by esen » Wed Jan 25, 2006 4:47 am
Hava epey kötüleşti geri dönelim artık! diye seslenmişti John onun ardından... Ama havanın durumuyla şu an için hiç ilgilenmiyordu Iron. - Mızmızlarmayı bırak John ! biraz erkek olmayı denesene. John Irondan 3 yaş daha büyük olmasına rağmen bir bebekmiş gibi davranırdı. Iron bu durumdan çoğu zaman şikayetci olmazdı nede olsa büyüklük taslamak onunda işine geliyordu, ama diğer çocukların Johnla dalga geçmesi ve onun bu duruma izin vermesine kızıyordu. Güçsüzlerin yaşayamadığı zamanlar hüküm sürüyordu, 6 aydır kış hiç durmadan devam ederken civarda yaşayan insan ve hayvanlar için yaşama savaşıda 3 ay önce başlamış oldu...
John ve Iron ormana kurdukları kapanları kontrol etmeye geldiklerinde etrafın yine boş olduğunu görmüşlerdi. Bu durum Iron"u iyice öfkelendiriyordu. Biraz sus John! Anneme ne diyeceğiz şimdi bunu hiç düşündün mü? Söz verdik unutma! Iron bir şekilde eve elinde yiyecekle dönmeye kararlıydı, üstelik annesi çok zayıf düşmüştü yeterince beslenemediğinden hastalanmış ve yatağa düşmüştü. Babası geri dönene kadar evdekilere en iyi şekilde bakmak onun sorumluluğundaydı. Bu işi John halledemeyecek kadar kafasızdı . Böyle düşündüğü için kendisine lanet etti nede olsa John"a borçluydu. Yıllar önce John onu kurtarmak için o gri kurtla dövüşmeseydi böylesine büyük bir hasara uğramayacaktı kafası ve evdekilere bakma yükü John"un omuzlarında olacaktı. Bu düşünceler içerisinde arkasından onunla konuşan abisi John"a baktı
- Hey John benimle bir oyun oynamak istermisin?
- Nasıl bir oyun bu? Hem ben çok üşüdüm geri dönelim artık Iron bak havada kötüleşiyor...
- Merak etme oyunun sonunda evde annem bize sıcak bir corba ve kızarmış bir et hazırlayacak. şimdi oyun oynamak istiyormusun, yoksa sensizmi oynayayım.
Saat epey ilerlemiş olmalıydı ormanın derinliklerine doğru ilerledikçe John daha çok mızmızlanıyor ve sorun çıkarıyordu. Ã?abalarının boşa olduğunu anladığında John"un bir süredir hiç ses çıkarmadığını farketmişti.
- Hey John! Nerdesin? Hiç komik değil çık ortaya John... John!
Fırtınaya yakalanacaklardı ve John ortalıkta yoktu, geldiği yolu geri giderken abisinin başına bir şey gelmemesini için ümit ve dua ediyordu John"dan hiç iz yoktu üstelik fırtına epey şiddetlenmişti.
-John nerdesin? John.....
Havanın soğukluğu bile yanaklarından süzülen sıcak göz yaşlarını dindirmiyordu. Pes etmeyerek aramaya devam etti , Fırtınadan önünü bile göremiyordu büyük ihtimalle John gibi oda kaybolmuştu ama abisini bulmalıydı . Bir karartı gördüğünü sandığında artık yürüyecek halde değildi, ya donarak ölecek yada bir kurt tarafından öldürülecekti... Dizleri üzerine çöktü üşüyordu biraz uyusa belki eski gücü yerine gelebilirdi evet evet gözlerini yavaşca kapadı artık eskisi kadar üşümediğini farketti. Bu iyi gelmişti yavaşca uykunun onu esir almasına izin verdi. Merak etme abi seni bulacağım biraz uyuduktan sonra...
Beyaz ötü ormanın üzerinde alabildiğine uzanıyordu, uzaklardan duyulan kurdun uluma sesi yeni bir gecenin başladığını haver veriyordu.
*********************** Yeni bir dost ************************
Burnuna kızarmış et kokusu geliyordu, buda gördüğü o rüyalardan biri olmalıydı. Hatta abisi John"un kahkahalarla dolu sesi kulaklarına geldiğinde bunun bir rüya olduğuna emin olmuştu, evet evet buda o gördüğü rüyalardan biriydi.
"Ah John nerdesin?" Ama bu bir rüya ise nasıl oluyorda biri ayak parmaklarını gırıklıyordu üstelik ıslak bir şeyle. Gülümsemesi kahkahaya dönüştüğünde gözlerini açtı.
Aaaaaaaaah...! Uzak dur benden! Defol git , sana söylüyorum git!
Hava epey kötüleşti geri dönelim artık! diye seslenmişti John onun ardından... Ama havanın durumuyla şu an için hiç ilgilenmiyordu Iron. - Mızmızlarmayı bırak John ! biraz erkek olmayı denesene. John Irondan 3 yaş daha büyük olmasına rağmen bir bebekmiş gibi davranırdı. Iron bu durumdan çoğu zaman şikayetci olmazdı nede olsa büyüklük taslamak onunda işine geliyordu, ama diğer çocukların Johnla dalga geçmesi ve onun bu duruma izin vermesine kızıyordu. Güçsüzlerin yaşayamadığı zamanlar hüküm sürüyordu, 6 aydır kış hiç durmadan devam ederken civarda yaşayan insan ve hayvanlar için yaşama savaşıda 3 ay önce başlamış oldu...
John ve Iron ormana kurdukları kapanları kontrol etmeye geldiklerinde etrafın yine boş olduğunu görmüşlerdi. Bu durum Iron"u iyice öfkelendiriyordu. Biraz sus John! Anneme ne diyeceğiz şimdi bunu hiç düşündün mü? Söz verdik unutma! Iron bir şekilde eve elinde yiyecekle dönmeye kararlıydı, üstelik annesi çok zayıf düşmüştü yeterince beslenemediğinden hastalanmış ve yatağa düşmüştü. Babası geri dönene kadar evdekilere en iyi şekilde bakmak onun sorumluluğundaydı. Bu işi John halledemeyecek kadar kafasızdı . Böyle düşündüğü için kendisine lanet etti nede olsa John"a borçluydu. Yıllar önce John onu kurtarmak için o gri kurtla dövüşmeseydi böylesine büyük bir hasara uğramayacaktı kafası ve evdekilere bakma yükü John"un omuzlarında olacaktı. Bu düşünceler içerisinde arkasından onunla konuşan abisi John"a baktı
- Hey John benimle bir oyun oynamak istermisin?
- Nasıl bir oyun bu? Hem ben çok üşüdüm geri dönelim artık Iron bak havada kötüleşiyor...
- Merak etme oyunun sonunda evde annem bize sıcak bir corba ve kızarmış bir et hazırlayacak. şimdi oyun oynamak istiyormusun, yoksa sensizmi oynayayım.
Saat epey ilerlemiş olmalıydı ormanın derinliklerine doğru ilerledikçe John daha çok mızmızlanıyor ve sorun çıkarıyordu. Ã?abalarının boşa olduğunu anladığında John"un bir süredir hiç ses çıkarmadığını farketmişti.
- Hey John! Nerdesin? Hiç komik değil çık ortaya John... John!
Fırtınaya yakalanacaklardı ve John ortalıkta yoktu, geldiği yolu geri giderken abisinin başına bir şey gelmemesini için ümit ve dua ediyordu John"dan hiç iz yoktu üstelik fırtına epey şiddetlenmişti.
-John nerdesin? John.....
Havanın soğukluğu bile yanaklarından süzülen sıcak göz yaşlarını dindirmiyordu. Pes etmeyerek aramaya devam etti , Fırtınadan önünü bile göremiyordu büyük ihtimalle John gibi oda kaybolmuştu ama abisini bulmalıydı . Bir karartı gördüğünü sandığında artık yürüyecek halde değildi, ya donarak ölecek yada bir kurt tarafından öldürülecekti... Dizleri üzerine çöktü üşüyordu biraz uyusa belki eski gücü yerine gelebilirdi evet evet gözlerini yavaşca kapadı artık eskisi kadar üşümediğini farketti. Bu iyi gelmişti yavaşca uykunun onu esir almasına izin verdi. Merak etme abi seni bulacağım biraz uyuduktan sonra...
Beyaz ötü ormanın üzerinde alabildiğine uzanıyordu, uzaklardan duyulan kurdun uluma sesi yeni bir gecenin başladığını haver veriyordu.
*********************** Yeni bir dost ************************
Burnuna kızarmış et kokusu geliyordu, buda gördüğü o rüyalardan biri olmalıydı. Hatta abisi John"un kahkahalarla dolu sesi kulaklarına geldiğinde bunun bir rüya olduğuna emin olmuştu, evet evet buda o gördüğü rüyalardan biriydi.
"Ah John nerdesin?" Ama bu bir rüya ise nasıl oluyorda biri ayak parmaklarını gırıklıyordu üstelik ıslak bir şeyle. Gülümsemesi kahkahaya dönüştüğünde gözlerini açtı.
Aaaaaaaaah...! Uzak dur benden! Defol git , sana söylüyorum git!