Elf kralı Gulthar, iç savaşın çıkmasına engel olması için büyücülerden yardım istemişti, ancak büyücülerin Reven’e gelmesi asi elfleri iyice kızdırmıştı…

“İç savaşın çıkması an meselesi.”

Büyücü heyetinin başında deneyimli büyücü Caster vardı…

“Belki de onlara istediklerini vermelisiniz.”

Büyücüleri Reven’e çağıranın aslında elf kralının görünümünde olan Aegron isimli bir kızıl elf olduğu ortaya çıkmıştı…

“Şimdi onlardan önce hazineyi biz bulmalıyız. O insan büyücü artık benim en başından beri elf kralı olmadığımı öğrenmiştir.”

Caster, Efla isimli ölmüş bir elfin bedenine yerleşmiş olan elf kralı Gulthar’ın, orman elfleriyle birlikte yaşayan oğlu Moonwhisper’a ulaşmasına yardım etmişti, ama babasını tanımayan Moonwhisper özbabasını öldürmüştü…

“Oğlum, çok güçlü ve cesur olmuşsun… Seninle…”

“Ne dedi sana, Moonwhisper?”

“Sadece saçmaladı.”

“Büyücü Savaşları” devam ediyor…

6. Bölüm “Illyra”

Caster orman elflerini takip ediyordu, başka çaresi de yoktu zaten. Arkadan gelen bir grup orman elfi de Efla’nın cesedini taşıyordu. Aslında o elf kral Gulthar’ın ta kendisiydi, ama kimseyi buna inandıramazdı Caster, kralın özoğlu olan Moonwhisper’ı bile.

Yarı-elf Edmond, orman elflerinin reisi, onları bekliyordu. Reis, kral ile aynı anlama geliyordu ama orman elfleri “kral” sözcüğünü soğuk buldukları için daha samimi olan “reis” sözcüğünü kullanırlardı.

“Beni dinlemelisin, Moonwhisper. Gerçeği öğrenmek gerekiyor, demin öldürdüğün kişi aslında yüksek elf kralı Gulthar idi ve sen de onun öz oğlusun.” diye fısıldadı Caster, Moonwhisper’a.

“Buna inanmamı bekleyemezsin, öz babamı öldürmüş olamaz.” dedi Moonwhisper ve daha fazla büyücünün saçmalıklarını dinlememek için yanından ayrıldı.

“İnsan büyücü ve öldüğü halde bedeninden yayılan enerjiye bakılırsa bir kızıl elf, biliyor olmanız gerekirdi, bu bölgeye girilmesi yasaktır, hele hain elflere hiç izin veremeyiz.” diye söze başladı Edmond.

Ne de uzun devrik cümleler kuruyor bu, diye içinden düşündü Caster. Ardından: “Yine de bu hemen yaylarınızı bize doğrultmanızı haklı çıkartmaz.” diye kendini savundu.

“Burada bizim yasalarımız geçerlidir.”

“Peki, bana ne yapacaksınız?”

“Bizim yerimizi gördün, buradan ayrılmana izin veremeyiz. Üzgünüm, bay büyücü.”

“Ne demek şimdi bu? Orklar bile daha mantıklı karar verirlerdi bu durumda, beni sırf sizin üstlerine sinekler tünemiş kutsal ahşaptan binalarınızı gördüm diye öldüremezsiniz.”

O sırada insan bir korucu koşturarak yanlarına geliyordu. Elfler onun geçmesine izin verdiler. Korucu: “Saygıdeğer reis, burada neler olduğunu söyler misiniz?” diye sordu.

“Merak etmeyin, genç korucu. Bölgemize izinsiz girmiş bir büyücü sorunumuz var da sadece.” diye yanıt verdi reis.

Korucu, Caster’a bakarak: “Bu gerçekten de inanılmaz. Caster! Büyücü şapkasının altında kurbağaları gizlice okuluna sokmaya çalışırken her seferinden yakalanan dikkatsiz kuzenimin burada ne işi var?” dedi şaşkınlıkla.

“Illyra! Korucu olmak için on yaşında gizlice evden kaçan doğa aşığı kuzenimin esas ne işi var burada?” diye karşılık verdi Caster.

“Illyra, lütfen bana yardım et. Anlatmaya çalışıyorum, inanmıyorlar. Gulthar ile buraya varmaya çalışıyorduk, ama orman elfleri bize saldırdılar ve Gulthar öldürüldü. Bir kızıl elf ile onun gnom yardımcısı da kralın oğlu Moonwhisper’a zarar vermeyi planlıyorlar.” diye anlattı Caster, başından geçenleri.

“Gulthar mı? Nedenen baştan bana bunu söylemedin ki?” dedi Edmond sinirle ve orman elfleri tarafından getirilen Efla’nın cesedine yaklaştı. Bir kaç dakika onun başında bekledi, sonra da: “Büyücü haklı, gerçekten de yüksek elf kralıymış.” diye belirtti.

Moonwhisper, kaskatı kesilmişti ve bir şey diyemiyordu. Illyra, Moonwhisper’ın yanına geldi ve onu sakinleştirmeye çalıştı: “Bunu bilmiyordun.”

Moonwwhisper bir şey demedi, ağlamıyordu da ya da en azından ağlamamak için uğraşıyor gibiydi. Caster, Edmond’a dönerek: “Bir şeyler yapılamaz mı?” diye sordu.

Edmond ciddiydi: “Sadece tek bir alternatif var, bay insan büyücü. Ya öleceksiniz, ya da bu durumu düzelteceksiniz.”

6. Bölümün Sonu!

Not: Maceranın ilk kısmı böylece bitmiş oldu. Devamı eğer istenirse gelecektir, ama yorumlara bağlı bir durum bu…

Elf kralı Gulthar, iç savaşın çıkmasına engel olması için büyücülerden yardım istemişti, ancak büyücülerin Reven’e gelmesi asi elfleri iyice kızdırmıştı…

“İç savaşın çıkması an meselesi.”

Büyücü heyetinin başında deneyimli büyücü Caster vardı…

“Belki de onlara istediklerini vermelisiniz.”

Bir gnom olan Lydronk, elf kralını kaçırınca kızıl elf olduğundan şüphelendiği Efla’dan yardım almak zorunda kalmıştı…

“Siz aranızda sorunları çözerken ben elf kralını kaçırabilirim.”

“Kralı kurtarmamız gerekiyor, sanırım.”

Büyücüleri Reven’e çağıranın aslında elf kralının görünümünde olan Aegron isimli bir kızıl elf olduğu ortaya çıkmıştı ve Lydronk da görünüşe gore onun yardımcısıydı…

“Şimdi onlardan önce hazineyi biz bulmalıyız. O insan büyücü artık benim en başından beri elf kralı olmadığımı öğrenmiştir.”

“Elf kralını öldürüp onun yerine geçmeniz ve ardından insan büyücülerden yardım istemeniz çok akıllıca bir davranıştı, Aegron efendimiz.”

“Büyücü Savaşları” devam ediyor…

5. Bölüm “Moonwhisper”

Efla ve Caster, Lydronk’un saraydayken kalmış olduğu misafir odasındaydılar. Lydronk görünüşe göre, elf kralı Gulthar’ın ölü bedenini dolabında bunca zaman saklıyordu. Yanılsamalarıyla tanınan bir gnom için oldukça kolay bir görevdi.

“Kızıl elf ırkından hain bir büyücü, elf kralı Gulthar’ı öldürdü. Lydronk da gerçek ortaya çıkmasın diye elf kralını dolabında sakladı. Ardından kızıl elf büyücü, kralın görünümünü alarak Mithas’ın insan büyücülerini çağırdı. Sanırım amacı elf kralının öldürülmesini insanlara atmaktı.” diye açıkladı Efla.

“Gulthar öldü ve sen bunu biliyorsun. Peki o eylem neyin nesiydi? Elfleri kışkırtıp sarayın önünde kralınla görüşme talep edeceğine en baştan gerçeği birilerine anlatsaydın ya?” dedi Caster sinirle.

“Bu o kadar kolay değil, bana inanan olmazdı. Lydronk’u gördün, oldukça etkileyici büyüleri var. Elflerin zihinlerine girip istedikleri gerçekliğe inanmalarını sağlayabilirdi, beni bir iblis gibi gösterirdi ve sonra halkım tarafından öldürülebilirdim.”

“Halkım dedin…” diye belirtti Caster ve o anda gerçeği de anlaması bir oldu. Efla’nın karşısında ne yapacağını bilemeden eğildi, aslında böyle bir saygıya gerek yoktu bir insan büyücü olduğunu da hesaba katarsak. Yine de böylesi bir olay, büyü tarihine altın harflerle kazımacak cinstendi.

“Kral Gulthar, sizsiniz…” dedi Caster, ölü bedeni dolabın içinde olabilirdi ama karşısındaki elf kralı Gulthar’ın yeni bedeniydi. Bu aynı zamanda sarayın önünde ilk kez Efla ile karşılaştığında neden onda bu kadar yoğun bir büyü hissettiğini de açıklıyordu.

“Zihninizi başka bir bedene aktardınız anladığım kadarıyla. Bu çok güçlü bir büyüdür, gerçekten de muazzam bir büyü yeteneğiniz var…” diye hayretle konuşmasına devam etti Caster.

“Aegron isimli bu kızıl elf belki gerçekten de güçlü bir büyücüydü, ama yine de beni öldürebilecek kadar güçlü olacağını sanmıyordum. Belli ki başka bir güç vardı bunun arkasında. Ama sonuçta öleceğimi anlamıştım ve zihnimi bedenimden ayırdım ben de.” diye anlattı Efla.

“Bir demirci çırağıydı Efla, herkesin saygı duyduğu ama gece karanlığında ormanda vahşi bir ayının saldırısına uğramıştı. Öldüğü halde kimse bulamadığı için iki haftadır ormandaydı. Zihnimi kendi bedenimden ayırdığımda Efla’nın ölü bedeniyle temas kurdum, ardından Reven’e geri döndüm. Ne de olsa kimse Efla’nın aslında ölmüş olduğunu bilmiyordu, kendimi hemen ortaya çıkartmamaya karar verdim. Benim şeklimde görünen kızıl elfin ise büyücüleri çağırdığını fark ettiğimde harekete geçtim ve bir isyan çıkartıp saraya girmeyi düşündüm. Böylece gerçeği açığa çıkartacak kanıtlara ulaşabilirdim, en basitinden ölü bedenimin nereye saklandığını bulsam da yeterli olacaktı.”

Anlattıkları cidden inanılması imkansız geliyordu kulağa. Efla da bunun bilincindeydi. Caster’a: “İnanmıyorsan anlarım ama gerçek böyle.” dedi.

Caster ise Efla’ya inanıyordu zaten, hele onda hissettiği bu yoğun büyüyü mantıklı bir şekilde açıklamış oluyordu bu gerçek. Caster daha başka bir konuya dikkat çekti: “Öncelikle hala saraydan çıkamadığımızı hatırlatırım. Lydronk yokken kralın bedeni açıkta duruyor ve bizim burada durmamız tehlikeli, elfler burada bizi yakalasa tüm suç Aegron denilen o kızıl elf büyücünün de planlarına uygun olarak büyücülerin üstüne atılmış olacaktır.”

“Takip et beni, sadece benim bildiğim gizli bir tünel vardır. Buradan kısa yoldan Reven’den çıkabiliriz.”

“Peki, nereye gideceğiz?”

“Orman elflerine gitmemiz gerekiyor hem de hemen. Sen de duysun, hazineyi biliyorlar. Onlardan önce biz ona ulaşmalıyız.”

“Hazineyi duymuş olmam hazinenin ne olduğunu da bildiğim anlamına gelmiyor.”

“Hazine, benim oğlum…” dedi Efla ama sonra: “Benim oğlum hazinenin anahtarı.” diye ekledi.

“Sizin oğlunuz yok diye biliyordum ben.”

“Var, ama kimse bilmiyor. Doğduğunda onu orman elflerine göndermiştim, gerçeği oğlum da bilmiyor. Çünkü çok önemli bir sırrı koruması gerekiyor, onu Reven’de tutamazdık. İsmini Moonwhisper koymuştum, çünkü doğduğunda gökteki aydan bana bir fısıltı ulaşmıştı: Onu koru demişti bana.”

Bu gitgide saçmasapan fantastik bir klişeye doğru ilerliyor, diye düşündü Caster ama bir şey demedi.

***

Üç saatin sonunda tünelden çıkmışlardı ve orman elflerinin yaşadığı bölgeye doğru ilerliyorlardı vahşi doğanın hüküm sürdüğü ormandan geçerek.

“Ne zaman gerçeği öğrenecek, oğlunuz Moonwhisper?” diye sordu Caster.

“Gerekmedikçe öğrenmeyecek.” diye yanıt verdi Efla.

“Bu çok saçma, orman elfleriyle yaşayan oğlunuzun yanına gidiyoruz ve ona hiç bir şey demeyecek misiniz?” dedi sesini yükselterek Caster. Ama bir ıslık gibi ilerleyen bir ok ayağının dibine saplandı.

“Orman elfleri, buralara kadar gelmezlerdi genelde.” dedi şaşırarak Efla.

“Dikkat edin…” diye uyardı Caster, ama ok Efla’nın tam kalbine saplanmıştı. Caster şaşırmıştı, bu kadar hızlı yay kullananı takdir etmeyi bile bir an için düşünmüştü. Yerde yaralı bir halde duran Efla’nın yanına gidiyordu ki üç orman elfi ortaya çıktılar yaylarıyla.

“Geri dur…” dedi genç bir orman elfi Caster’a tehditkar bir ses tonuyla.

Aynı kralın gençliği, diye düşündü Caster. Karşısında duran bir orman elfi olamazdı, yüksek elflerin asil duruşuna sahipti ve yüzü aynı elf kral Gulthar’ı andırıyordu.

Efla ölümünün yakın olduğunu hissediyordu. Ona oku atan elfe seslendi: “Oğlum, çok güçlü ve cesur olmuşsun… Seninle…”

Sözleri yarım kalmıştı. Orman elflerinden biri Efla’nın konuştuğu elfin yanına giderek: “Ne dedi sana, Moonwhisper?” diye sordu.

“Sadece saçmaladı.” diye yanıt verdi Moonwhisper.

5. Bölümün Sonu

Gelecek bölümde…

Moonwhisper, Gulthar’ın oğlu mu?

“Buna inanmamı bekleyemezsiniz. Ben babamı öldürmüş olamam.”

Orman elfleri Caster’a ne yapacaklar?

“Sadece tek bir alternatif var bu durumda, bay insan büyücü. Ya öleceksiniz ya da bu durumu düzelteceksiniz.”

“Büyücü Savaşları” 6. bölümüyle çok yakında…

Elf kralı Gulthar, iç savaşın çıkmasına engel olması için büyücülerden yardım istemişti, ancak büyücülerin Reven’e gelmesi asi elfleri iyice kızdırmıştı…

“İç savaşın çıkması an meselesi.”

Büyücü heyetinin başında deneyimli büyücü Caster vardı…

“Belki de onlara istediklerini vermelisiniz.”

Caster, elf kralının saldırısına uğramıştı ve diğer büyücü arkadaşlarının öldürüldüğünü fark etmişti.

“Bana ne oldu böyle?”

“Keşke ben de yanıtını bilseydim.”

Bir gnom olan Lydronk, elf kralını kaçırınca kızıl elf olduğundan şüphelendiği Efla’dan yardım almak zorunda kalmıştı…

“Siz aranızda sorunları çözerken ben elf kralını kaçırabilirim.”

“Kralı kurtarmamız gerekiyor, sanırım.”

“Büyücü Savaşları” devam ediyor…

4. Bölüm “Aegron”

“O ufak boylunun kralı kaçırmasına izin veremeyiz.” diye söylendi Caster ve Efla’nın ayağa kalkmasına yardım etti. Efla hala şokta gibiydi, Caster’a bir sure şüpheyle baktı. Ardından: “Haklısın.” diyebildi.

Caster ile Efla, koridordan ilermeye devam ettiler. Koridor hiç bitmeyecek gibi duruyordu. Caster, Efla’dan özür dilemesi gerektiğini düşünüyordu. Eylemci elfleri o kışkırtmış olabilirdi, ama o sonuçta sadece halkın sorunlarını kralına ulaştırmaya çalışan ve belki de yaptıklarında kendine gore haklı olan bir elfti.

“Sanırım senden özür dilemem gerekiyor.” dedi Caster.

“Özre gerek yok, siz büyücüler bazen düşünmeden ağzınıza geleni söyleyebiliyorsunuz. Hele insan ırkına mensup büyücüler daha bir dikkatsiz oluyor, yani sen tam bir insan büyücülerini temsil edecek bir şekilde davranıyordun.”

Tam bir politikacı konuşması, diye düşündü Caster ama Efla’ya bir şey demedi. Sadece gülümsedi ve bir daha da bu konuyu açmadı.

Koridorun sonuna geldiklerinde devasa bir aynayla karşılaştılar. Aynada Caster kendini görünce bir an için ürperdi, hele sırtında taşıdığı üç elmaslı asayı da görünce bir an için kendisini efsanevi büyücü Safiel Persoul gibi hissetti.

Efla, Caster’ın omzuna hızla dokundu ve onu geri çekti: “Bu sıradan bir ayna değil, büyüyü hissetmiyor musun?”

Caster, dikkatini veremediği için kendine kızdı önce. Efla haklıydı, bu aynadan yüksek miktarda sadece büyücülerin hissedebildiği bir tür enerji yayılıyordu.

“O gnomon oyunu bu, yanılsamalarından biri.” diye belirtti Caster.

Aynada beliren Lydronk: “Gerçekten de sandığımdan daha zekisiniz, insan büyücü.” diye konuştu.

“Kralımıza ne yaptın?” diye bağırdı Efla ve ardından sapı gümüş kaplama olduğu parlamasından belli olan kısa kılıcını çıkartmıştı.

“Bunun yanıtını sen zaten biliyor olmalısın, elf. Şimdi benim gitmem gerekiyor, çok geç olmadan hazineyi ele geçirmeliyim.” diye yanıt verdi Lydronk ve birden kayboldu.

“Hazineyi biliyorlar.” diye kalakalmışt Efla.

Caster: “Yanıtını biliyorsun dedi sana. Kralın nerede olduğunu gerçekten de biliyor musun yoksa? Onlarla işbirliği filan mı yaptın sen?” diye sorularını sıraladı. Tekrardan şüphelenmeye başlamıştı Efla’dan.

“Kralın nerede olduğunu en başından beri biliyordum.” dedi Efla sakince.

“Ne demek şimdi bu? Daha açık olursan sevinirim.”

***

Lydronk, elf kralının yanındaydı. Karanlık bir odadaydılar, ama Lydronk elindeki çakmağı yakınca oda biraz olsun aydınlandı.

“Haklıymışsınız, gerçekten de oymuş.” dedi Lydronk, krala.

“Bunu en başından anlamamız gerekiyordu, kahretsin.” dedi Gulthar öfkelenerek ve Lydronk’un omzuna vurdu.

Lydronk yere düşünce oda tekrar karanlık oldu, ama Gulthar elini çırparak odanın ortasında ışık saçan bir kürenin belirmesini sağladı. Ardından da gerçek şekline büründü. Kızıl renkli cübbesiyle ırkını temsil edebilecek güçte büyücü olan bir kızıl elfti.

“Şimdi onlardan önce hazineyi biz bulmalıyız. O insan büyücü artık benim en başından beri elf kralı olmadığımı öğrenmiştir.” diye belirtti kızıl elf.

“Elf kralını öldürüp onun yerine geçmeniz ve ardından insan büyücülerden yardım istemeniz çok akıllıca bir davranıştı, Aegron efendimiz.” dedi saygıyla Lydronk.

“Eğer Efla ortaya çıkmasaydı her şey planlandığı gibi devam edecekti, ama bu aramızda kalacak. Sakın kimseye gerçeği söylemeyeceksin, o öldü diye bilinecek herkes tarafından.” diye uyardı Aegron, gnomu.

“Tabi ki de, efendim.” diyebildi Lydronk.

4. Bölümün Sonu

Gelecek bölümde…

Efla, gerçekten de elf kralının yerini biliyor mu?

“İnanmıyorsan anlarım, ama gerçek böyle.”

Caster, şimdi neye karar verecek?

“Öncelikle hala saraydan çıkamadığımızı hatırlatmak isterim.”

“Büyücü Savaşları” 5. bölümüyle çok yakında…

Elf kralı Gulthar, iç savaşın çıkmasına engel olması için büyücülerden yardım istemişti, ancak büyücülerin Reven’e gelmesi asi elfleri iyice kızdırmıştı…

“İç savaşın çıkması an meselesi.”

Büyücü heyetinin başında deneyimli büyücü Caster vardı…

“Belki de onlara istediklerini vermelisiniz.”

Efla isimli bir elfin başı çektiği bir grup elf sarayın önünde eylem yapıyordu ve Caster’ın eylemcilerin karşısına dikilmesi iyice asi elfleri sinirlendirmişti…

“Buraya niçin geldiğinizi biliyorum. Elf kralına suikast yapmayı planlıyorlar.”

Caster, saraya geri döndüğünde elf kralının saldırısına uğramıştı ve diğer büyücü arkadaşlarının öldürüldüğünü fark etmişti.

“Bana ne oldu böyle?”

“Keşke ben de yanıtını bilseydim.”

“Büyücü Savaşları” devam ediyor…

3. Bölüm “Lydronk”

Gulthar ile Caster, sarayın koridorlarında ilerliyorlardı. Caster, eylemcileri kışkırtan Efla’yı düşünüyordu, onda değişik bir şey vardı. Hatta kızıl elf olduğundan emin gibiydi, ama artık bundan şüphe duyuyordu.

“Onun peşine düşmem gerekebilir, Efla’dan bahsediyorum. Eğer büyücülerin öldürülmesinde rolü varsa bu işin peşini bırakamam.” diye belirtti Caster.

“Bunu yapamazsın, o benim halkımdan biri.” diye acı dolu bir sesle karşılık verdi Gulthar.

“Umalım da halkından biri olsun.” diyebildi sadece Caster.

Altın ve gümüşlerle süslenmiş koridorlar, yüksek elflerin o kadar da ekonomik yönden çökük durumda olmadıklarını düşündürtmüştü bir an için Caster’a ama sonra burasının saray olduğunu hatırlattı kendine, asıl halk ne durumdaydı kim bilir?

“Bu gürültüde uyayamadığım için kusura bakmayın, efendiler. Yüksek elflerin bu kadar misafirperver olduğunu bilseydim yüz yıl önceden saraya yerleşirdim.” diye homurdanarak odasından çıktı o sırada Lydronk.

Lydronk, bir gnomdu. On gün önce Reven’e gelmişti. Aynı zamanda büyücüydü de, ama daha çok illüzyonist denilirdi gnom büyücülerine çünkü yanılsamalar meydana getirmede o kadar ustalaştırmışlardı ki rakiplerini sahte bir gerçekliğe bile hapsedebilecek güçte oldukları bile söylenmekteydi.

“Ah, tanıştırmayı unuttum. Lydronk efendi, Polantes kıtasından gelen bir misafirimiz, gnomlarla diplomatik bir süreçten geçiyoruz da. Lydronk da bir araştırması için, buralara gelmişti ve biz de Reven’de kalması için ısrar ettik.” diye tanıttı Gulthar, gnomu Caster’a.

“Şu Safir Savaşı kahramanlarından biri olan Lydronk ile akrabalığınız var mı?” diye sordu heyecanla birden Caster. Öğrenciyken Lydronk’un ismini hep Lydong diye karıştır dururdu ama tarih derslerinde en çok Safir savaşı ve o dönemin kahramanlarının hikayelerini dinlemeyi severdi. Genelde sınavda bir türlü Lydronk’un adını doğru hatırlayamazdı ama olsun efsanevi büyücü Safiel Persoul’un gnom dostunun arkasından laf edecek değildi ya sonuçta.

“Lydronk’un torununun çocuğuyum ben. Lydronk Iki de diyenler olur ama pek sevdiğim söylenemez bu ismimi bu yüzden Lydronk demenizi tavsiye ederim.” diye yanıt verdi Lydronk soğuk bir sesle.

Pek de sevecen bir gnom değil, diye düşündü Caster. Gnomlar, her durumda barıştan yana, şakacı ve sevgi dolu olarak bilinirlerdi. Bu gnom biraz arada kaynamıştı anlaşılan.

“Gelin, efendi gnom. Asi elfler, bizleri bulmadan saraydan çıkmanın yolunu arıyorduk. Siz de bizimle gelirseniz seviniriz.” dedi Gulthar.

“Büyücü arkadaşlarımı öldüren kişi cezasını bulmadan için rahat etmeyecek ama söyleyeyim.” dedi birden öfkeyle Caster.

“Ben böyle bir şey yapmam.” diye karşılık verdi Gulthar incinmiş bir sesle.

“Sizin yapmadığınızı biliyorum, belki de iradeniz dışında bir şey oldu. Biri size büyü yaptı, olamaz mı?”

“Elf kralı Gulthar’dan bahsediyoruz burada, evlat. Hiç bir büyü, elf kralına zarar veremez.” diye araya girdi Lydronk.

Gnom haklıydı, elf kralı Gulthar Neirre’nin en güçlü büyücülerden biri olarak biliniyordu. O halde gerçekte ne olmuştu? Büyücüleri kim öldürmüştü?

O esnada Efla’nın sesi duyuldu: “Muhabbet ederek zaman kaybetmenizi biraz garip buldum.”

“Seni kızıl elf, ne yaptın büyücü arkadaşlarıma söyle?” diye bağırdı Caster.

“Kaç kere diyeceğim, benim o soysuz elflerle bir ilişkim yok. Elf kralı Gulthar’ı etkin altına almış olabilirsin, ama onu saraydan kaçırmana izin vermeyeceğim. Fikirlerine karşı çıksam da o benim kralım…”

İşte bu garip bir durum, diye düşündü Caster. Efla’ya dikkatle bakarak: “Birisi o zaman büyücü arkadaşlarımı öldürdü, elf kralı Gulthar’a bir şeyler yaptı. Neler olduğunu anlamak istiyorum sadece ben de aynen senin gibi.” diye açıkladı.

Lydronk, elindeki bıçağı Gulthar’ın bacağına dayamasıyla olaylar daha da karışık bir hal almaya başladı: “Siz aranızda sorunları çözerken ben elf kralını kaçırabilirim.”

Caster ile Efla kımıldayamadıklarını fark ettiler, ayakları yere yapışmış gibiydi. Gulthar ise bayılmış gibiydi ve bacağından çekiştiren ufak boylu büyücünün dediklerini aynen yapıyordu. Lydronk: “Beni takip edin, yüce kral.”

Lydronk ile Gulthar uzaklaşırken Caster yavaşça hareket edebildiğini fark etti. Efla’ya dönerek: “Kralı kurtarmamız gerekiyor, sanırım.” dedi zor duyulan bir sesle.

3. Bölümün Sonu

Gelecek bölümde…

Lydronk neden elf kralını kaçırdı?

“O ufak boylunun, kralı kaçırmasına izin veremeyiz.”

Efla hakkında gerçekten de Caster yanılıyor mu?

“Sanırım senden özür dilemem gerekiyor…”

“Büyücü Savaşları” dördüncü bölümüyle çok yakında…

Elf kralı Gulthar, iç savaşın çıkmasına engel olması için büyücülerden yardım istemişti, ancak büyücülerin Reven’e gelmesi asi elfleri iyice kızdırmıştı…

“İç savaşın çıkması an meselesi.”

Büyücü heyetinin başında deneyimli büyücü Caster vardı…

“Belki de onlara istediklerini vermelisiniz.”

“Nasıl yani, onların kızıl elflerin yanına mı gitmelerine izin vereyim? Elflerin tarihlerini unuttunuz sanırım. Onlar hain elflerdir, damarlarında hırs ve öfkeden başka bir şey akmaz.”

Elflerin eyleminin uzaması üzerine Caster, artık bir şeyler yapılması gerektiğini düşünüyordu…

“En azından bizim olaya müdahale etmemize izin verin.”

“Ne yapmayı düşünüyorsunuz ki?”

“Büyücü Savaşları” devam ediyor…

2. bölüm “Efla”

Caster eylemci elflerin karşısına çıktığında elfler şaşkınlıklarını gizleyemediler. Elf kralı Gulthar yerine bir insan büyücü mü onlarla ilgilenmeye gelmişti?

“Sanırım yirmi yılda inşa ettiğiniz şu güzelim sarayı taşlamanız pek mantıklı değil.” diye söze başladı Caster.

Asi elflerin lideri öne çıktı: “Sen kim oluyorsun da elf kralı ile halkının arasına giriyorsun?”

Caster, konuşan elfi süzdüğünde onda garip bir şey fark etti. Bir büyü kalkanı ile çeviriydi, Caster ona yoğunlaştığında zihnini okuyamadığını anladı. Karşısındaki elf sıradan bir elften daha fazla büyüye hakimdi, pek de siyasete yönelmiş bir elften beklenmeyecek kadar fazla hem de.

Yüksek elflerde büyücüler, kralın danışmanları olarak atanan bir kaç seçkin elften oluşurdu. Bir de rahip ve rahibelerin bir kısmı lanet kırma ve iyileştirme büyülerinde uzmanlaşmışlardı. Ama karşısında dikilen elf zihin üzerine odaklı büyülerde uzmanlaşmış gibiydi, daha çok karşısındakinin algısıyla oynayan büyülerdi bunlar.

“Elfleri kışkırtan sen misin?” diye sordu Caster.

“Ben sadece gerçekleri dile getirdim, bana inananlar da peşimden geldiler. Siz büyücüler, biz elfleri köle yapmak istiyorsunuz.” diye karşılık verdi elf.

“Bunu burada yaşayan bir elfin demiş olmasını anlarım, ama sen buraya ait değilsin. Doğru tahmin ettim değil mi?”

“Bu ne cüret? Ben bir yüksek elfim, bu topraklarda doğdum.”

Caster gülmeye başladı. Her şey anlaşılmıştı. Elfe bakarak: “Siz kızıl elfleri tanımak çok kolaylaştı iyice, bu öfke ve kibriniz sizi ele veriyor.” dedi.

Etrafındaki elfler bunun üzerine geri çekildi. Ama eylemcilere liderlik eden elf, büyücünün ona “kızıl elf” yakıştırması yapmasından çok rahatsız olmuştu, hatta bunu bir aşağılama olarak gördüğü yüzünden okunuyordu. Caster ise elfin diyeceği lafı bekliyordu.

“Kızıl elf olsam bile, dediklerimin doğrululuğunu etkilemezdi. Ama beni herkes tanır. Benim adım Efla, burada doğdum ve gerekirse burada da öleceğim.” diye karşılık verdi Efla.

“Burada Efla diye biri yaşamış olabilir, ama bu onu öldürüp yerine geçtiğin gerçeğini değiştirmiyor.” dedi sakince Caster.

Efla bu sefer öfkeyle büyücüye baktı ve: “Bu kadarı yeter, buraya niçin geldiğinizi biliyorum.” dedi. Sonra etrafına: “Elf kralına suikast yapmayı planlıyorlar.” diye kışkırttı.

Caster bu söz üzerine kralı yalnız bırakmaması gerektiğini anladı ve saraya girdi. Gulthar, toplantı odasında Caster’ın eylemcileri sakinleştirmesini bekliyordu. Büyücünün aniden geri dönmesine şaşırmıştı.

“Diğer büyücüler nereye kayboldular?” diye sordu Caster, krala.

“Bilmiyorum, peşinizden gittiler bir süre sonra.” diye yanıt verdi Gulthar.

Caster, etrafa baktı ama büyücüler yoktu ortada. Sonra arkasını döndüğünde Gulthar’ın elinde bir bıçakla ona yaklaştığını döndü. Caster: “Napıyorsunuz?” diye bağırsa da geç kalmıştı, kral ilk saldırısını gerçekleştirdi ama Caster son anda geri kaçabildi.

Caster, kralın elindeki bıçağa yoğunlaştı ve bıçak kralın elinden düştü. Caster: “Size ne oldu böyle?” diye bağırdı ve o anda yerdeki kanları fark etti. Büyücü arkadaşlarının öldürüldüğü gerçeğini acı bir şekilde anladı.

O esnada Efla odaya girdi ve: “Bakınız, büyücü bizim kralımıza saldırıyor.” diye bağırdı arkasından saraya giren asi elflere.

Caster, Efla’yı ve odaya giren diğer asi elfleri tek bir bakışıyla geriye savurdu ve kapıyı kapattı. O sırada kral başını tutarak: “Bana ne oldu böyle?” diye sordu Caster’a.

“Keşke ben de yanıtını bilseydim.” diye karşılık verdi Caster. Krala biri bir büyü yapmıştı belli ki, hatta büyücü arkadaşlarını kralın kendisi bile öldürmüş olabilirdi.

Aklında bir sürü soru vardı. Kralın öyle davranmasına nasıl bir büyü neden olmuştu? Bunun eylemci elfler ve onların lideri Efla ile bir ilgisi var mıydı? Peki, diğer büyücü arkadaşları nasıl olmuştu da kendilerini koruyamamışlar ve ölmüşlerdi?

“Reven’den kaçmamız gerekiyor. Yoksa başımız büyük bir belaya girecek. Sizin büyücü dostlarımla benim de elflerle…” dedi kesin bir dille Caster.

2. Bölümün Sonu

Gelecek bölümde…

Efla bir kızıl elf mi?

“Onun peşine düşmem gerekebilir.”

“Bunu yapamazsın, o benim halkımdan biri.”

Büyücüleri, elf kralı mı öldürdü?

“Ben böyle bir şey yapmam.”

“Belki de sizin iradeniz dışında bir şey oldu.”

“Büyücü Savaşları” üçüncü bölümüyle çok yakında…

“Giriş”

Yıl 1785

Neirre gezegeninde kaos hakimdi o yıllarda. Yüksek elflerin yaşadığı şehir olan Reven’de iç savaş çıkmak üzereydi. Reven’i yüz elli yıldır yönetmekte olan Kral Gulthar zor durumdaydı, yüksek elflere yakın bir bölgede yaşayan orman elflerinden yardım istemişti, ama orman elflerinin kendi sorunları vardı. Ondan Gulthar’a yardım etmeyi kabul etmemişlerdi.

Gulthar da son çare olarak büyücülerden yardım istedi. Mithas şehrinin yönetimi büyücülerin elindeydi iki yüz yılı aşkın süredir. Büyücüler yardım isteğini geri çevirmediler, ama kesin olarak yardım etmeden önce Reven’deki durumu araştırmaları için bir büyücü heyeti yollamayı uygun buldular. Büyücü heyetinin başında büyücü Caster vardı…

1. Bölüm “Reven’e Varış…”

Caster, her biri farklı renklerde olan üç elmasla süslendirilmiş asasını elinden bir an olsun bırakmıyordu. Bu asayı ona yıllar önce efsanevi bir büyücü olan Safiel Persoul emanet etmişti. Normal bir büyücü asasından pek bir farkı yoktu. Mor, pembe ve beyaz renkteydi asanın üstündeki elmaslar ve elmasların bir özelliği de yoktu asayı süslemekten başka. Ama Safiel gibi üç elmaslı asa da büyücü tarihinde yerini almıştı. Şimdi Caster bu asanın koruyucusuydu.

Reven Kralı Gulthar çok yaşlanmıştı. Kırışık dolu yüzünde endişe ve korku vardı. Caster bunu fark etmekte zorlanmamıştı.

Elflerin tarihinde ilk defa barışçıl olarak bilinen yüksek elflerde ayrılık söz konusu olmuştu. Bir grup yüksek elf, Reven şehrinin artık elflerin başkenti olarak geçmesini doğru bulmuyordu. Ekonomik ve siyasi yönden her yere uzaktı bu şehir. İnsanlar, Henter madenlerini orkların elinden almayı başardığından beri yükselişe geçmişti, elfler fakirleşmiş ve daha kötüsü insanların sömürgesi olmaya başlamıştı. Bir tek orman elfleri ile kendilerini çok üstün ırk olarak gören kızıl elfler, insanlar tarafından ezilmiyordu.

Gulthar’ın iç savaşın çıkmasını engellemesi için insan büyücüleri çağırması asi grubu iyice sinirlendirmişti. Bir kısmı orman elflerine sığınmayı, hatta kızıl elflerle ittifak kurmaktan yana bir düşüncedeydi. Büyücülerin Reven’e ayak basmasıyla da asi düşüncelerin yerini şiddet almaya başlamıştı.

Caster ile büyücüler heyeti, Gulthar’ın sarayında ağırlanıyordu. Soğuk çay iyi gelmişti. Çünkü hava çok sıcaktı. Caster’ın en az üç bardak çay içmesinin ardından toplantı salonuna geçildi. Sarayın dışından sesler duyuluyordu. Asi bir grup, eylem yapmaktaydı.

“Büyücüler Reven’den dışarı!”, “Aşağılık insanlar, bizi rahat bırakın”, “O asalarınızı kırmadan defolup gidin” eylemcilerin ellerindeki pankartlardan bazılarına örnekti.

“İç savaşın çıkması an meselesi.” dedi hüzünlü bir sesle Gulthar.

“Belki de onlara istediklerini vermelisiniz.” dedi Caster, düşünceli bir sesle.

“Nasıl yani, onların kızıl elflerin yanına mı gitmelerine izin vereyim? Elflerin tarihlerini unuttunuz sanırım. Onlar hain elflerdir. Yıllar önce büyük bir katliam yaparak kendi elf kardeşlerini öldürdüler, onlar da bir zamanlar yüksek elflerdendi. Ama artık Kızıl elflerdir, çünkü damarlarında hırs ve öfkeden başka bir şey akmaz.” diye karşı çıktı Gulthar.

“Belki de bu kızıl elflerin yüksek elflere oynadığı bir oyundur.” dedi Caster’ın yanında oturan genç büyücü.

“Buradaki elflerin büyük bir çoğunluğu ise insanların bize bir oyun yaptığını düşünmektedir.” diye karşılık verdi Gulthar azarlayıcı bir ses tonuyla.

“Bu kadar yeter, en iyisi gidip eylemcilerle bizim bir görüşmemiz. En azından bizim niyetimizin iyi olduğunu anlasınlar.” dedi Caster ayağa kalktı.

Ayağa kalkmasıyla yere eğilmesi bir oldu. çünkü eylemciler sarayın pencerelerine taş atmaya başlamışlardı bu sefer de.

“Büyücüleri bize verin, elflerin merhametini gösterelim onlara.” diye bağırıyorlardı elfler.

“Bu iş çığırından çıkıyor, bir şeyler yapmak zorundasınız elf kralı.” diye uyardı Caster.

“Ne yapmamı istiyorsunuz, askerlerimi gönderip kendi halkıma mı saldırtayım?” diye karşılık verdi Gulthar.

“En azından bizim olaya müdahale etmemize izin verin.” dedi bu sefer Caster.

“Ne yapmayı düşünüyorsunuz ki?” diye sordu şüpheyle Gulthar.

1. Bölümün Sonu

Gelecek bölümde…

Eylemin arkasında daha büyük bir şey olduğu ortaya çıkacak…

“Elf kralına suikast yapmayı planlıyor olmalılar…”

Her şey Caster’a bağlı ve acele etmesi gerekiyor…

“Reven’den kaçmamız gerekiyor, yoksa başımız büyük bir belaya girecek…”

“Büyücü Savaşları” ikinci bölümüyle çok yakında…