüş , Tanrıça nın ihtişamıyla hala dizlerinin üzerinde duran bu suret Palin di...

Hala Takhisis in birkaç dakika önce orda bulunduğu ama şimdi ise sadece boş bir alana bakıyordu titreyen gözlerle...

" Hayır... hayır.... bu gücü sana veremezdi! Bunu ben hakettim ! Seni buraya getirip Tanrıçamı uyandırmanı sağlayan bendiiiiim! öfkeyle bağıran Palin birkaç kelime fısıldadı...

Aniden bileğimde acı hissettim , ılık kan bileğimden süzülüyordu..

Hidetle ayağa kalkan Palin bileğimi tutarak " Bu onun asil kanı ... bu büyük güce ben sahip olmalıyım ! diye bağırdı

Büyü yapmak üzere olduğunu dudaklarından okuyabiliyordum ... Ölümcül bir büyü...benim karanlık boşluğa düşebileceğim bir büyü ...Hiçbirşey duymuyordum zihnimin içinde yankılanan büyü sözcükleri dışında...Ağzımdan dökülüverdi kadim kelimeler ...

Elimde yanmakta olan fakat hiçbir acı vermeyen bir ateşi hissettim ... Hiç düşünmeden elimdeki ateş topunu büyücüye fırlattım ...

Damarlarımda uzun zamandan beri istediğim ve çalıştığım büyünün dolaştığını ve çıkmak için sadece benim emrimi beklediğini hissediyodrum. Kontolümde bu kadar büyük bir güç... Fakat neden???...Neden Takhisis beni seçmişti?? Takhisis'i karşılıksız hiçbirşey yapmayacak bir Tanrıça olarak biliyordum... Acaba karşılığında bende ne istiyordu??

Kendimden ne feda etmiş olabilirdim???....

Ben ne yapmıştım ? Bu kadar korkunç fakat korkunç olduğu kadarda bir tanrıça ihtişamına sahip Karanlıklar Kraliçesini ölümcül sessizliğinden uyandıran bendim...

Onun bana çok yakın olduğunu tenimi yakan sıcak kanımdan hissedebiliyordum.Artık damarlarımdan akmakta olan kanın ona ait olduğu hissine kapıldım...

Bileğimde acı bir yanma hissi duydum . Baktığım da gördüğüm bunca şeylerin hayal olmasını diledim... bileğimde Karanlık Kraliçe'nin beş başlı muhteşem ejderhanın görüntüsünün dalgalanmakta olduğunu gördüm...

Onun muazzam gücünü kanımda hissedebiliyordum...

Zihnimde ki ilahi sesin " Bu sana bahşedilen bir hediye" diye fısıldadığını duydum ...