FrpWorld.Com

Ustad Galadlirim gulumsedi. Kimi zaman bir duyguyu cok kuvvetli yasayan insanlarin, sadece ama sadece o duygu uzerine yogunlasmalari cokca rastlanan bir durumdu ozellikle akademide... Sadece ve sadece aklini isgal eden tek bir duyguyu insanlarin anlattigi durumlar cokca yasanmisti. Genellikle askini anlatirdi insanlar... Kiz kardesine cok kuvvetli sevgi duyan birisine ilk defa rastliyordu Ustad Galadlirim...

Hafifce gulumsedi... " Kiz Kardesine buyuk bir sevgi duyuyorsun Ogrenci Nickoy" dedi. Bu guzel bir sey, guclu bir sevgi kadar bir ozana ilham veren baska bir duygu yoktur. Ama kimi zaman gercegi, herseyin otesinde o sevgiyi anlamak icin bir adim otesine gecmek, o sevginin arkasindaki seye bakmak gerekir."

Bir sure durakladiktan sonra devam etti. "Ben de senden bunu istiyorum. Sarkida hissettiklerini anlatirken, kiz kardesin elbette zihninde yer edecek... Ama acikcasi sarkinda kiz kardesinden farkli bir kisinin de satirlarina kelimelerine daha fazla yon vermeli... O kisi sensin Ogrenci Nickoy, daha dogrusu kiz kardesi icin hirsizlik yapan o kucuk cocuk... Ve o kucuk cocugun yasadigi o an... "

Bir an icin Nickoy'un gozlerinin icine bakti, Galadlirim ve devam etti. " O cocugun o an yasadiklarinda elbette kiz kardesi buyuk bir yer ediyor. Sadece o cocugun zihninde degil, senin zihninde de hala onemli bir yeri var kiz kardesinin belli... Ama hayatini bambaska bir yone cevirecegi o gece, o cocuk neler hissetti? Bence bunu daha iyi anlatabilirsin Ogrenci Nikoy. "

Galadlirim gulumsedi. " Bana neden kiz kardesimi hatirlattim demistin. Aslinda kiz kardesini sana ben hatirlatmadim, o zaten senin hep aklindaydi. Simdi senden baska birini hatirlamani istiyorum, o kucuk kizin abisini, yani o aksam orada duran obur cocugu hatirlamaya, daha iyi hatirlamaya calis... Sonra da bir sarki soyle... "

" Maria..."

Nickoy o güzellik harikası kızkardeşini, tekrar gördü. Geçmiş, o adam... o pişmanlık, o zaman neler hissetmişti ki. şimdi cinayet işlerken bile Pas tutan yüreği o zaman neler hissetmişti. Falcon ne yapmıştı onlara öyle bu hayat onlara ne yapmıştı.

"Ah bayan neden Maria'yı hatırlattın ki bana... Hiç bir zaman kız kardeşim hakkında şarkı söyleyemedim ki ben. O benim güneşimdi, onu gece karası bir şahin karartttı." Eline gitarını aldı dilini şaklattıktan sonra melodiler aktı gitarından.

"Çalgılar kusursuz, melodi hoştu belki..
Güzel gözleriyle güzel sözlerle,
Bir aheng doluyordu

şarkı güzeldi, ritim kusursuzdu belki..
ama yine de dans ederken,
atamın biricik emaneti.
Gözleri soluyor, acı çekiyor gibiydi.

Ona bir şey olmasın izlemekı
Gülümseyen yüzünün solmasını
Acısını gizleyip içine attığını görmek
Bir abiyi kahretmez,
İçini yiyip bitirmez mi ?

Elde avuçta bir şey yok ki, Ne yapsın
Her şeyinden değerliydi Maria..
Doğan güneş batan geceden..
Yine olsa yine yapardı çocuk...
İçinde pişmanlık yüreğinde gölge..
ama yine olsa yine yapardı o çocuk...

Elinde kese, samanlar içinde..
Yatarken o çocuk.Döndü baktı kardeşine..
İçinde pişmanlık yüreğinde gölge.
Ama yüzünden bir gülümseme
Ã?ünkü iyileşecek olan,
Atasının emaneti,
Dünyasının güneşi kız kardeşi..

Yine olsa yine yapardı o çocuk...
Sonunda ölüm bile olsa..

Elinden gitarını bıraktı. Tek elini alnına götürdü. şapkasını önüne çekti, susmuştu. Aklında Maria vardı. Uzun zamandır onu düşünmemişti, Bu görüşme o kadar gerçekti ki bir an kardeşinin gerçekten yaşadığını düşünmüştü, Ah lanet olsun lanet. şapkasını kulaklarına kadar çekti. Gözlerinde biriken damlaları yere bırakmayacaktı.

Ah maria neden neden o adamla tanışmıştı ki...

Dogrusu, senin gibi guzelligi fark eden genc ozanlari ozlemistim ogrenci Nikoy dedi Galadlirim... Oyle ise sanirim baslayabiliriz dedi...

Birden Nikoy'un etrafindaki goruntu degismeye basladi.. Galadlirimle birlikte Nikoy bir sehrin sokaklarindalardi. Nikoy dikkatli baktiginda sehri taniyordu... Delenor Sehri idi bu sehir... Cocuklugunun gectigi sehir...

Ozanlik yolculugunda ilk adim, kendi yasadiklarini anlatabilmektir, kendi icinden gecenleri, kendine ait duygulari Walter... Bu aslinda cogu insanin o bir adimi attiginda kolayca yapabilecegi bir seydir. Dogru kelimeleri bulursan hayatinin seni en fazla sarsan, mutlu eden, icini acitan, asik eden anlarinda bir ozan olmak hic de zor degildir. Yeter ki onunde duran kelimeleri insan kullansin var icindekileri anlatmaya baslasin...

Simdi Nikoy umarim gecmisi yeniden hatirlamak icin hazirsindir dedi Galadlirim. Ve bu cumleyi bitirir bitirmez Nikoy kendini bir hanin ortasinda buldu... Elinde bir muzik aleti vardi, sarki soyluyordu, yanindaki kucuk kiz da dans ediyordu... Kucuk kiz.... Kiz kardesi idi...

Onunde masada oturanlar ellerini cirpip egleniyorlardi. Kardesi ile Nikoy da mutlu gibiydiler, ama degillerdi... Kardesi hastaydi ve ilac bulmak zorundalardi... Nikoy gunlerdir bunu nasil yapacaklarini dusunuyordu.

Nihayet Nikoy un soyledigi sarki bitmisti.. Masadakiler Nikoyun onune bir ya da iki gumus para attilar... Biri haric... Giysisi cok da duzgun gorunmuyordu, ama adam elinde tuttugu keseden iki altin para cikardi ve Nikoy a verdi, sonra basini oksadi ve aferin evlat dedi, cok guzel muzikti...

Handan ciktiginda Nikoy elindeki paralari saydi. Ilac satan kadin bes altin demisti. Elindekiler iki altin ve gumuslerin toplami uc altin ediyordu... Nikoy caresizdi... Bir cozum var gibiydi. Sadece bir cozum... Gerekli parayi calacakti... Ama nereye kimin evine gitmeliydi...

Kendisine altin para veren adam.... Adamin elinde bir kese vardi, muhtemelen daha cok parasi vardi adamin...

Boylece Nikoy karar verdi, handan cikinca adami izledi... Adamin evi derme catma bir evdi... Adam bir yatak odasina girip bir gaz lambasini yakinca, bir cocuk gorur gibi oldu... Sonra adam oturma odasina benzeyen bir yere girdi keseyi birakti...

Nikoy adam yatana kadar bekledi, sonra hafif acik pencereden iceri girdi, keseye ulasti, sadece iki altin alacakti, yani gerektigi kadar iki altin.. Keseyi acti, en az on on bes parca altin vardi, o anda dengesini kaybetti, arkasinda duran aynaya carpti ayna dustu ve kirildi. Yukarida adam muhtemelen uyanmisti, Nikoy panikle keseyi aldi... Kapiyi acip evden kacti..

Birkac saat sonraydi, hanin ahirina donmeye cesaret etmisti... Iyi hissetmiyordu, hirsizlik yapmis birinin parasini calmisti, ama kardesi iyilesecekti onemli olan buydu...

Hanin ahirinda samanlarin ustunde uyuyan cocuk, bir anda kendini yeniden Kara Elf Kadininin karsisinda buldu, yeniden eskisi gibi yetiskindi... Evet Ogrenci Nikoy dedi, Ustad Galadlirim, ozanlik kendi yasadigini anlatmakla baslar. Sen de sarkilarinla anlat, o kucuk cocugun nasil hirsizliga basladigini, ilk defa hirsizlik yapmanin onun icin nasil bir sey oldugunu, ve ona ne hissettirdigini anlat Ogrenci Nikoy... Boylece hem sen hem de bizler, o cocugun ne yasadigini bilelim, sadece disaridan gorundugu kadari ile degil, cocugunun zihninde de ne yasandigini bilelim. Evet Nikoy, soyle bakalim egitiminin ilk sarkisini..

"Adım Nickoy," dedi genç ozan tüylü şapkasını çıkarırken bir bayanın yanında hep şapkasını çıkarırdı, "Eğitime gelen sizler tuhaf bir grupsunuz sonuçta , bede tuhaf bir grubun üyesiyim, belli ki işinizi biliyorsunuz."

Bayan onun yanına gelince gülümsedi, "Güzelliğinizden etkilendim diyebilirim, teniniz özellikle çok hoş daha önce böylesini hiç görmemiştim tamamen kusursuz ve güzel. Sizden eğitim alacağıma memnunum, hem de çok ah çoğu zaman bayanlara hiç vakit bulamıyordum."

Diğerlerine döndü, "Teşekkürler hepinize umarım ozanlık yolunda iyi işler başarırım." ardından gece elfine doğru döndü, mavi gözleri kadının gözlerinin içine bakarak, "Tamamen emrinizdeyim."

Oyle ise egitime baslayabiliriz o zaman ogrenci Nikoy dedi Yoruk. Bir anda nereden ciktigi belli olmayanuc kisi belirdi Nikoy un onunde...

Birisi Yoruk gibi kisa boyluydu ve basi keldi. Muhtemelen gnomdu yani. Oburu bir kadindi. Derisi kapkaraydi ince zarif bir bedeni vardi, bir elfti muhtemelen, ama siradan bir elf degildi, bir kara elfti. Sonucusu ise siradan bir insana gore yine daha zarif bir bedene sahipti ama yuzundeki sakaldan aslinda bir yarim elf oldugu anlasiliyordu.

Akeminin Ustatlaridir bunlar Ogrenci Nikoy dedi Yoruk. Oncelikle Ustad Firble ile tanis dedi gnomu isaret ederek...

Merhaba yahuuuu dedi gnom... Uzun zamandir yoktu kimse vallahi de billahi de burada iyi oldu buraya geldigin orenci... dedi Firble gulumseyerek.

Bu da Ustad Palisdan dedi Yoruk yarim elfi gostererek.

Yarim elf hafifce basini one egdi... Hosgeldin ogrenci dedi Nikoy'a Umarim akademide aradigini bulursun.

Son olarak Ustad Galadlirim le tanis dedi Kara Elf kadina donerek...

Galadlirim, hem insani urkutucu hem de etkileyici bir gulumsemeyle... Hosgeldin dedi Nikoy'a.... Ozanlik hem guzel hem de zor bir yoldur ogrenci Nikoy.... Bu yolda umarim uzun yillar boyunca yurursun... Bu arada bu egitiminin ilk asamasinda ben sana eslik edecegim.

Ogrenci Nikoy dedi Palisdan, sanslisin, akademimizin guzel hanimefendisi Ustad Galadlirim sana eslik edecek ilk egitiminde...

Ama ben kiskandiiiim Ustad Galadlirimi dedi Firble...

Sira sana da gelecek dedi Galadlirim. Simdi dedi Ogrenci Nikoy eger hazirsan baslayabiliriz egitimine...

"Eğitim almak bu güzel yerin tekrar canlanmasını istiyorum." dedi Nickoy bunu gerçekten istiyordu anlatacak çok hikayesi çok sözü vardı bugün kendini çok daha genç hissediyordu...

Ziyaretci, dedi Yoruk... Burasi oncelikle egitim almak isteyenler icin yapilmis bir yerdir. O akademide karsilasacagin diger kisiler egitimi veren kisiler yani ancak egitim almak istediginde gorebilirsin... Bunun icin oncelikle akademide egitim almak istedigini solemelisin...

Ole yapmazsan, o zaman akademide ancak beni, ve de senin gibi buraya ziyaretci olarak gelenleri gorebilirsin... Ben buranin bekcisiyim. Gelenleri karsilamak ve egitimden once agirlamak benim isim, tabii egitim istemeyen sadece ziyaretci olanlari da ben agirliyom.

"Buraya ni,e için geldim ?" dedi Nickoy o havai tavrıyla, "Bu yerde sadece sen mi kaldın küçük efendi, yok mu şiir söyleyeceğim daha başka birileri..."

Dedi bir yandan etrafa akıyor, bu yerin nasıl bir yer olduğunu anlamaya çalışıyordu...

Gnomun dudakları bir gülümsemeyi andırır şekilde kıvrıldı. Gitarın güzel çalıyosun ziyaretçi... dedi Nickoy'a... İyi bir ozansın belki daha da iyi olacaksın... Kendi yolundan gittiğinde bile... Her ozan aslında kendince bir yol seçer bilirsin. Bunu akademi bile yadsımaz.. Ozanlara yol göstermek için kurulsa da...

Sonra hafifçe içini çekti ve ekledi. Ben de şarkı söleyebilmek isterdim, ama akademinin parçası olmak için şarkı söylemeyi kesinlikle bırakmam gerekiyordu... Burada görevler kesindir. Herkes üstüne düşüni yapmalıdır. Yıllardır kimse gelmemiş olsa da, işleyişini değiştirmek yapabileceğim bir şey değil benim.

Nickoy, gitarını çıkardı. Ufak melodiler tıngırtdatırken, aklına bir şarkı düştü uzun zaman önce büyük annesine ve eski yıkılmış bir ülkeye bestelenen bir şarkı. İlk kez duyduğunda bir mızıkadan bu melodiyi çok hoşuna gitmiş ilk kez o zaman ozan olmaya karar vermişti. O melodiyi bir kez daha çaldı belki bu güzel yeri uyandırabilir diye....

Aşk bir sevdadır, seni yakan
Kelimeler yetmez anmaya"
Ã?ünkü yürektedir bir sevda..
Sevda anlatılmaz sevdasıza"

Güneşli bir akşamüstü
Bir Sevda ağlıyor ağlıyor
Bu olayı kimse görmüyor
Ã?ünkü o korkuyor korkuyor" (aaah aah )

Sevda kadındır, aşkınla
Sevda vatandır, korunan,
Sevda çocuktur sarıldığın
Sevda senindir,senin parçan


Bu parça yok oluyor
Güneşli bir akşam üstü
Ölüyor soğuk çelikte,
Göğsünün sol üstü" (aaah aah )

şimdi yerdesin umut yok"
Karanlık üzerine çökmüş
Gözün uzakta uzakta
Bir yıldızı görmüş"

O yıldız ki geceye inat
Bir parlak hale bürünmüş
Karanlığın üzerinde
Bir alev gibi görünmüş :(aaah aah)

İşte o ışıktır sevda,
Geride kimse kalmasa da
Umut vardır elbet
Ne kadar uzak olsa da"

Bir Sevda ölüyor,
Evet bu acı veriyor..
Ama uzakta olsa da
Bir sevda daha büyüyor"

Ufak gnom Yoruk yüzünü buruşturdu...

Hmmm... Burası bir tür rüyadır ziyaretçi.. Tüm ozanların zihni ile vardır.. Burayı yöneten bir irade de var elbette ama gücünü buradan alır akademi...

Eh yıllarca ıssız da kalsa bir gün yeniden canlanma şansı var hala aslına bakarsan akademinin... Canlanması için gereken onu rehber olarak görecek yeni ozanların olması...

Sonuç olarak ziyaretçi burası yol gösterir... Eh aslında her öğretme de yol göstermedir bir bakıma, ama Ozan Akademisi daha bir öle işte... Ve bu işi yapacak olan da, yani yol göstermeyi, ben deilim yalnızca... Ben bekçiyim, akademinin birçok şeyini bilirim ama akademinin gücü benim üstümdir ziyaretçi.

"Ã?ğretecek olan sen misin bana ozanlığı " dedi Nickoy, sandalyenin üzerinde bacak bacak üzerine attı, küçük gnom'a baktı. " Hayatta her kişi ilginçtir küçük efendi bunu unutma ne yarının ne katacağı bilinmez ne de şimdinin sana ne getireceği, Burası, eski terk edilmiş harabelere benziyor sende oranın bir bekçisi gibisin. Üzerindeki tozları silkeleme vaktidir belki ha." diye güldü yakışıklı adam.

Yoruk gulumsedi... Evet ilginc bir uzunsun sen anladigim kadari ile... Yani en azindan ole gorundun gozume...

Sole diyeyim sana... Akademinin yolunu nasil buldun bilmiyom. Nasil bulduysan aklinin icinde buldun o yolu sen aslinda... Simdi senin aklindaki dusunceler ve bedenin sana ait bu ruyada... Yani bilirsin bazi ruyalarda kendi aklini bile kontrol edemezsin tam olarak...

Ama bu akademi dedi Yoruk kollarini kaldirarak... Burasi kendi kendini yonetir. Ben sadece bekcisiyim buranin...

Sen burada ziyaretci oldugun surece bu salonda istedigini yaparsin ziyaretci... Ama eger egitim alirsin... O zaman eh istedigin kadar uzerinde yuruyebilecegin bir yolda senin yurumen icin rehberlik yapar akadami... Buranin isi budur....

Eh gecmiste de gelenler olurdu bunun icin... Gerci cok azi ogrenciliklerini bitirebildi...

"Rüya, demek," dedi Nickoy eski bir sandalyeye oturdu, "Peki bu rüyada viski var mı ? Hayat yönümü şaşırtır daha bu sabah haksız yere adam öldürdüm, onun mu etkisi bu rüya, Ozandın kiralık katil mi oldun diyor bana, Bunu bilmiyorum küçük efendi, gece çok zor uyudum uyandığımda da buradaydım, bana ceza mı vereceksin"

Yoruk kocamaaaan gorunen icinde oturmak icin en resmi koltuklardan bahcelerde gorulecek ufak taslara miderlere kadar her tur seyin oldugu alanda, ayakta duran adama bakti...

Himmm su sizin gibi uzunlar biraz tuhaf oluyor dedi gnom.... Sadece bir metreyi biraz gecen boyuyla karsisindaki adama bakarak..

Kelimeleri fazla ciddiye aliyorsunuz gibi geliyor bazen bana aslina bakarsan eger bence...

Simdi egitimin konusu ozanliktir ziyaretci... Ama egitim sozune takilma bence... Egitim bir rehberdir... Senin ozanlik yolunda ilerlerken kullanabilecegin bir rehber... Yani ziyaretci istersen kullanirsin istersen kullanmazsin akademinin egitimini buna sen karar vereceksin ziyaretci...

Ve herseyden once ziyaretci dedi gnom karsisindaki uzunun kafasinin karisacagini dusunup gulumseyerek... Bu gorduklerinin aslinda bir ruya oldugunu da unutmazsin umarim bence...

Ruyalar yolunu bulmak isteyenler icin birebirdir ziyaretci degil mi bilmiyorum sen ne dersin acaba bu ise ? ? ? ?